မွတ္တိုင္သစ္...

အနာဂါတ္သစ္ ဂ်ာနယ္

ျမင့္ေမာင္ | ေသာၾကာေန႔၊ ၾသဂုတ္လ ၀၆ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၂၁ နာရီ ၁၁ မိနစ္

နယူးေဒလီ (မဇၥ်ိမ) ။ ။ ႀကံ႔ခိုင္ဖြံ႔ျဖိဳးေရးပါတီကို ”အၾကမ္းဖက္” ဟု ေခၚေဝၚလိုက္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ လိုလားသူတိုင္း ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကို သပိတ္ေမွာက္ရန္ ျပည္တြင္းရွိ သံဃာ့အဖဲြ႔ႀကီးႏွင့္ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔မ်ားက တိုက္တြန္းလိုက္သည္။

ေျမေအာက္ လႈပ္ရွားေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစု၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႔ႏွင့္ ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္တ႔ုိ၏ ပူးတဲြေၾကညာခ်က္တြင္ စစ္အစိုးရသည္ ” အၾကမ္းဖက္ဝါဒီ ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီကို အျပတ္အသတ္ မဲအႏိုင္ရေစရန္ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ဘက္လိုက္ကာကြယ္ ပံ့ပိုးေပးေနသည္” ဟု ေရးသားထားသည္။

“ တရားမဝင္တဲ့ စစ္အစိုးရကို တရားဝင္တဲ့ စစ္အစိုးရျဖစ္ေအာင္ လုပ္တဲ့ပြဲလို႔ ျမင္တယ္ ” ဟု စစ္အစိုးရ၏ လိုက္လံဖမ္းဆီးျခင္းမွ ေရွာင္တိမ္းေနရင္း ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႔ သတင္းျပန္ၾကားေရး တာဝန္ခံ ကိုေအာင္ေက်ာ္ဆင့္က မဇၥ်ိမကို ဆက္သြယ္ေျပာၾကားသည္။

အလားတူပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစုအဖြဲ႔မွာ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ အရွင္ဦးကုမာရက “ဒီဟာေတြက မတရားဘူးလို႔ ျပည္သူလူထု သိေအာင္ ခ်ျပေျပာဆိုမယ္။ ျပည္သူလူထုကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးေတာ့ မဲမထည့္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္သြားဖို႔ စီစဥ္ထားပါတယ္” ဟု မဇၥ်ိမကို မိန္႔ေတာ္မူသည္။

သေဘာထား ျပတ္သားေသာ ယခုအဖြဲ႔မ်ားက ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ျခင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံေရး ဂြင္က်ယ္လာႏိုင္သည္ဟု အယူရွိသူမ်ားကိုလည္း စိတ္ယူးယဥ္မႈဟု ျပစ္တင္လိုက္သည္။

” ေျပာင္းမရ ျပင္မရေသာ ဖြဲ႔စည္းပံုကို အသက္သြင္းၿပီးကာမွ လႊတ္ေတာ္ထဲကေန ဝင္ျပင္မည္ဟု ေျပာေနျခင္းသည္ စိတ္ကူးယဥ္မႈ သက္သက္သာ ျဖစ္ေနလိမ့္မည္။ သင္တို႔၏ စိတ္ကူးဖဲဝိုင္းထဲတြင္ တုိင္းျပည္၏ ကံၾကမၼာကို ေလာင္းေၾကးမထပ္သင့္ေပ” ဟု ေၾကညာခ်က္တြင္ ပါရွိသည္။

ျပည္ပအေျခစိုက္ အတိုက္အခံ အဖြဲ႔တခုျဖစ္သည့္ လူ႔ေဘာင္သစ္ပါတီ DPNS ကလည္း ေရြးေကာက္ပြဲကို သပိတ္ေမွာက္ရန္ တိုက္တြန္းလိုက္ျပန္သည္။

“လက္ရွိ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဒီဥပေဒေတြဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြ၊ စစ္မွန္တဲ့ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြ အကုန္လံုးကို တိုင္းျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္စဥ္ထဲကေန ဖယ္ထုတ္ဖို႔ ၾကိဳးစားတဲ့ ၾကိဳးစားမႈတခု ျဖစ္တယ္။ ဒီႏိုင္ငံေရးပါတီေတြအေနနဲ႔ မပူးေပါင္းဖို႔ လိုသလို ျပည္သူလူထုကလည္း မပူးေပါင္းဖို႔ လိုအပ္တယ္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္” ဟု DPNS ဥကၠ႒ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

