အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား

Monday, February 14, 2011 8:09 PM | Posted by Anonymous


Read more »
0 comments

ျမန္မာတိုင္းမ္ ဂ်ာနယ္တည္ေထာင္သူ မစၥတာ ဒန္ကေလ အဖမ္းခံရ

Saturday, February 12, 2011 9:56 AM | Posted by Anonymous






ျမန္မာတိုင္းမ္ ဂ်ာနယ္ကို တည္ေထာင္သူနဲ႔ အမႈေဆာင္အရာရွိခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံသား ေရာ့စ္ ဒန္ကေလကို မေန႔က ရန္ကုန္မွာ ဖမ္းဆီးလိုက္တယ္လို႔ ရန္ကုန္စာနယ္ဇင္း အသိုင္းအဝိုင္းက ေျပာပါတယ္။

ဘာအမႈနဲ႔ ဖမ္းဆီးတယ္ဆိုတာကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာဆိုေနၾကတုန္းပါပဲ။ ျပည့္တန္ဆာမႈ၊ ေဆးေျခာက္မႈ စတာေတြကိုလည္း ေကာလာဟလ ေျပာဆိုေနၾကပါတယ္။

ဘန္ေကာက္ကေန ျပန္လာလာခ်င္း သူ႔ေနအိမ္မွာ အဖမ္းခံရတာပါ။ အဖမ္းခံရတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တကယ္မွာေတာ့ ေနာက္ကြယ္မွာ အရႈပ္အရွင္းေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။

ေသခ်ာတာကေတာ့ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဒန္ကေလကို ကန္ထုတ္ပစ္လိုက္တာလို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။

ျမန္မာတိုင္းမ္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္႔ တန္ခိုးထြားစဥ္က ဒန္ကေလနဲ႔ ေပါင္းၿပီး ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ အျပန္အလွန္ အသံုးခ်ခဲ့ၾကတာပါ။

ဗိုလ္ခင္ညြန္႔လက္ထက္မွာ စာေပစိစစ္ေရး ေခၚ စာေပကင္ေပတိုင္ကို ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာနက ကိုင္တယ္။ တကယ္ သက္ဆိုင္တဲ့ ျပန္ၾကားေရး ဝန္ႀကီးဌာနက လုပ္ပိုင္ခြင့္ မရွိဘူး။ ျမန္မာတိုင္းမ္ဟာ အခြင့္ထူးခံျဖစ္ၿပီး လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြလည္း ရခဲ့တယ္။

ဗိုလ္ခင္ညြန္႔လည္း ျပဳတ္ေရာ စာနယ္ဇင္း ေလာကႀကီးကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ျပန္ၾကားေရး ဝန္ႀကီးဌာနက ျပည္ထဲေရး ဝန္ႀကီးဌာန လက္ထဲကေန လုယူလိုက္ပါတယ္။

အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔လည္း ထုတ္ေဝၿပီး ႏိုင္ငံတကာကို ပါးစပ္အငွား လုပ္ေနတဲ့ ျမန္မာတိုင္းမ္ကို ျပန္ၾကားေရးက ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားလာပါတယ္။

အဲဒါမွာ ေရြးေကာက္ပြဲအတြင္းက မဲလိမ္တာေတာင္ မျပတ္မသတ္နဲ႔ ရံႈးသြားတဲ့ ႀကံ့ဖြံ႔အမတ္ေလာင္း၊ သုတစြယ္စံု စာအုပ္တိုက္ပိုင္ရွင္ ေဒါက္တာ တင္ထြန္းဦးကို ပြဲထုတ္လာပါတယ္။

ျမန္မာတိုင္းမ္ရဲ႕ ရွယ္ယာထက္ဝက္ေက်ာ္ကို ျပန္ၾကားေရး ဝန္ႀကီးဌာနအစား ေဒါက္တာ တင္ထြန္းဦးက အမည္ခံ ယူေပးရပါတယ္။ ေဒါက္တာ တင္ထြန္းဦးလည္း နဂိုကတည္းက ျမန္မာတိုင္းမ္ကို သြားရည္က်ေနတာဆိုေတာ့ အေတာ္ျဖစ္သြားပါတယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့လက သတင္းတပုဒ္မွာ “အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ေဒါက္တာ တင္ထြန္းဦး” ဆိုၿပီး ပါလာလို႔ ျမန္မာတိုင္းမ္က ကန္႔ကြက္ခဲ့ပါတယ္။ တကယ္မွာ ေဒါက္တာ တင္ထြန္းဦးက ရွယ္ယာ အမ်ားစု အမည္ခံဝယ္ၿပီး ထုတ္ေဝသူအဆင့္သာ ရွိတာပါ။

ဗိုလ္ခင္ညြန္႔ျပဳတ္ကတည္းက မ်က္ေစာင္းထိုးခံေနရတဲ့ ဒန္ကေလဟာ ေလာဘႀကီးတဲ့ ေဒါက္တာ တင္ထြန္းဦးရဲ႕ အခ်ိဳင္ကိုလည္း ခံေနရကတည္းက အေျခအေန မေကာင္းတာပါ။

စစ္အစိုးရကို ဖာေထးေျပာဆိုမႈနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ပုဂၢိဳလ္ေရး အပုပ္ခ်မႈေတြေၾကာင့္ ျပည္တြင္း ျပည္ပ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြက ဒန္ကေလကို မၾကည္တာ ၾကာပါၿပီ။

အခုေတာ့ အကြက္ဝင္တုန္း အကန္ထုတ္ခံရတာ မဆန္းပါဘူး။ ခုနက ရွင္းျပခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ျပန္ၾကည့္ရင္ အဖမ္းခံရတဲ့အမႈဆိုတာထက္ အေျခအေနေပးတုန္းနဲ႔ ဂြင္ဝင္တုန္း ေသေသခ်ာခ်ာ ကန္ထုတ္လိုက္တယ္ဆိုတာ ျမင္ၾကပါလိမ့္မယ္။
0 comments

Exclusive DVB interview with Aung San Suu Kyi

Wednesday, February 9, 2011 9:38 PM | Posted by Anonymous

Exclusive DVB interview with Aung San Suu Kyi from DVBTV English on Vimeo.



Exclusive DVB interview with Aung San Suu Kyi
by DVBTV English
0 comments

ဓာတ္ပံုသတင္းေထာက္ ဦးေမာင္ေမာင္ေဇယ် ေထာင္ဒဏ္ ၁၃ ႏွစ္ ခ်မွတ္ခံရ

Tuesday, February 8, 2011 11:51 PM | Posted by Anonymous


2011-02-06

မႏွစ္က ရန္ကုန္သၾကၤန္ ကန္ေတာ္ႀကီး X2O ေရကစားမ႑ပ္ ဗံုးေပါက္ကြဲမႈကုိ ဓာတ္ပံု ရုိက္ကူးခဲ့တဲ့ အတြက္ ထိန္းသိမ္းခံထားရတဲ့ ဦးေမာင္ေမာင္ေဇယ်ကုိ အင္းစိန္ ေထာင္ အထူးတရားရံုးက ေထာင္ဒဏ္ ၁၃ ႏွစ္ ခ်မွတ္လုိက္တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

(Photo: AFP)

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ကန္ေတာ္ႀကီးနေဘးရွိ X2O သႀကၤန္မ႑ပ္တြင္ ဧၿပီ ၁၅ ရက္ သႀကၤန္အၾကတ္ေန႔က ဗံုးသံုးလံုး ဆက္တိုက္ ေပါက္ကြဲသျဖင့္ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရသူမ်ားကို လူနာတင္ယာဥ္ေပၚသို႔ တင္ေဆာင္ေနပံု ျဖစ္ပါသည္။ (Photo: AFP)

မေန႔က ေထာင္ဝင္စာ သြားေတြ႔ခဲ့တဲ့ ဇနီးျဖစ္သူ ေဒၚရီရီတင္က အခုလုိ ေျပာျပပါတယ္။

“အားလံုးေပါင္း အမႈ ေလးမႈစလံုးအတြက္ ၁၃ ႏွစ္ေပါ့။ ၄ ရက္ေန႔ ေသာၾကာေန႔က။ ဒီအတုိင္းပဲ လာမယ္ဆုိတာ သိၿပီးသားပဲေလ”

ေနာ္ေဝႏုိင္ငံ အေျခစုိက္ DVB ဒီမုိကရက္တစ္ ျမန္မာ့အသံ သတင္းေထာက္ေတြျဖစ္တဲ့ ဦးေမာင္ေမာင္ေဇယ်နဲ႔ သားျဖစ္သူ ကုိစည္သူေဇယ် တုိ႔ဟာ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္ ဧၿပီလအတြင္း ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ဆုိသလုိ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရၿပီး စစ္ေၾကာေရးစခန္းမွာ ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ ခံခဲ့ရပါတယ္။ စစ္အစုိးရက ကုိစည္သူေဇယ်ကုိ တရားမဝင္ နယ္စပ္ ျဖတ္ေက်ာ္မႈ၊ မတရားအသင္းနဲ႔ ဆက္သြယ္မႈ စတဲ့ ပုဒ္မေတြနဲ႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဒီဇင္ဘာလအတြင္း ေထာင္ဒဏ္ ၈ ႏွစ္ ခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္။

ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးေမာင္ေမာင္ေဇယ် ကုိလည္း အီလက္ထေရာနစ္ ဥပေဒ၊ တရားမဝင္ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္မႈ၊ မတရားအသင္းနဲ႔ ဆက္သြယ္မႈ စတဲ့ ပုဒ္မေတြတပ္ၿပီး ေထာင္ ၁၃ ႏွစ္ ခ်မွတ္လုိက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခင္ပြန္း ဦးေမာင္ေမာင္ေဇယ်နဲ႔ သား ကုိစည္သူေဇယ်တုိ႔အေပၚ ခ်မွတ္ထားတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ေတြအတြက္ အယူခံဝင္ႏုိင္ဖုိ႔ ေရွ႕ေနေတြနဲ႔ တုိင္ပင္ ေဆာင္ရြက္ေနတယ္လုိ႔ ေဒၚရီရီတင္က ေျပာပါတယ္။

ဦးေမာင္ေမာင္ေဇယ်ဟာ ကြယ္လြန္သူ နာမည္ေက်ာ္ စာေရးဆရာႀကီး လင္းယုန္ေမာင္ေမာင္ရဲ႕သား ျဖစ္ပါတယ္။
0 comments

စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈဆိုင္ရာ သေဘာထား NLD တရားဝင္ထုတ္ျပန္

11:38 PM | Posted by Anonymous

စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈဆိုင္ရာ သေဘာထား NLD တရားဝင္ထုတ္ျပန္

2011-02-08

စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈကို ဖယ္ရွားသင့္မသင့္၊ ျပင္ဆင္သင့္ မသင့္ကိစၥ ေဆြးေႏြးႏိုင္ဖို႔ အေမရိကန္ အပါအဝင္ ဥေရာပသမဂၢ (EU) ႏုိင္ငံေတြကို အမ်ိဳးသား ဒီမုိကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ (NLD) က ေဖေဖာ္ဝါရီ ၈ ရက္ ဒီကေန႔ ဖိတ္ေခၚ လိုက္ပါတယ္။

(Photo: AFP)

စစ္အစိုးရအေပၚ တင္းက်ပ္ ျပင္းထန္ေသာ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ ျပစ္ဒဏ္ခတ္သည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ အက္ဥပေဒကို အေမရိကန္ သမတ ေဂ်ာ့ခ်္ ဒဘလ်ဴ ဘုရွ္ (အလယ္) ၂၀ဝ၃ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္ ၂၈ ရက္က အတည္ျပဳ လက္မွတ္ေရးထိုး ျပ႒ာန္းေနေသာ မွတ္တမ္းဓာတ္ပံု ျဖစ္ပါသည္။ (Photo: AFP)

ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ စီးပြားေရး ပိတ္ဆုိ႔ အေရးယူထားတဲ့ ကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ျမန္မာလို စာမ်က္ႏွာ ၆ မ်က္ႏွာပါ ေၾကညာခ်က္မွာ အခုလို ေတာင္းဆိုလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ့ စီးပြားေရးခၽြတ္ခ်ဳံ က်မႈဟာ Sanctions ေခၚ ျပည္ပက ပိတ္ဆုိ႔အေရးယူမႈေၾကာင့္ ဆုိတာထက္၊ စစ္အစိုးရရဲ့ စီမံခန္႔ခြဲြမႈ ညံ့ဖ်င္းမႈ၊ မူဝါဒ မွားယြင္းမႈ၊ အဂတိ လုိက္စားမႈ၊ လူတစုက လက္ဝါးႀကီးအုပ္ ျခယ္လွယ္ ေနမႈေတြေၾကာင့္ အဓိက ျဖစ္ရတယ္လို႔လည္း အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔တကြ ေဖာ္ျပထား ပါတယ္။

ဒီေၾကညာခ်က္မွာ စီးပြားေရး ပိတ္ဆုိ႔ အေရးယူမႈ အေပၚ ထားတဲ့ အမ်ိဳးသား ဒီမုိကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ရဲ့ သေဘာထားကုိလည္း အခ်က္ ၈ ခ်က္နဲ႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚခ်မွတ္ထားတဲ့ အေနာက္တုိင္း ႏုိင္ငံေတြရဲ့ ပိတ္ဆုိ့ အေရးယမႈဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံက မည္သည့္ ႏုိင္ငံေရးပါတီ၊ အဖဲြ႕အစည္း၊ လူပုဂၢိဳလ္ တဦးတေယာက္ ေတာင္းဆုိလုိ႔ ခ်မွတ္ထားတာ မဟုတ္ပဲ၊ သက္ဆုိင္ရာ ႏုိင္ငံေတြရဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ ခ်မွတ္ထားတဲ့ စိးပြားေရးပိတ္ဆုိ့ အေရးယူမႈေတြဟာ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈနဲ႔ ဒီမုိကေရစီ ဆိတ္သုဥ္းမႈေတြေၾကာင့္ အေရးယူခဲ့တာျဖစ္လို႔ ပိတ္ဆုိ႔ေရးယူမႈေတြ ႐ုပ္သိမ္းဖုိ႔အတြက္ ဒီမုိကေရစီ နဲ႔ လူ့႔အခြင့္အေရး ကိစၥေတြကုိ ကုိင္တြယ္ ေျဖရွင္းရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကုိ အားလုံး လႊတ္ေပးရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း အမ်ိဳးသား ဒီမုိကေရစီ အဖဲြ႕ခ်ဳပ္က ေရးသား ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ဒီကေန႔ သေဘာထား ထုတ္ျပန္ခ်က္ကုိ အဂၤလိပ္၊ ျမန္မာ ၂ ဘာသာနဲ႔ ထုတ္ျပန္ထားပါတယ္။

Sanctions on Burma: Review by NLD


National League for Democracy
97/B, West Shwegondine Road,
Bahan Township , Rangoon

Sanctions on Burma
(A review by the National League for Democracy, 8 February 2011)

In recent months sanctions have repeatedly featured in discussions over the kind of policies that would best encourage positive change in Burma. Are current administrative policies and practices conducive to a healthy economy, with or without sanctions? Are allegations that sanctions have exacerbated the hardships of the people of Burma justified or are such accusations based on political motives? Are sanctions in their present form likely to achieve the desired objectives? Are there credible signs of progress in the democratization process? The issue of sanctions needs to be examined within the broad context of political desiderata and economic realities.
The extent to which sanctions bear responsibility for the economic hardships of the people of Burma is a subject that has raised much controversy. The International Monetary Fund has pinpointed poor economic policies and performances, mismanagement and an unattractive investment climate as the main causes of the ills of the economy. The Fund does not see sanctions as a significant factor in regard to the economic problems of the country. It might be well to consider here the allegation that development has been held back because of a sanctions related fall in development assistance. It should be noted that most Official Development Assistance to Burma was stopped only after 1988. However, by December 1987 Burma had already fallen to the status of a Least Developed Country in spite of the 3,712 million US dollars that was received in aid between 1978-1988.
Have sanctions led to foreign trade constraints harmful to social conditions in Burma? The volume of Burmese foreign trade has actually increased rapidly since the late 1990s. Earnings from natural gas alone generated about 35% of total export earnings for the fiscal year 2008-09. Natural gas exports began in 1998 and brought in 1,070 million dollars in 2005-06 and 2,380 million dollars in 2008-09. It is estimated that gas exports could reach the 4,000 million dollar mark by 2010-11. Such sales of natural resources augmented income and strengthened financial resources. Foreign exchange reserves rose to 4,041.6 million dollars in 2008-09. Yet despite increasing financial strength, education and health care have been neglected and living standards have not risen. According to the 2010 Human Resources Development Report of the United Nations Development Programme, Burma has fallen behind Laos and Cambodia and now ranks lowest among the nations of South East Asia.
If we look at Foreign Direct Investment (FDI), foreign capital went mainly into the extraction of natural resources. Whereas FDI for 2008-09 totalled 925 million dollars, permitted foreign investment in 2009- 2010 increased to 15,839 million dollars, of which 62% was in the oil and natural gas sectors. The rest went to hydroelectric power generation and mining. Investments in other sectors were insignificant. Productive investments have been impeded by an unfavourable business environment comprising multiple exchange rates, lack of accountability and corruption. Even investments by some Asian countries unrelated to economic sanctions were withdrawn from Burma during the 1990’s.
The Burmese garment industry was hardest hit by sanctions. 1998 to 2001 were the boom years for the garment industry because of high demand from American and European markets. Earnings from garment exports fell by 400 million dollars in 2003 as a result of US sanctions. Of that loss, only about 2.5% was related to labour wages. The main burden was borne by big businesses and by the privileged classes that were exploiting the country and the labour force. As garment factories could not export directly to the countries for which their goods were destined but had to reroute their goods through third countries, Burmese profits fell. However, by 2008-09, the garment industry had recovered due to the influx of new business from China. Currently, income from garment exports ranks third in the export earnings line-up.
The rural population engaged in agriculture, which comprises 63% of the total population of the country, has not been affected by economic sanctions. Rather, peasants have suffered from lack of freedom in production and marketing, from forced sales of agriculture land and from policies and practices that have resulted in the gross suppression of the price of farming products. Thus the hardships of the vast majority of the people of Burma are not related to sanctions but to misguided government policies.
It might be appropriate to mention here certain practices current in the forestry sector. Excellent laws and regulations, promulgated since colonial times, relating to the conservation of forests still remain valid. However these have been consistently ignored and for decades irresponsible logging has been rife throughout the forests of the country, particularly in areas contiguous to the national borders. Once pristine forests have been turned into bare tracts of land, the unhappy consequence of complicity between rapacious timber merchants from neighbouring countries and corrupt local authorities. From this example it can be seen that much of the present imbalance in the economic development of Burma is due to a lack of systematic management of domestic resources. Sanctions cannot be blamed for the distressing state of Burma’s forests.
Criticism of sanctions, particularly economic sanctions, sometimes serve to divert attention from the main problems plaguing the country. Allegations that economic sanctions have prevented the emergence of a middle class overlook the glaring fact that there is no genuine market economy in Burma. Blatant cronyism is the trademark of the Burmese economy and constitutes the main obstacle to the emergence of small and medium enterprises. Similarly, allegations that it is sanctions that have distanced the ordinary people of Burma from concepts of good governance totally ignore the refusal of the military regime to accept suggestions of reforms that might in any way diminish their absolute grip on power in all spheres of the life of the nation. It has been claimed that sanctions have kept out high technology from the west while the only accessible technology, from countries that are not overly concerned with ethical considerations, is sub-standard. Such a claim is tantamount to an absolution of governmental responsibility for ensuring that business contracts incorporate stipulations that protect the interests of the country and the people.
It has been further alleged that financial sanctions are ineffective and poorly targeted. In actual fact only members of the military junta and their associates have been denied access to the United States’ financial system and since the average Burmese citizen does not have a bank account it can be asserted that these measures do not hurt the public at large. Financial sanctions have also prevented, albeit imperfectly, the laundering of black money and the siphoning off of revenues from the sale of gas and other natural resources.
Targetted sanctions serve as a warning that acts contrary to basic norms of justice and human rights cannot be committed with impunity even by authoritarian governments.
Sanctions were imposed on Burma by the United States, member countries of the European Union, Canada, New Zealand and Australia with the following aims:
(a) To put an end to human rights violations;
(b) To promote democratic values and practices;
(c) To discourage the military government from oppressing the people.
The legislative assemblies that have emerged as a result of the 2010 elections are totally dominated, at all the national and regional levels, by the combined body of the Union Solidarity and Development Party, which was founded by the State Peace and Development Council (the erstwhile State Law and Order Restoration Council) and the non-elected military representatives nominated by the commander-in-chief. Moves to designate these assemblies as the only permitted field for political play reduces democratization in Burma to a parody. The special appeal of the National League for Democracy (NLD) against its deregistration was dismissed with indecent haste and without acceptable legal justification by the Supreme Court. This too is an indication of intent to limit political activities in the country to a minimum.
Now more than ever there is an urgent need to call for an all inclusive political process. The participation of a broad spectrum of political forces is essential to the achievement of national reconciliation in Burma. Progress in the democratization process, firmly grounded in national reconciliation, and the release of political prisoners should be central to any consideration of changes in sanctions policies.