ယေန႔တြင္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားအဖဲြ႔က စာမ်က္ႏွာ ၄၄ မ်က္ႏွာပါ ’’၈၈ လူထုအသံ’’ မဂၢဇင္းကို ထုတ္ေဝခဲ့ၿပီး စာအုပ္၏ ေရွ႕မ်က္ႏွာဖံုးတြင္ ’’လူထုအမွန္ ပဲ့တင္သံ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္အသံ’’ ေဆာင္ပုဒ္ကုိ ေရးသားထားသည္။

ထုိစာအုပ္ အဖြင့္စကားကို ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုထြန္းျမင့္ေအာင္က လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုေရးသားခြင့္ႏွင့္ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေရးသားသည္။ စစ္အစုိးရက လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုေရးသားခြင့္ကို နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ပိတ္ပင္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ၿပီး စည္းကမ္းျပည့္ဝေသာ နာမဝိေသသန ထည့္ကာ ဒီမိုကေရစီကို ပံုဖ်က္ထားေၾကာင္းႏွင့္ ရဲဝံ့စြာ ေျပာဆိုေရးသားေနသူမ်ားသည္ ထိုေခတ္ ထိုလူ႔ေဘာင္၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူမ်ား ျဖစ္ေနေၾကာင္း ဆုိထားသည္။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံတဝွမ္းရွိ ျပည္သူမ်ား လမ္းေပၚထြက္ကာ ဒီမိုကေရစီရရွိေရး ဆႏၵျပပဲြမ်ား က်င္းပခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အာဏာရွင္ေဟာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေနဝင္း ၾသဇာခံ သမၼတဦးစိန္လြင္က စစ္တပ္ကို အသံုးျပဳကာ ပစ္ခတ္ႏွိမ္နင္းသျဖင့္ ဆႏၵျပသူ ၃ဝဝဝ ခန္႔ ေသဆံုးကာ ရာေပါင္းမ်ားစြာ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည္။

Interviewees: Asuncion Martinez (Labourer's Daughter), Manuel Vazquez Guillen (Labourer (Socialist)), Frederico Escofet (Chief of Police of Barcelona), Eduardo de Guzman (Journalist (Anarchist)), Alvaro Delgado (Art Student (Republican)), Juan Crespo (Monarchist Militiaman), Emilio Bernuz (Anarchist Militiaman), Eduardo Pons Prades (Anarchist Youth), Willie Forrest (Daily Express Correspondent), Francisco Poyotas Lopez (Lawyer), Felix Moreno De La Cova (Landowner), Mario Neves (Portuguese Journalist), Teresa Villalobos (Republican Widow), Raimundo Fernandez Cuesta (Falange (Fascist)), Ramon Serrano Suner (Nationalist), Enrique Lister (Communist Commander), Willie Forrest (Journalist).

People: Francisco Franco, General Mola, Gonzalo Queipo de Llano, General Manuel Goded Llopis, Buenaventura Durruti, Federico Lorca, Juan Yagüe, Francisco Largo Caballero.

Places: Pamplona, Barcelona, Valladolid, Seville, Lora del Rio, Merida, Badajoz, Toledo, Valencia.

Terms: Ideology, Mass Graves and Mass Executions, the Spanish Colonial Army of Africa, Wealth Redistribution by the Workers, Nationalists and Nationalism, Republicans and Republicanism, Socialized Industry, Worker Takeovers, Safe and Healthy Working Conditions, Legalization of Abortion and Contraception, Collectivization of Society's Productive Forces, Investigation Committees of Political Parties, Atheists and Atheism, Marxists and Marxism, Liberals and Liberalism, "Jamas," Spontaneous and Authoritative Executions, Communists and Communism, Death by Firing Squad, the Badajoz Massacre.
http://82.143.209.25/1936-1939/spanie...

Second Spanish Republic (1931-1939):
http://en.wikipedia.org/wiki/Second_S...

Documentos de y sobre La II República Española y la guerra de España de 1936-39:
http://er.users.netlink.co.uk/biblio/...

Spanien:
http://da.wikipedia.org/wiki/Spanien

Spaniens historie:
http://da.wikipedia.org/wiki/Spaniens...