The views of the NLD with regard to sanctions may be summarized as follows:
1. The United States, member countries of the European Union, Canada, New Zealand and Australia imposed sanctions on Burma to effect improvements in the human rights situation and to promote democratic values.

2. Sanctions are the result of decisions made by the countries concerned, not the outcome of demands by political parties, organizations or individuals in Burma.


3. Recently there have been calls for the removal of sanctions by some political parties, organizations, individuals and nations. Most of these calls seem to have been motivated by political considerations. Available evidence indicates that economic conditions within the country have not been affected by sanctions to any notable degree.

4. As the major causes of sanctions are violations of human rights and lack of democratic practices, it is by dealing effectively with these issues that the removal of sanctions can best be effected. The release of all political prisoners is a critical requirement.

5. We therefore urge the Government of Burma to take the necessary steps speedily and assiduously.

6. The NLD considers that in the meantime the economic hardships of the people would be ameliorated if businesses that have already invested, or are thinking of investing, in Burma were to observe guidelines aimed at conserving the ecological environment, protecting the rights of workers and promoting civil society.

7. The NLD calls for discussions with the United States, the European Union, Canada and Australia with a view to reaching agreement on when, how and under what circumstances sanctions might be modified in the interests of democracy, human rights and a healthy economic environment. A study and analysis by a team of widely-respected professionals on the effects of sanctions would be beneficial to such discussions.

8. The international community has long expressed a wish to see Burma progress along the road to democracy and economic prosperity. Appropriate policies, wisely coordinated and consistently applied would constitute the best path to the achievement of this objective.



Read more »
0 comments

တိုင္းႏွင့္ ျပည္နယ္မွ လူငယ္ ၃၀၀ ေက်ာ္ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေတြ႕ဆံု

11:38 PM | Posted by Anonymous


2011-02-08

ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ျမန္မာျပည္အႏွံ႔က လူငယ္ေတြ ေတြ႕ဆုံပဲြ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၈ ရက္ ဒီကေန႔ စတင္ျပဳလုပ္ရာမွာ လူငယ္ကြန္ရက္ကိစၥ၊ လူမႈ ကူညီေထာက္ပံေရး ကိစၥေတြ၊ တရားဥပေဒ စုိးမုိးေရးဆုိင္ရာ ကိစၥေတြ၊ ဒီမုိကေရစီ ထြန္းကားေရး ဆုိင္ရာ ကိစၥေတြကုိ ေဆြးေႏြးခဲ့တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

(Photo: AFP)

‘ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္အတူ...’ ဟူေသာ စာတမ္းပါ တီရွပ္ဆင္တူ ဝတ္ဆင္၍ ႏိုဝင္ဘာ ၁၂ ရက္က အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ႐ံုးေရွ႕တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္လာမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ ေစာင့္ဆိုင္းေနသူမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ (Photo: AFP)

ဒီကေန႔ ေဆြးေႏြးပဲြမွာ တုိင္းနဲ႔ ျပည္နယ္ အသီးသီးမွ တက္ေရာက္တဲ့ လူငယ္ေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေမးျမန္းတာ၊ သူတုိ႔အျမင္ အယူအဆေတြကို တင္ျပေဆြးေႏြးတာေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

ဒီကေန႔ လာေရာက္တဲ့ လူငယ္ေတြဟာ ရန္ကုန္တုိင္း၊ မႏၲေလးတုိင္း၊ မေကြးတုိင္း၊ ပဲခူးတုိင္း၊ စစ္ကုိင္းတုိင္း၊ ဧရာဝတီတိုင္း၊ မြန္ျပည္နယ္၊ ရခုိင္ျပည္နယ္၊ ခ်င္းျပည္နယ္၊ ရွမ္းျပည္နယ္ေတြက ျဖစ္တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

ဒီကေန႔ တုိင္းနဲ႔ ျပည္နယ္ ၅ ခုက အေျခအေနေတြကုိ အဓိကေဆြးေႏြးခဲ့ၿပီး မနက္ျဖန္မွာ က်န္ရွိေနတဲ့ တုိင္းနဲ႔ ျပည္နယ္က လူငယ္ေတြက တင္ျပ ေဆြးေႏြးၾကဦးမယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ ဒီကေန႔ တက္ေရာက္တဲ့ လူငယ္ စုစုေပါင္း ၃၀၀ ေလာက္ရွိၿပီး အားလုံးဟာ အန္အယ္ဒီ အဖဲြ႕ဝင္ မဟုတ္ပဲ တုိင္းျပည္ေရး၊ လူမႈေရးကုိ စိတ္ဝင္စားတဲ့ လူငယ္ေတြ ျဖစ္တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

ဒီေတြ႕ဆုံပဲြကုိ ၂ ရက္ၾကာ ျပဳလုပ္မွာ ျဖစ္ၿပီး ပထမေန႔အျဖစ္ ဒီကေန႔ မနက္ ၉ နာရီ ခဲြေလာက္က စတင္ကာ ေန႔လည္ ၂ နာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ ၿပီးဆုံးခဲ့ပါတယ္။

Sources: RFA Burmese

Read more »
0 comments

ရန္သူကို မိတ္ေဆြျဖစ္ေအာင္လုပ္ျခင္း

11:34 PM | Posted by Anonymous
ရန္သူကို မိတ္ေဆြျဖစ္ေအာင္လုပ္ျခင္း
ဂါမဏိ

“ရန္သူမရွိ မိတ္ေဆြသာရွိ” “ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ရန္သူကို မိတ္ေဆြျဖစ္ေအာင္လုပ္တာ” လို႔ ဆရာဒဂုန္တာရာ စ ေျပာတုန္းက မေက်လည္ခဲ့။ ဒီထက္ပို ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ လံုးဝလက္မခံႏိုင္ပါ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ လမ္းမမ်ားေပၚ မွာ၊ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ၊ ေတာထဲေတာင္ထဲမွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြကို ႏွစ္ (၃၀) ေက်ာ္ ရင္ဆိုင္တိုက္ပြဲဝင္ လာသူ၊ ကိုယ့္မ်က္စိေရွ႕မွာ ရန္သူ႔လက္ခ်က္မိတဲ့ ရြာသားအေလာင္းေတြ၊ မုဆိုးမေတြ၊ မီးေလာင္ ရြာပ်က္ငုတ္ တိုေတြ၊ မုဒိမ္းက်င့္ခံ မိန္းကေလးေတြ ျမင္ခဲ့ရသူအဖို႔ ရန္သူနဲ႔ လည္ပင္းဖက္ဖို႔ ဘယ္လိုမွ စဥ္းစားမရႏိုင္ခဲ့ပါ။

ဒါေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ႕ ဦးေလးျဖစ္သူ စိုင္းေဗဒါနဲ႔ ေတြ႔တဲ့အခါ က်ေနာ့္သံသယေတြ ေပ်ာက္ ကြယ္သြားခဲ့ပါတယ္။ မိုညႇင္း-မိုးေကာင္းနယ္သား စိုင္းေဗဒါဟာ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးမွာ ဝင္းဂိတ္တပ္ထဲ ပါ ခဲ့ဖူးေပမယ့္ နဂိုမူလဘဝကေတာ့ ဆင္သမားတေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔အဖိုး လံုးေရႊဝါနဲ႔ လံုးေရႊနီတို႔လိုပဲ သူဟာ ဆင္႐ိုင္းေတြကို ဖမ္းခဲ့၊ ဆင္႐ိုင္းကို ဆင္ယဥ္ျဖစ္ေအာင္ က်င့္ခဲ့၊ ဆင္ယဥ္ေတြကို ဦးစီးခိုင္းေစခဲ့တဲ့ ရွမ္းနီအမ်ဳိးသားတေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ လံုးေရႊဝါနဲ႔ လံုးေရႊနီတို႔ကေတာ့ သီေပါမင္းေခတ္ ပေဒသရာဇ္ေတာ္ လွန္ေရး၊ အဂၤလိပ္ကိုလိုနီေခတ္ဦး ေတာ္လွန္ေရးေတြမွာ ပါခဲ့ဖူးပါတယ္။

စိုင္းေဗဒါနဲ႔ လံုးေရႊဝါ-လံုးေရႊနီတို႔ရဲ႕ ဆင္ဖမ္းအေတြ႔အၾကံဳ၊ ဆင္က်င့္ ဆင္ခိုင္းအေတြ႔အၾကံဳေတြနဲ႔ ေတာ္လွန္ ေရးအေတြ႔အၾကံဳေတြ ဆက္စပ္ႏႈိင္းယွဥ္ျပတာေတြ ၾကားရတဲ့အခါမွာေတာ့ ဆရာဒဂုန္တာရာရဲ႕ စကားကို က် ေနာ္ ေကာင္းေကာင္းႀကီး သေဘာေပါက္ လက္ခံသြားခဲ့ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ေတာဆင္႐ိုင္းေတြဟာ ရင္ဆိုင္တိုးမိတဲ့ လူသားေတြအတြက္ ရန္သူပါပဲ။ ဆင္နဲ႔လူ လံုးဝ စည္း ျခား နယ္ေျမကန္႔သတ္ေနလို႔ မရႏိုင္တဲ့အတြက္ လူေတြအေပၚ အႏၱရာယ္အျမဲရွိေနပါတယ္။ သိပ္မၾကာခင္ ေလးကပဲ အင္းတေကာ္ၿမိဳ႕ထဲမွာ အသက္ (၈၀) ေက်ာ္ သီလရွင္ဆရာႀကီးတပါးကို ေတာဆင္႐ိုင္းေတြ နင္း သတ္ခဲ့တဲ့သတင္း ၾကားခဲ့ရပါေသးတယ္။ ေပါင္းေလာင္းေဒသမွာ စစ္ေၾကာင္းလႈပ္ရွားေနတုန္း ေတာဆင္နဲ႔ ရင္ဆိုင္တိုးမိခဲ့လို႔ ဒိုက္ဦးနယ္သား ဗကပရဲေဘာ္ ကိုေအာင္ ေပါင္မွာ အစြယ္တေခ်ာင္း ထုတ္ခ်င္းေပါက္ ေဖာက္ဝင္သြားၿပီး ဆင္ေခါင္းေပၚမွာ အရပ္ (၆) ေပေက်ာ္ ဂလန္ဂလားလူႀကီး ဆင္စြယ္စိုက္လ်က္တန္းလန္း နဲ႔ ပါသြားခဲ့တာ (မာနယ္ပေလာအထိေတာင္) ဟိုးေလးတေက်ာ္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီဆင္ကိုေတာ့ ဝ ရဲေဘာ္ ေတြက ဝိုင္းပစ္သတ္ခဲ့ရပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဒီလို ဆိုးသြမ္း႐ိုင္းစိုင္းလွၿပီး အင္အားအရြယ္အစား ႀကီးမားလွတဲ့ ရန္သူဆင္ေတြကို လူအက်ဳိးျပဳတဲ့ မိတ္ေဆြအိမ္ဆင္ျဖစ္ေအာင္ ဖမ္းဆီးေလ့က်င့္ေပးတဲ့ျဖစ္စဥ္ဟာ တကယ္ေတာ့ ဆရာဒဂုန္တာရာေျပာတဲ့ “ရန္ သူကိုမိတ္ေဆြ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ျခင္း” ျဖစ္စဥ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ စိုင္းေဗဒါ-လံုးေရႊဝါတို႔ရဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးခ်က္ေတြ ဟာ ေခါင္းစဥ္အရတင္မကဘဲ အစိတ္အပိုင္းလိုက္လည္း အင္မတန္ စိတ္ဝင္စား မွတ္သားစရာေကာင္းလွပါ တယ္။ ဒီျဖစ္စဥ္ႀကီးတခုလံုးဟာ ႏိုင္ငံေရးစကားနဲ႔ေျပာရရင္ အၾကမ္းဖက္တိုက္ပြဲနည္းနာေရာ၊ အၾကမ္းမဖက္ တိုက္ပြဲနည္းနာပါ ေပါင္းစပ္ပါဝင္ေနၿပီး ႏွစ္မ်ဳိးစလံုးကို သူ႔အပိုင္းနဲ႔သူ လွလွပပ အကြက္ေစ့ေစ့ ဆက္စပ္က်င့္ သံုးသြားတာလို႔ စိုင္းေဗဒါတို႔က ေတာ္လွန္ေရးသေဘာတရားေတြနဲ႔ ခ်ိန္ထိုးေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

ပထမဆံုး ဆင္႐ိုင္းဖမ္းတဲ့အဆင့္မွာ အရင္ေခတ္ကလို အုပ္လိုက္ က်ဳံးသြင္းဖမ္းတာျဖစ္ေစ၊ တေကာင္ခ်င္း ႀကိဳးကြင္းပစ္ (မီလာရွီကာနည္း) သို႔မဟုတ္ က်င္းေထာင္ဖမ္းတာျဖစ္ေစ၊ အခုေခတ္ ေမ့ေဆးေသနတ္နဲ႔ ပစ္ ဖမ္းတာျဖစ္ေစ အၾကမ္းနည္းသံုးၿပီး ဇြတ္အတင္းဖမ္းတာနဲ႔ စခဲ့ရပါတယ္ (အိမ္မွာ ခိုင္းဖို႔ အသာတၾကည္ ေခၚ မရလုိ႔ အတင္းဆြဲေခၚရတာ အၾကမ္းဖက္တာပဲ မဟုတ္ပါလား)။ ဒီေနရာမွာ အိမ္ဆင္အယဥ္ကို စီးၿပီး လုပ္ရ တာျဖစ္လို႔ ရန္သူထဲက သူ႔လူ ကိုယ့္ဘက္သားရွိထားဖို႔ အေရးႀကီးတာကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ ေဘးက ဆင္ ႐ိုင္းေတြရဲ႕တိုက္ခိုက္မႈ၊ က်ဳံးထဲဝင္ခါနီး ဆင္႐ိုင္းေတြရဲ႕ ျပန္လွန္႐ုန္းကန္ ေဖာက္ထြက္တိုက္ခိုက္မႈကို အၾကမ္း ဖက္ႏွိမ္နင္းရတာ၊ ေဗ်ာက္အိုး မီးအိုးေတြ ေဖာက္၊ တူမီးေသနတ္ေတြ ေဖာက္၊ ဗံုေတြ ေမာင္းေတြ လင္းကြင္း ေတြ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ တီးၿပီး ပစ္ခတ္ေျခာက္လွန္႔ရတာေတြနဲ႔လည္း ၾကမ္းရပါတယ္။ က်ဳံးမွန္း မသိ ေအာင္၊ က်င္းမွန္း မသိေအာင္၊ ႀကိဳးကြင္းပစ္ဖမ္းမယ့္လူနဲ႔ ဆင္ယဥ္ မေတြ႔ေအာင္ ဖံုးကြယ္ဖို႔လည္း အေရးႀကီး ပါတယ္။