Spanien 1936-1939 (the Spanish Antifascist War):
http://82.143.209.25/1936-1939/

Spain: Chronology, 1933-1996
http://www.staff.brad.ac.uk/sardouin/...

Internationale Brigader:
http://82.143.209.25/1936-1939/interb...

International Brigades order of battle:
http://en.wikipedia.org/wiki/Internat...

...
Category:

Education

မူရင္း (ဧရာဝတီ)

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အပါအ၀င္ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ ႀကီးမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆုံ ဆက္ဆံ ခဲ့ဖူးေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ရွမ္းျပည္နယ္ ေအာင္ပန္းၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္လ်က္ ရွိသည့္ စာေရးဆရာႀကီး ဒဂုန္တာရာအား ဧရာ၀တီ သတင္းေထာက္ ကုိစုိးက အာဇာနည္ ေန႔ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အမွတ္တရ ေမးျမန္းထားသည္မ်ားမွ ေကာက္ႏုတ္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

က်ေနာ္က အခု အသက္ ၉၂ ထဲ ေရာက္ၿပီ။ အဲဒီ အာဇာနည္ေန႔ေပါ့ဗ်ာ။ ၁၉၄၇ ဇူလိုင္လ ၁၉ ရက္၊ အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္လည္း ငယ္ ေသးတယ္။ က်ေနာ္က တကၠသိုလ္ သမဂၢမွာ အမႈေဆာင္ ၂ ႏွစ္ ဆက္တိုက္ျဖစ္ခဲ့ ေသးတယ္။ စစ္မျဖစ္ခင္ေပ့ါဗ်ာ၊ ၁၉၃၉ – ၄၀၊ အဲဒီတုန္းက ဥကၠဌ က ကိုလွေ႐ႊ၊ အာဏာရွင္ လွေ႐ႊ၊ အဲဒီတုန္းက အာဏာရွင္ဆုိတဲ့ စကားလုံးက အေကာင္းဗ်၊ ေကာင္းတဲ့ အဓိပၸာယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီႏွစ္ေတြက က်ေနာ္က ေန႔ေက်ာင္းသား ေနခဲ့တယ္၊ ေက်ာင္းေဆာင္ ဘ၀ကေတာ့ က်ေနာ္ စစ္ကိုင္းေက်ာင္း ေဆာင္၊ ဟို တုန္းက အင္း၀ ၊ စစ္ကိုင္း၊ ပင္းယ ၊ ပဲခူး ဆိုၿပီး ေက်ာင္းေဆာင္ေတြရွိတယ္၊ တကၠသိုလ္ကိုေတာ့ ေက်ာင္းတိုက္လို႔ ေခၚတယ္၊ က်ေနာ္တို႔က ေက်ာင္းေနဘက္ေတြ ဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလို ျဖစ္ေနတာကိုး။

အဲဒီ ၁၉၄၇ က်ေတာ့ က်ေနာ္က အသက္ ၂၉ ၊ ၃၀ ေလာက္ေပါ့၊ အတိအက် ဆိုရင္ ျပန္တြက္မွရမယ္။ ေနာက္ဥကၠဌ က မိတၳီလာ ကိုလွေမာင္၊ က်ေနာ္တို႔ထက္ အမ်ားႀကီး ႀကီးတာေပါ့၊ ဦးႏုတုိ႔ တန္းေပါ့၊ ဦးႏု ေလာက္ေတာ့ မႀကီးဘူး၊ ဦးႏု ကို က်ေနာ္တို႔က ကိုႀကီးႏု ေခၚတယ္၊ သူတို႔ကေတာ့ ႏုိင္ငံေရးလို႔ ေနာင္ အခါေတာ့ ေခၚတာေပါ့ ဗ်ာ၊ လြတ္လပ္ေရး လႈပ္ရွားမႈေပါ့၊ တပ္ထဲက ဆုိလို႔ ရွိရင္ ဗိုလ္ လက်္ာ၊ ဗိုလ္ေဇယ်၊ ဗုိလ္ ရန္ေအာင္ အမ်ားႀကီးေပါ့ဗ်ာ၊ ရဲေဘာ္ သုံးက်ိပ္ ေခၚတာေပါ့၊ အဲဒီတုန္းက ႏုိင္ငံေရး မဟုတ္ ေသးဘူး။

ေက်ာင္းသား သမဂၢ ဆိုတာက ဟို ေအာက္စ္ဖို႔ တို႔၊ ကိန္းဘရစ္ခ်္ တို႔၊ လန္ဒန္မွာ ရွိတဲ့ တကၠသိုလ္ေတြ။ အဲဒီက သမဂၢေတြအတိုင္း ဖြဲ႕ထားတာ၊ အေျခအေနက အဲဒီလို။

အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္တို႔က လြတ္လပ္ေရး လိုခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ၊ ေက်ာင္းသားေတြ ၊ တကၠသိုလ္ သမဂၢ၊ ၁၉၃၅-၃၆ ထင္တယ္၊ ေက်ာင္းသား သပိတ္ျဖစ္တယ္၊ ပညာေရး အတြက္ေပါ့၊ ကုိေအာင္ဆန္းကေတာ့ ၁၉၃၈ – ၃၉ မွာ သမဂၢ ဥကၠဌ ျဖစ္တယ္၊ တို႔ဗမာ အစည္းအ႐ုံးမွာ သခင္ေအာင္ဆန္း ျဖစ္သြားတယ္။

က်ေနာ္တို႔ လြတ္လပ္ေရး လႈပ္ရွားမႈမွာ ကိုေအာင္ဆန္းက ေခါင္းေဆာင္လုပ္ခဲ့တာေပါ့။ သူ႔ကို အမ်ားႀကိဳက္ၾကတယ္၊ ကိုေအာင္ဆန္း က စကားအေျပာ မတတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ သူနဲ႔ ေပါင္းလို႔ ရတယ္။ သူက က်ေနာ့္ကို ခင္တယ္။

အဲဒီတုန္းက မွတ္မိေသးတယ္၊ သူက သခင္ေအာင္ဆန္းလို႔ ေခၚမွ ကိုေအာင္ဆန္း လို႔ ေခၚရင္ သိပ္မႀကိဳက္ခ်င္ဘူး၊ အဲဒီတုန္းက သမဂၢက လူေတြကလည္း ႏုိင္ငံေရးလို႔ ေခၚတဲ့ လႈပ္ရွားမႈလုပ္ၾကတာ၊ အဖြဲ႕အစည္းလႈပ္ရွားမႈ၊ ဦးႏုက အဲဒီ ၃၅-၃၆ မွာ ဥပေဒ တန္း ေပါ့၊ ဟို တုန္းက ဥပေဒ တန္းတက္ခ်င္ရင္ ဘီေအ ေအာင္ၿပီးတဲ့ လူမွ တက္လို႔ရတယ္၊ သခင္သန္းထြန္းက အဲဒီတုန္းက ဆရာျဖစ္ သင္ ေကာလိပ္မွာ ေအာင္ၿပီးၿပီ၊ လူေတာ္ဗ်၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသမား လုိ႔ က်ေနာ္က ထင္တယ္၊ ေနာက္မွ ဘယ္လိုျဖစ္သြားလဲမသိဘူး။

က်ေနာ္က အဲဒီကတည္းက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စိတ္ကေလးက ရွိေနတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လည္း ဆုိေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက က်ေနာ္က အၾကမ္းပတန္းေတြ သိပ္မႀကိဳက္ဘူး၊ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက စတာဗ်။ ေက်ာင္းသား သမဂၢထဲမွာ ေဒါက္တာ ဘေမာ္တို႔၊ ေဒါက္တာ ဘဟန္တို႔ စတဲ့ သူေတြလည္း ရွိတယ္၊ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ လႈပ္ရွား သူေတြ၊ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်ိန္ေတြေပါ့၊ က်ေနာ့္ကို လည္း သူတို႔က သမဂၢ ဥကၠဌ လုပ္ေစခ်င္တယ္၊ ၁၉၄၁ ေလာက္ကေပါ့၊ က်ေနာ္ကလည္း ေရွ႕တန္း သိပ္ေနခ်င္တဲ့လူ မဟုတ္ဘူး၊ အဲဒီ တုန္း က ၿဗီတိသွ် အင္ပါယာကို တိုက္ရမွာ၊ လက္နက္ကိုင္ရမယ္ေပါ့ ဗ်ာ၊ က်ေနာ္က လက္နက္ကိုင္တာ ၀ါသနာမပါဘူး၊ လက္နက္ ကိုင္တာ သိပ္မႀကိဳက္ဘူး၊ ဟိုတုန္းက က်ေနာ့္ကို သူတို႔က ေခၚတာ အေတြးသမား အေရးသမား၊ စာေရးတဲ့ ေကာင္က က်ေနာ္ တေယာက္ပဲ ရွိတာ၊ ဟိုတုန္းက စိတ္ကူးယဥ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားလုံးက မေပၚေသးေတာ့ အေတြးသမားလို႔ ေျပာတာေပါ့ဗ်ာ။