ဒီလို အၾကမ္းနည္းနဲ႔ ဖမ္းထားတဲ့ ဆင္႐ိုင္းကို (၂) ရက္ (၃) ရက္ေလာက္ အစာငတ္ ေရငတ္ထားၿပီး မာန္စ ခ်ဳိးရပါတယ္။ ဒီေနာက္မွ တေကာင္ခ်င္းကို ပုခက္ သို႔မဟုတ္ ညႇပ္ထဲ သြင္းရပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ တကိုယ္ လံုး ေျခ လက္ ေခါင္း လံုးဝမလႈပ္ႏိုင္ေအာင္ သစ္လံုးအခ်ဳပ္ခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲ ထည့္ထားတာ ဒါမွမဟုတ္ ႀကိဳးအထပ္ထပ္တုတ္ ထူးခတ္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ အၾကမ္းမဖက္ အာဏာဖီဆန္ေရးတိုက္ပြဲ လူထု တိုက္ပြဲသေဘာျဖစ္ၿပီး စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈသေဘာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ဆင္႐ိုင္းကို တံုးလံုးလွဲ တံေကာက္ေကြး သားေရကို လွီးၿပီး တေစာင္းလက္ပပ္ ႏို႔ရည္ညႇစ္ထည့္တဲ့နည္းနဲ႔ အနာျဖစ္ေအာင္လုပ္ၿပီးမွ ထူးခတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ထူးႀကိဳးက တအား႐ုန္းရင္ အနာကို သြားထိလို႔ ဆင္ အရမ္းနာက်င္ေစတဲ့နည္း နဲ႔ ဆင္ကို ၿငိမ္ေအာင္ အၾကမ္းဖက္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီေနာက္မွာ အစာကို နည္းနည္းခ်င္း (ငွက္ေပ်ာသီး တလံုးခ်င္း၊ ၾကံ တဆစ္ခ်င္း၊ စပါး တခြက္ခ်င္း) ျပန္ ေကၽြးၿပီး မနက္ေစာေစာနဲ႔ ညေနေစာင္းမွာ ဆင္တကိုယ္လံုး၊ လက္ ေျခ ေပါင္ ရင္ဘတ္ ဗိုက္ တင္ လိင္အဂၤါ အၿမီး နားရြက္ ေခါင္း ေက်ာ ေမးေစ့ မ်က္ႏွာ ဦးကင္း စသျဖင့္ ေနရာလပ္မက်န္ေအာင္ လူ ၄-၅ ေယာက္က လက္နဲ႔ ပြတ္သပ္ေပးၾကပါတယ္။ လက္နဲ႔ ပြတ္ရင္း ပါးစပ္ကလည္း ခ်ဳိသာႏူးညံ့တဲ့သီခ်င္းေတြ သံၿပိဳင္ဆိုေပး ေအာ္ေပးေနရပါတယ္။ ဒီအဆင့္ကေတာ့ အၾကမ္းမဖက္ တိုက္ပြဲနည္းနာေတြထဲက အာဏာဖီဆန္ေရးတိုက္ပြဲ နဲ႔ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ေပါင္းစပ္ထားတဲ့သေဘာ၊ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးေရး (ဒိုင္ယာေလာ့) သေဘာလို႔လည္း ေျပာလို႔ရမယ္ ထင္ပါတယ္။ ေဘးမွာလည္း အိမ္ဆင္ေတြကို ကင္းေစာင့္ခ်ထားၿပီး ဆင္႐ိုင္းက ကလန္ကဆန္ လုပ္ရင္ အိမ္ဆင္ေတြက ႏွာေမာင္းနဲ႔ ႐ိုက္တာမ်ဳိး၊ လူေတြကလည္း ခၽြန္းနဲ႔ ေပါက္ လွံနဲ႔ထိုးၿပီး ဟိန္းေဟာက္ ေငါက္ငန္းတာမ်ဳိး အၾကမ္းဖက္မႈ တြဲရပါတယ္။ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေနရင္ေတာ့ ထန္းလ်က္ (ထညက္) ခဲ တခဲ ေကၽြးတာ၊ ငွက္ေပ်ာသီးတလံုး ေကၽြးတာ လုပ္ပါတယ္။

အစာနည္းနည္း ျပန္စားလာၿပီးေနာက္ တခ်ိန္တည္းမွာ ဒီဆင္႐ိုင္းႀကီးေတြကို ဘိန္းနည္းနည္း ေကၽြးပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က ဘိန္းစြဲသြားေစတဲ့နည္းနဲ႔ လူကို နာခံေအာင္လုပ္တာျဖစ္ၿပီး တခ်ဳိ႕ကေတာ့ စိတ္႐ိုင္းစိတ္မိုက္ေတြ ၿငိမ္ဝပ္သြားေအာင္ ရည္ရြယ္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဆင္က အားနည္းသြားတဲ့အတြက္ ႏႈိင္းယွဥ္ခ်က္အားျဖင့္ လူက အားႀကီးသြားတာဟာ ကိုယ့္အင္အားႀကီးထြားေအာင္လုပ္ဖို႔ ရည္ရြယ္တဲ့ အရပ္ဖက္လူမႈေရးအသင္းအဖြဲ႔ civil society/NGO တည္ေထာင္ လူစုတဲ့ အၾကမ္းမဖက္တိုက္ပြဲ ပံုစံတမ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။

ဆင္က ၿငိမ္လာတဲ့အခါ ႀကိဳးေလွ်ာ့ေပးတာ ေျဖးေျဖးခ်င္း လုပ္ေပးပါတယ္။ ညႇပ္ထဲမွာ စုစုေပါင္း အခ်ိန္ (၁၀) ရက္ (၁၅) ရက္ ထားပါတယ္။ ဒီလိုထားရင္း လူက တက္စီးတာကို စမ္းလုပ္ပါတယ္။ ဒါက လူကို စက္သီးနဲ႔ ဆြဲၿပီး ဆင္ေက်ာေပၚ ခ်ေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆင္က ေခါင္းကိုခါၿပီး ႏွာေမာင္းနဲ႔ လွမ္းဆြဲခ်တာကို ေဘးက အိမ္ဆင္ေတြက ႏွာေမာင္းနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္႐ိုက္ႏွက္တာ၊ ေဘးကလူက လွံနဲ႔ ထိုးတာလုပ္ၿပီး တက္စီးတဲ့လူကို လည္း အျမန္ျပန္မထုတ္ရပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဆင္ေက်ာေပၚ လူခြစီးႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ တျဖည္းျဖည္းမ်ားလာေအာင္ က်င့္သြားရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အၾကမ္းဖက္မႈနဲ႔ အၾကမ္းမဖက္မႈ ေပါင္းစပ္ရပါတယ္။

လွံနဲ႔ထိုး ခၽြန္းနဲ႔ေပါက္လို႔ ဆင္မွာ အနာျဖစ္လာတာကို ၾကက္သားႏုပ္ႏုပ္စင္းၿပီး ေဆးျမစ္ေတြနဲ႔ေရာ အနာမွာ သိပ္ေပးတာကေတာ့ ျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရးသေဘာ ေဆာင္ပါတယ္။

တကိုယ္လံုး လက္နဲ႔ ပြတ္သပ္ စကားခ်ဳိခ်ဳိသာသာေျပာ ဘိန္းေကၽြးတာက တဖက္၊ အစာငတ္ ေရငတ္ထား လႈပ္မရေအာင္ ခ်ဳပ္တာက တဖံု၊ လွံနဲ႔ထိုး ခၽြန္းနဲ႔ေပါက္ ေငါက္ငမ္းတာကတနည္း ရက္ (၂၀) ေလာက္ သူ႔ အကန္႔နဲ႔သူ လုပ္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ဧရာမ ရန္သူဆင္႐ိုင္းႀကီးဟာ လူခိုင္းလို႔ရတဲ့ မိတ္ေဆြဆင္ယဥ္ ျဖစ္ သြားပါၿပီ။ ဆရာဒဂုန္တာရာ ေျပာသလို ရန္သူကို မိတ္ေဆြျဖစ္ေအာင္ လုပ္လိုက္ႏိုင္ပါၿပီ။

ေနာက္တခ်က္ စိုင္းေဗဒါတို႔ ေျပာတာက ဆင္႐ိုင္းအမည္းျဖစ္ျဖစ္ ဆင္႐ိုင္းဆင္ျဖဴေတာ္ျဖစ္ျဖစ္ ဒီနည္းေတြနဲ႔ပဲ ကိုင္ရတာျဖစ္တယ္တဲ့၊ ဆိုလိုတာက ၂၀၁၀ ေရွ႕ပိုင္း နဝတ-နအဖ စစ္အစိုးရျဖစ္ျဖစ္၊ ၂၀၁၀ ေနာက္ပိုင္း လႊတ္ေတာ္ထြက္ စစ္အစိုးရျဖစ္ျဖစ္ ဒီနည္းေတြနဲ႔ပဲ ရန္သူကို မိတ္ေဆြျဖစ္ေအာင္လုပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆင္ မည္းျဖစ္ေစ ဆင္ျဖဴျဖစ္ေစ ဆင္႐ိုင္းေတြဟာ ရန္သူေတြပါပဲ။

ရန္သူဆင္႐ိုင္းေတြ ဖမ္းေန က်င့္ေနတံုးမွာ ကိုယ့္ဘက္က ဆင္သမားေတြ အသက္ဆံုးတာလည္း ရွိတတ္ပါ တယ္။ ကိုယ့္ဘက္က နဂိုရွိထားတဲ့ ဆင္ယဥ္ ေတာဝင္ၿပီး ဆင္႐ိုင္းေတြေနာက္ ပါသြားတာလည္း ရွိတတ္ပါ တယ္။ က်ဳံးေဆာက္ရင္ သစ္ဖိုး ဝါးဖိုး အုန္းဆံႀကိဳးဖိုး လုပ္အားခ ... စတာေတြ အင္မတန္ အကုန္အက်မ်ား ေပမယ့္ က်ဳံးသြင္းဖမ္းတာဟာ ႀကိဳးကြင္းပစ္ဖမ္း က်င္းေထာင္ဖမ္းတာေတြထက္လည္း ဆင္ပိုရလို႔ အရင္းေၾက အျမတ္ပိုထြက္ပါတယ္။ ေငြေၾကး ႐ုပ္ဝတၳဳပစၥည္းနဲ႔ အခ်ိန္ ရင္းရတာတင္မက အသက္ေသြးေခၽြး အရင္းအႏွီး ေတြကိုလည္း ေရွာင္လို႔မရပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ ရွိသမွ် ဆင္႐ိုင္းတေကာင္မက်န္ ဒီနည္းနဲ႔ မိတ္ေဆြ ဆင္ယဥ္ျဖစ္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်င့္လို႔မ ရ ထိန္းလို႔မႏိုင္ျဖစ္လို႔ သတ္ပစ္လိုက္ရတာလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ အင္မတန္ ေခါင္းမာတဲ့ ဆင္႐ိုင္း ေတြလည္း ႐ုန္းရင္းကန္ရင္း ဒဏ္ရာရ ေသသြားတာေတြ ရွိပါတယ္။ (ကိုယ့္ကိုရန္မူတဲ့ ရန္သူကို ဘယ္လိုမွ မ လႊဲမေရွာင္သာလို႔ သတ္ပစ္လိုက္ရတာ၊ သူ႔ဖာသာသူ ေခါင္းမာလြန္းလို႔ က်ဳံးနံရံ ေခါင္းနဲ႔တိုက္ေသသြားတာ၊ ႐ုန္းရင္းကန္ရင္း လက္က်ဳိးေျခက်ဳိးၿပီး ေသသြားတာ၊ အစာမစားဘဲ ေသသြားတာ ျဖစ္ေတာ့လည္း “ရန္သူမရွိ မိတ္ေဆြသာရွိ” ျဖစ္သြားတဲ့အထဲ အက်ဳံးဝင္သြားပါတယ္)

ဗုဒၶဝင္မွာ ၾကည့္ရင္ နာဠာဂီရိဆင္၊ အာဠာဝကဘီလူး၊ အဂၤုလိမာလလူဆိုးတို႔ကို ျမတ္စြာဘုရားက ေမတၱာပို႔ၿပီး ေအာင္ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ မာရ္နတ္၊ ေဒဝဒတ္၊ နေႏၵာပနႏၵနဂါး၊ စိဥၥမာဏ အမ်ဳိးသမီးတို႔ကိုေတာ့ ေမတၱာပို႔ ေျပာင္း လဲပစ္လို႔ မရခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ေဒဝဒတ္နဲ႔ စိဥၥမာဏဆိုရင္ အၾကမ္းနည္းနဲ႔ ေျမမ်ဳိပစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေအာင္ ျခင္း (၈) ပါးမွာ (၅) ပါးပဲ အႏုနည္းနဲ႔ ေအာင္ျမင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ (ဘုရားရွင္ကိုယ္တုိင္ အၾကမ္းဖက္တာ မ ဟုတ္ေပမယ့္ အျမင္မေတာ္သူေတြက ‘ၾကည့္ၾကက္လုပ္’ ပစ္လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္) တန္ဖိုးစံေတြကိုသာ ေဟာ ေျပာတဲ့နည္းနဲ႔ လိုသလို ေျပာင္းလဲဖန္တီးယူလို႔ရရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ၂၅၀၀ ကတည္းက ကမၻာေပၚက လူအား လံုး မဂ္ဖိုလ္ရၿပီး ကၽြတ္တန္းဝင္ကုန္ၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗုဒၶဘုရားရွင္ကိုယ္တိုင္က ဒီလို မေမွ်ာ္မွန္း ႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဂဂၤါဝါဠဳ သဲစုမက ဗုဒၶေတြ ပြင့္ခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆင္သမားေတြ အဓိကေပးတဲ့ မက္ေဆ့ခ်္ကေတာ့ အၾကမ္းနည္းတမ်ဳိးတည္း သို႔မဟုတ္ အႏု နည္းတမ်ဳိးတည္းကိုပဲ ပံုေသကားက် တရားေသက်င့္သံုးတာမ်ဳိး ေရွာင္ၿပီး ႏွစ္မ်ဳိးစလံုးကို ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္ က်င္နဲ႔ အကြက္က်က် ေပါင္းစပ္က်င့္သံုးဖို႔၊ ရတဲ့အခ်ိန္ကို အက်ဳိးအရွိဆံုးအသံုးခ်ဖို႔၊ ရလာတဲ့ အခြင့္ေကာင္း ကို အစြမ္းကုန္ အသံုးခ်ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။

ကမၻာေပၚမွာျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးအားလံုးကိုၾကည့္ရင္ အၾကမ္းနည္းတမ်ဳိးတည္းနဲ႔ ေအာင္ပြဲရတာ မရွိခဲ့သ လို ရာႏႈန္းျပည့္ အႏုနည္းသက္သက္နဲ႔ ေအာင္ပြဲရတာလည္း မရွိခဲ့ပါဘူး။ (တခါက ျမန္မာ့သတင္းသမဂၢ ညီ လာခံတခုမွာ မီဒီယာရဲ႕ဘက္မလိုက္ေရးမူကို ေဆြးေႏြးရင္း ထိုင္းသတင္းေထာက္မ ယင္ဒီးက ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ လံုးဝ ဘက္မလိုက္တဲ့ သတင္းစာတေစာင္မွ မရွိဘူးလို႔ ဝန္ခံခဲ့သလိုပဲ လံုးဝ အၾကမ္းမဖက္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရး ဆိုတာဟာလည္း စိတ္ကူးယဥ္ ကမၻာထဲမွာသာရွိၿပီး လက္ေတြ႔ကမၻာမွာ မရွိေသးပါဘူး၊ ဘယ္ေတာ့မွလည္း ရွိ မွာမဟုတ္ပါဘူး) အၾကမ္းဖက္ ေတာ္လွန္ေရးလို႔ ေျဗာင္ေျပာတဲ့ ႐ုရွား၊ တ႐ုတ္၊ ဗီယက္နမ္၊ က်ဴးဘား ကြန္ျမဴ နစ္ေတာ္လွန္ေရးေတြမွာလည္း ၿမိဳ႕ေပၚေက်ာင္းသား ဆႏၵျပပြဲေတြ၊ အလုပ္သမားသပိတ္ေတြ၊ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြး ပြဲေတြ ပါခဲ့တာပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒီကေန႔ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံမွာေတာ့ အၾကမ္းဖက္မႈဆိုတာ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္၊ ဗံုးနဲ႔ ခြဲတာေတြကိုပဲ အဓိကရည္ၫႊန္း တာျဖစ္ေနၿပီး “ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ” ဆႏၵျပပြဲအတြင္း ႐ိုက္တာႏွက္တာ ခဲနဲ႔ ထုတာ မီး႐ႈိ္႕ဖ်က္ဆီးတာေတြကို အၾကမ္း ဖက္မႈအျဖစ္ စာရင္းမသြင္းၾကေတာ့ပါဘူး။

ဂႏီၵေခတ္ကပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မာတင္လူသာကင္းေခတ္ကပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အခုေနာက္ဆံုး ယူကရိန္း၊ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ ေရာင္စံု ေတာ္လွန္ေရးေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ အၾကမ္းဖက္မႈ တြဲဖက္ခဲ့တာ လံုးဝ မရွိဘူးလို႔ ဘယ္သူ အာမခံေျပာရဲပါသလဲ။ ဂႏၶီ ေခတ္မွာ ဆူဘတ္စ္ခ်န္ဒရာဘို႔စ္ ရွိခဲ့သလို မာတင္လူသာကင္းေခတ္မွာ က်ားသစ္နက္ Black Panther ရွိခဲ့ပါ တယ္။ ယူကရိန္း၊ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာတို႔မွာလည္း အနည္းဆံုးေတာ့ ခဲနဲ႔ ထုတာ၊ ကားမီး႐ႈိ႕တာေလာက္ေတာ့ ပါတာ ခ်ည္းပါပဲ။ အဲဒါေတြရဲ႕ အခန္းက႑ကို ပစ္ပယ္ရင္ အင္မတန္ အသိဉာဏ္ႏံု႔နည္းရာက်ပါလိမ့္မယ္။ ၁၉၈၉ အ က်ယ္ခ်ဳပ္မက်ခင္တုန္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း အၾကမ္းဖက္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ အ ခန္းက႑ကို မျငင္းပယ္ခဲ့ပါဘူး (အဲဒီတခ်ိန္တည္းမွာ စမူဆာ ေအာင္ႀကီးကေတာ့ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ ေရး မွားေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းသားေတြ ေတာခိုတာ မွားေၾကာင္း ေျပာခဲ့ပါတယ္)။

တႏိုင္ငံလံုးနဲ႔ခ်ီၿပီး ရန္သူဆင္႐ိုင္းေတြကို မိတ္ေဆြဆင္ယဥ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ့္ ဆင္ဖမ္းအဖြဲ႔သားေတြ၊ အထူး သျဖင့္ ဆင္ဖမ္းေခါင္းေဆာင္ေတြအေနနဲ႔ ဆင္႐ိုင္းေတြ အမ်ားဆံုး ဖမ္းႏိုင္ဖို႔နဲ႔ ဆင္ယဥ္ျဖစ္ေအာင္ က်င့္ႏုိင္ဖို႔ ဆိုရင္ အထက္မွာ ေျပာခဲ့တဲ့ အတတ္ပညာေတြအားလံုးကို ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ အသံုးခ် ခိုင္းေစႏိုင္မွ ျပည္ သူလူထုေတြကို ႏွိပ္စက္ေနတဲ့ ဆင္ဆိုးအႏၱရာယ္ ဖယ္ရွားေရးတာဝန္ကို ေက်ပြန္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆင္သ မား ႏိုင္ငံေရးဆရာေတြအေနနဲ႔ ဆင္ယဥ္ေတြ အျမန္ဆံုး ထုတ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ျမန္မာျပည္ေတာ္လွန္ေရးမွာ လႊမ္းမိုးႀကီးစိုးေနတဲ့ တေၾကာင္းထိုး၊ တလမ္းသြား၊ သူငယ္နာအေတြးအေခၚေတြ အျမန္ဖယ္ရွားႏိုင္ၾကပါေစ။