အဲဒီ စေနေန႔ ကိုေအာင္ဆန္းတို႔ က်ဆုံးမယ့္ ေန႔က ဗုိလ္ထြန္းလွ ကို က်ေနာ္က ေျပာတယ္၊ ကိုေအာင္ဆန္း ကို ေျပာလိုက္ပါ၊ က်ေနာ္ ေဆာင္းပါး လာယူမယ္၊ အဲဒီတုန္းက သူတို႔က ၀န္ႀကီးအဖြဲ႕ေပါ့၊ ကိုေအာင္ဆန္းက အရင္ ပဲခူးေက်ာင္းေဆာင္ကေန ေရေက်ာ္မွာရွိတဲ့ တို႔ဗမာ အစည္းအ႐ုံး ဌာနခ်ဳပ္မွာေနတယ္၊ သူအိပ္တာ ဖ်ာေလး တခ်ပ္ပဲ ရွိတယ္၊ တခါတေလ ေခါင္းအုံးက မရွိဘူးနဲ႔ တူပါတယ္၊ ေခါင္းက ဆီ က ဖ်ာမွာ ကြက္ေနတယ္၊ အဲဒီမွာ က်ေနာ္ ေရာက္သြားတာ၊ က်ေနာ္က မသိဘူး။

အတြင္း၀န္ ႐ုံးကို က်ေနာ္ေရာက္သြားေတာ့ က်ေနာ္က အေပၚတက္သြားတာ၊ သူတို႔က်ဆုံးတဲ့ေနရာက အလယ္ခန္း၊ အ၀င္ေပါက္ ေပါ့၊ က်ေနာ္က ၀င္သြားတာ၊ ဘာျဖစ္မွန္း က်ေနာ္က မသိဘူး၊ အဲဒီမွာ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ (ဆရာ သိန္းဟန္)က အထူးအရာရွိ၊ သူ႔အခန္း မွာ ဦးခ်န္ထြန္း ဆုိတာ ဖ်ာပုံကပဲ၊ သူက ေခါင္းစိုက္ေနတယ္၊ ဒါနဲ႔ ဆရာ သိန္းဟန္က က်ေနာ့္ကို မင္းမသိဘူးလားကြ၊ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္က မသိေသးဘူးလို႔၊ ဟာ ကိုယ္က်ိဳးနည္းၿပီကြ လို႔ ေျပာတယ္။

က်ေနာ္ ဘာတခုမွ နားမလည္ဘူး၊ က်ေနာ္တို႔ အတြင္း၀န္ ႐ုံးထဲမွာပဲရွိတဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ထိုင္စကား ေျပာတယ္၊ မင္းမၾကား ဘူးလားတဲ့၊ ဦေစာလူေတြ သတ္သြားတာလို႔ေျပာတယ္၊ ဦးေစာလို႔ မေျပာဘူး၊ ေဆး႐ုံပို႔လိုက္ၿပီ၊ ကိုေအာင္ဆန္းကို အ၀တ္ျဖဴ အုပ္ ထားတယ္၊ ေသသြားၿပီ၊ က်ေနာ္ “ဦးေအာင္ဆန္း၏ ေနာက္ဆုံးေန႔”ေဆာင္းပါးမွာ ေရးထားတယ္၊ က်ေနာ္ အတြင္း၀န္႐ုံးေရာက္ ေတာ့ ကုိေအာင္ဆန္းနဲ႔ အာဇာနည္ေတြကို သယ္သြားၿပီ၊ က်ဆံုးတဲ့အခ်ိန္ ၁၀ နာရီခြဲဗ်၊ က်ေနာ္ သြားေတာ့၊ က်ေနာ္ ကိုေအာင္ဆန္း နဲ႔ ခ်ိန္းထားတာ၊ မသိဘူးေလ။ က်ေနာ္က ၁၄ လမ္းမွာ ေနတာကိုး။