ဂါမဏိ
Read more »
0 comments

ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္အတြက္ အမွတ္တရ

4:41 AM | Posted by Anonymous


ဗိုလ္မႉးေအာင္လင္းထြဋ္

စာေရးသူဟာ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာန၊ တပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္းေရး ညႊန္ၾကားေရးမႉးရုံး၊ တိုက္ပြဲ ေထာက္လွမ္းေရးဌာနရဲ႕ စစ္ဦးစီးမႉး (ဒုတိယတန္း) အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့စဥ္က ယခုသမၼတ ျဖစ္လာသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးသိန္းစိန္က ကကၾကည္း၏ စစ္ဦးစီးဗိုလ္မႉးႀကီး (စစ္ဆင္ေရး) (Colonel GS) ဗိုလ္မွဴးႀကီးတာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္လ်က္ ရွိေနပါတယ္။

အခ်ိန္ကေတာ့ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလအတြင္း ဘိန္းဘုရင္ ခြန္ဆာနဲ႔အဖြဲ႔ရဲ႕ လက္နက္ခ် အခမ္းအနားကို တပ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊက ျမန္မာ့ရုပ္္ျမင္သံႀကားကေန ထုတ္လႊင့္ခိုင္းရာမွာ သူေျပာသည့္အတိုင္း မလုပ္ရေကာင္းသလား ဆိုျပီး စိတ္ေကာက္ကာ လူႀကီးမဆန္ဘဲ ခေလးဆိုးႀကီးလို စစ္ဦးစီးဗိုလ္မႉးႀကီး (Colonel GS) ဗိုလ္မႉးႀကီးသိန္းစိန္အား တပ္ခ်ဳပ္ႀကီးက စားပြဲေပၚမွာရွိတဲ႔ ဖန္ခြက္နဲ႔ ေပါက္ခဲ႔သည္႔ဇာတ္လမ္းအား အမွတ္ရလို႔ စာဖတ္သူမ်ား သိရွိႏုိင္ပါရန္ တင္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

၁၉၉၆ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလအတြင္း၊ ဘိန္းဘုရင္ခြန္ဆာနဲ႔အဖြဲ႔ လက္နက္ခ်ေတာ႔ စာေရးသူဟာ တာဝန္အရ တပ္မေတာ္ အႀကီးအကဲမ်ားနဲ႔အတူ လက္နက္ခ်အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ဖို႔ ဟိုမိန္းျမိဳ႔ကို လိုက္ပါသြားခဲ့ရပါတယ္။ လက္နက္ခ်အခမ္းအနားကုိ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ က်င္းပႏုိင္္ေၾကာင္း သတင္းပို႔ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာဘဲ ညေန ၅ နာရီတြင္ အေရးႀကီး ေၾကးနန္း၀င္လာပါတယ္။ အဲဒီေၾကးနန္းဟာ ကကၾကည္း ေၾကးနန္းျဖစ္ၿပီး စစ္ဦးစီးဗိုလ္မႉးႀကီး (Colonel GS) ဗိုလ္မႉးႀကီး သိန္းစိန္ရဲ႕ ညႊန္ႀကားခ်က္အရ ဗိုလ္မႉးေအာင္လင္းထြဋ္ (ကၽြန္ေတာ့္ကို) ကို ျမန္မာ႔အသံက ရုိက္ကူးထားတဲ့ လက္နက္ခ် အခမ္းအနား ဗြီဒီယိုတိတ္ေခြန႔ဲအတူ ရဟတ္ယာဥ္တစ္စီးျဖင္႔ ရန္ကုန္ျမိဳ႕သို႔ အျမန္ျပန္လႊတ္ခိုင္းဖို႔ အမိန္႔ေပးတဲ့ ေၾကးနန္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ စာေရးသူ တစ္ဦးတည္း ရဟတ္ယာဥ္တစ္စီးျဖင္႔ မဂၤလာဒံု ၅၀၂ ေလတပ္စခန္း ေလဆိပ္ေရာက္လာေတာ႔ ညေန ေမွာင္ရီပ်ိဳးစ အခ်ိန္ျဖစ္ေနကာ ခ်က္ခ်င္းဘဲ စစ္ရုံး (Colonel GS) ဗိုလ္မႉးႀကီးသိန္းစိန္ထံသို႔ သြားေရာက္ သတင္းပို႔လိုက္ပါတယ္။ စာေရးသူက ဗြီဒီယိုတိတ္ေခြ ေပးလိုက္ေတာ႔ Colonel ႀကီးက ခ်က္ျခင္းဆိုသလို ကပ္ရက္အခန္းမွာရွိေနတ႔ဲ တပ္ခ်ဳပ္ႀကီးရုံးခန္း ထဲဝင္ျပီး ဗီဒီယိုတိတ္ေခြကို ေပးလိုက္ပါတယ္။

သူက ျပန္ထြက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ “ကိုေအာင္လင္းထြဋ္ ရုံးခန္းမွာ ေစာင္႔ေနပါ၊ တပ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဗီြဒီယိုေခြ ႀကည္႔ျပီးရင္ ျပန္ေခၚလိုက္မယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။ (၄၅) မိနစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ Colonel ႀကီးက စာေရးသူကို သူ႔အခန္းကို အခုလာဖို႔ စာေရးသူကိုေခၚပါတယ္။ Colonel ႀကီး အခန္းေရာက္သြားေတာ့ “ဒီအေခြကို ဒီေန႔ည ျမန္မာ့အသံ (၈) နာရီသတင္းမွာ ပါေအာင္ထည္႔ဖို႔ အဘႀကီးက ေျပာတယ္၊ အ႔ဲဒါ ကိုေအာင္လင္းထြဋ္ သြားပါ” ဆိုျပီး ေျပာပါတယ္၊ စာေရးသူက “Colonel ႀကီး သတင္းက ဘယ္သူေရးမွာလဲ” ဆိုေတာ႔ “ကိုယ့္ညီဘဲ ေရးလိုက္ပါ” ဆိုလို႔ သူရဲ႕ေရွ႕မွာဘဲ သတင္းစာသားကို ထိုင္ေရးကာ Colonel ႀကီးဆီက အတည္ျပဳခ်က္ရယူျပီး ျမန္မာ႔အသံကို စာေရးသူတို႔ရဲ႔ဌာနက ဗိုလ္မႉးေအာင္မင္းန႔ဲအတူ အျမန္ထြက္ခဲ႔ႀကပါတယ္။

ျမန္မာ႔အသံေရာက္ေတာ႔ ညေန (၇) နာရီ ေက်ာ္ျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ႔အသံ ညႊန္ၾကားေရးမႉး ဗိုလ္ႀကီး ဝင္းၾကည္န႔ဲေတြ႔ျပီး “ဘိန္းဘုရင္ ခြန္ဆာနဲ႔ အဖြဲ႔ လက္နက္ခ် အခမ္းအနားကိို ဒီည (၈) နာရီ သတင္းမွာ ပါေအာင္လႊင္႔ဖို႔ တပ္ခ်ဳပ္ႀကီးက ေျပာတယ္” ဆိုျပီး သတင္းန႔ဲတိတ္ေခြကို အပ္လိုက္ပါတယ္။ ကုိဝင္းၾကည္က “ကိုေအာင္လင္းထြဋ္ ဗြီဒီယိုအေခြ အၾကမ္းကို ဒီအတိုင္းလႊင္႔ရင္ အခ်ိဳ႕အပိုင္းေတြမွာ ရုပ္ျမင္သံၾကားၾကည့္ ျပည္သူေတြအတြက္ မေကာင္းဘူး၊ မေကာင္းတဲ႔ အပိုင္းေတြကို တည္းျဖတ္ဖို႔လိုတယ္” ဆိုျပီး တည္းျဖတ္လိုက္ေတာ႔ လႊင္႔ခ်ိန္ (၂၅) မိနစ္ ေလာက္ၾကာမယ့္ အေခ်ာကိုင္ျပီး အေခြတစ္ေခြ ျဖစ္လာခဲ႔တယ္။

အဲဒီလို အေခ်ာကိုင္ျပီးေတာ့ ည (၈) နာရီ အစပိုင္း သတင္းကို မမီေတာ႔ဘူး။ ဒါန႔ဲ Colonel ႀကီးဆီကို ဖုန္းဆက္ျပီး မိနစ္ (၃၀) ေလာက္ ေနာက္က်မယ္ဆိုသည္႔အေႀကာင္း သတင္းပို႔ ခြင္႔ေတာင္းခဲ႔ရတယ္။ ည (၈) နာရီခြဲမွာ ဘိန္း ဘုရင္ ခြန္ဆာနဲ႔ အဖြဲ႔ လက္နက္ခ် အခမ္းအနားကို ျမန္မာ႔ရုပ္ျမင္သံႀကားကေန အသံႏွင့္အရုပ္ကို (၂၅) မိနစ္ႀကာ ထုတ္လႊင္႔ခဲ႔ပါတယ္ ၊ စာေရးသူတို႔လဲ အသံလႊင္႔ျပီးတာန႔ဲ စစ္ရုံးကိုျပန္ဖို႔ ကားေစာင္႔ေနတံုး ျမန္မာ႔အသံဝန္ထမ္းတစ္ဦးက “ဗိုလ္မႉး စစ္ရုံးက အေရးႀကီးဖုန္း လာတယ္” ဆိုလို႔ ဖုန္းကိုင္လိုက္ေတာ႔ စစ္ဦးစီးဗိုလ္မႉးႀကီး (Colonel GS) ဗိုလ္မႉးႀကီးသိန္းစိန္က စာေရးသူကို “ကိုေအာင္လင္းထြဋ္ စစ္ရုံးမွာ တပ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေဒါသူပုန္ထေနတယ္၊ သူ႔အခန္းထဲ ကိုယ္တို႔ဝင္သြားတာ သူ႔စားပြဲေပၚမွာရွိတဲ႔ ဖန္ခြက္နဲ႔ ပစ္ေပါက္ေနတယ္၊ ဘယ္သူမွ မဝင္ရဲဘူး ျဖစ္ေနတယ္၊ သူခိုင္းတ႔ဲအတိုင္း မလုပ္လို႔ဆိုျပီး မင္းကိုေဒါသထြက္ေနတယ္” ဆိုျပီး ေျပာေတာ႔ စာေရးသူ ေၾကာင္သြားတယ္။

“ကၽြန္ေတာ္ဘာမွားလို႔လဲ” ေမးေတာ့ Colonelႀကီး ေျပာတာက “တပ္ခ်ဳပ္ႀကီးက မင္းကို သူခိုင္းတ႔ဲအတိုင္း ဘာျဖစ္လို႔ မလုပ္လဲ ဆိုျပီး ေဒါသထြက္ေနတာ၊ သူက ဗီြဒီယိုတိတ္ေခြကို အၾကမ္းအတိုင္း မင္းကိုလႊင္႔ခိုင္းတာ မင္းက မလုပ္ရ ေကာင္းမလားဆိုျပီး ငါတို႔ကို ရန္လုပ္ေနတယ္” စာေရးသူ သေဘာေပါက္သြားျပီ ၊ စိတ္ထဲကလည္း ႀကိတ္ျပီးျပံဳးမိတယ္၊ ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္လုပ္ျပီး ဒီေလာက္တုံးရသလား ဆိုျပီးေတာ႔ပါ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊဟာ သူလုပ္ခ်င္တာဘဲ သိတဲ႔သူ၊ အေကာင္းအဆိုးကို ေဝဖန္ပိုင္းျခားႏိုင္စြမ္း မရွိတ႔ဲသူလို႔ စိတ္ထဲက မွတ္ခ်က္ျပဳမိပါတယ္။ ရယ္စရာေတာ႔ ေကာင္းတယ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ စိတ္ႀကိဳက္ ခေလးဆိုးႀကီးကို ေခ်ာ႔ရသလို ျမန္မာ႔ရုပ္ျမင္သံၾကား အစီစဥ္ေတြကို ရပ္ျပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အတိုင္း အၾကမ္းထည္ ဗြီီဒီယိုအေခြကိုဘဲ (၄၅) မိနစ္ၾကာ အစ မွ အဆံုး ျပန္လႊင့္ေပးခဲ့ရပါတယ္။

အဲဒီတုန္းက ဖန္ခြက္နဲ႔ အေပါက္ခံခ႔ဲရတဲ့ စစ္ဦးစီးဗိုလ္မႉးႀကီး (Colonel GS) ဗိုလ္မႉးႀကီး သိန္းစိန္တစ္ေယာက္ကေတာ့ အခုမၾကာေသးခင္ကာလမွာဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊရဲ႕ ေျမွာက္စားမွဳနဲ႔ သမၼတ ျဖစ္လာသည့္ ဦးသိန္းစိန္ကို ဒီေဆာင္းပါးန႔ဲ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္။ ဦးသိန္းစိန္ တေယာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ၏ ေလာင္းရိပ္ေအာက္က ရုန္းထြက္ျပီး ျမန္မာႏုိင္ငံ အမ်ိဳးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး လုပ္ငန္းကို ေဆာင္က်ဥ္းႏုိင္ပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳလ်က္။

Sources: Irrawaddy
Read more »
0 comments

ႏုိင္ငံေရးသမားနဲ႔ ရဲဘက္

Sunday, February 6, 2011 4:06 AM | Posted by Anonymous
ႏုိင္ငံေရးသမားနဲ႔ ရဲဘက္

ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား တခ်ဳိ႕ ရဲဘက္စခန္း ေရာက္သြားတယ္။ ရဲဘက္စခန္းဆုိတာ ဘယ္လုိဟာမ်ဳိးလဲ?
စုိက္ပ်ဳိးေရး ရဲဘက္စခန္းေတြမွာ လူေတြကုိ ႏြားေနရာမွာ အစားထုိးတယ္။ ထြန္တုံး ပခုံးေပၚတင္ျပီး လယ္ထြန္ရတယ္။ ႏြားေသရင္ ထုေခ်လႊာ ေရးျပီး အစီရင္ခံရမွာစုိးရိမ္လုိ႔ လူေတြကုိ ပုိျပီး ခုိင္းတယ္လုိ႔ အက်ဥ္းဦးစီးအရာရိွေတြက ဆုိတယ္ တ့ဲ။

ေရႊ၀ါေရာင္ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈကာလ အဖမ္းခံရသူ အမ်ားအျပား ရဲဘက္ကုိ ေရာက္သြားၾကတယ္။ ဒီေန႔မွာ ရဲဘက္ေရာက္ေနတ့ဲ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ဦးေရ ဘယ္ေလာက္ ရိွမယ္ မသိဘူး။ ရဲဘက္ကေန အသက္ရွင္လ်က္ ျပန္ထြက္လာသူေတြထဲမွာ အထင္ရွားဆုံးက လူရႊင္ေတာ္ ပါပါေလး ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ေျပာျပခ်က္ကုိ DVB က ၇-၈-၂၀၀၈ မွာ အခုလုိ အသံလႊင့္ခ့ဲတယ္။

“ေက်ာက္တံုးပိတာတုိ႔၊ ေက်ာက္မွန္တာတုိ႔၊ တကယ္လက္ေတြ႔ပဲဗ်ာ။ ေက်ာက္လႊာေတြအေပၚမွာ တက္သြားတယ္၊ မိုင္း ခဲြရတာေပါ့ဗ်ာ။ မိုင္းခဲြေတာ့ မိုင္းခဲြတဲ့ဒဏ္က ေက်ာက္တံုးေတြ ပိလာတယ္။ ေက်ာက္တံုး လိမ့္က်လုိ႔ ဖယ္ပါဖယ္ပါလုိ႔ ခဏခဏ ေအာ္တာဗ်ာ။ က်ေနာ္တုိ႔မွာ ေျခက်ဥ္းနဲ့ ေဒါက္နဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ လမ္းသြားတာ ေဒါက္ခတ္ထားတယ္။ မခြ်တ္ရဘူး။ အလုပ္ လုပ္လည္း အဲဒီတိုင္းပဲ။ ေက်ာက္ထု ေက်ာက္သယ္နဲ႔ မွန္ ေသတာေတြက မ်ားတယ္၊ ယမ္းစိမ္းေတြကိုဗ်။ ေျခေထာက္ကို ခိုက္မိရင္လည္း ေယာင္လာတယ္။ ယမ္းစိမ္းေတြဆိုေတာ့ ျပည္ေတြ ရိွတယ္။ အဲဒါေတြလည္း မကုရဘူး။ ေဆးကလည္း ဟန္ျပပဲဗ်။ ေဒါက္တာကလည္း လာတယ္သာ ေျပာတာ၊ မကုရဘူး။ က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္လည္း လြတ္ေအာင္ ေရွာင္ခဲ့ရတာေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္တုိ႔ေရွ႕တင္ ေသသြားတာေတာ့ တပတ္ကို နွစ္ေလာင္း၊ တခါတေလ သံုးေလာင္း၊ အဲလို ေသၾကတယ္ဗ်။ --

အစားအေသာက္ကလည္း ဆင္းရဲတယ္။ ငါးပိစိမ္းေတြပဲ စားရတာ။ အဲဒါေတြ သံုးရက္ေလာက္ စားလိုက္ရင္ ယားယံလာတယ္။ ေနာက္ ေသြးဝမ္းေတြ ကိုက္လာတယ္။ ေသြးဝမ္း ကိုက္ျပီးေတာ့ ဒါနဲ႔ ေသၾကတာ မ်ားတာပါပဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ (ေရာက္ခ့ဲတ့ဲ ကခ်င္ျပည္ ရဲဘက္စခန္း) ကိ်န္ခရန္ခ မွာေတာ့ အဲလို အေသကို မ်ားခဲ့တယ္ဗ်။

အလုပ္ခိုင္းလုိ႔ မလုပ္ဘူးဆိုလုိ႔ရိွရင္ ရိုက္တာမ်ားတယ္။ ႀကိမ္နဲ႔ ရိုက္တယ္။ အနည္းဆံုးေတာ့ သံုးခ်က္ပဲ။ ဒီအက်ဥ္းသားေတြ ကိုယ္ခ်င္းစာတယ္။ ကိုယ္ကိုယ္နိႈက္ကလည္း ေသလုေမ်ာပါး လုပ္ခဲ့ရတာ ဆိုေတာ့ေလ၊ ျမန္ျမန္ လြတ္ပါေစ၊ ျမန္ျမန္လြတ္ပါေစလုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔က ဆုေတာင္းေနပါတယ္”


ကုိ၀င္း
Read more »
0 comments
Subscribe to: Posts (Atom)