အဲဒီတုန္းကေတာ့ ဘာမွ မသိဘူးေပါ့ေလ၊ က်ေနာ့္ ဘ၀ မွာ ပထမဆုံး လုပ္ႀကံမႈကို ႀကဳံရတာပဲ၊ ဦးေစာအဖြဲ႕ ဘာညာလည္း မသိ ဘူး၊ ေနာက္မွ သိတာ၊ သတ္တာေတြ လုပ္ႀကံတာေတြ ပထမဆုံး က်ေနာ့္ တသက္တာမွာ ႀကံဳဖူးတာပဲ။

ေဒါက္တာ ေမာင္ေမာင္ေရးတဲ့ စာအုပ္ရွိတယ္၊ ေခါင္းစဥ္က ဘာဆုိလား၊ ပုဂံ စာအုပ္တိုက္က ထုတ္တာ၊ လုပ္ႀကံတဲ့နည္းနဲ႔ အာဏာ သိမ္းတာ ဦးေစာ လုပ္တာပဲ၊ သူ႔အဖြဲ႕က ဂဠဳန္ ပါတီလို႔ ေခၚတာလား၊ ဂဠဳန္ အဖြဲ႕လို႔ ေခၚလားပဲ၊ ေမးမွ က်ေနာ္လည္း စဥ္းစားရင္းနဲ႔ ေျပာရတာ၊ အဲဒီ ဂဠဳန္ ဦးေစာ ကို ႀကိဳးေပးတယ္ေလ။

၁၉၆၂ မွာ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းတာ စႀကံဳဖူးတယ္၊ ဗမာျပည္မွာ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းတာ အရင္က မၾကားဖူးဘူး၊ ႏုိင္ငံေရး သိပၸံမွာ အစိုးရ ဆုိတာ ေ႐ြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားတဲ့ဟာ အစိုးရပဲ၊ အာဏာ သိမ္းတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ အဲဒီမွာ စၾကားဖူး တာပဲ၊ ဗိုလ္ေန၀င္း စအာဏာသိမ္းတာပဲ။

ဒီဘက္မွာ ေ႐ြးေကာက္ပြဲက ၁၉၉၀ မွာ လုပ္တယ္ေလ၊ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမွာ မဲအမ်ားဆုံး ရတာ NLD ။ အဲဒီေတာ့ အစိုးရဆိုတာ ေ႐ြးေကာက္ တင္ေျမႇာက္ထားတာလို႔ က်ေနာ္တို႔က နားလည္ထားတာ၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းက တခါ အာဏာ သိမ္းတယ္၊ ေၾသာ္ အာဏာသိမ္းအစိုးရ ရွိပါလား၊ အဲဒီလို အေျခအေနေတြက ေျပာင္းသြားၿပီဗ်၊ က်ေနာ္တို႔ နားလည္ထားတဲ့ ႏုိင္ငံေရး သိပၸံနဲ႔က ၊ အခုက စစ္တပ္ အာဏာသိမ္း အစိုးရ။

ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ အစိုးရကို တိုက္တဲ့ဟာ။ သူပုန္ေပါ့ဗ်ာ။ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တယ္ဆိုတာ ရန္သူကို မိတ္ေဆြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲ လာေအာင္ လုပ္တာ။ က်ေနာ္တို႔လည္း ငယ္ငယ္တုန္းက သိပ္နားမလည္ဘူး။ ႀကီးမွ သိလာတယ္။ လက္နက္နဲ႔ အာဏာသိမ္း တယ္။ တရားမွ်တတဲ့ လြတ္လပ္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲနည္းနဲ႔ အာဏာ သိမ္းရမယ္၊ ဒါပဲ။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသာလွ်င္ ဒီမိုကေရစီ ပန္းတိုင္ျဖစ္တယ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး နည္းနဲ႔သာ မိတ္ေဆြျဖစ္ႏုိင္မယ္။

က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တယ္ဗ်ာ၊ အာဇာနည္ေန႔ကိုလည္း က်က်နန လုပ္ေစခ်င္တယ္၊ အာဇာနည္ေတြ က်ဆုံးတဲ့ အခ်ိန္ကိုလည္း ဥၾသ မႈတ္ေစခ်င္တယ္၊ အရင္အတိုင္း ပုံမွန္ လုပ္ေစခ်င္တယ္၊ ေကာင္းေစခ်င္တယ္၊ ဒါပါပဲ။