မွတ္တိုင္သစ္...

Aung San Suu Kyi addresses violence against women. from Nobel Women's Initiative on Vimeo.

May 23, 2011
FCCT, Bangkok

(Press Release) – This is the final day of my mission to Thailand which began on 16 May 2011. I visited Chiang Mai, Mae Hong Son and Bangkok this time in my efforts to gather information about the situation inside Myanmar where I have not been able to visit. This information is important for preparation of my next report to the UN General Assembly later this year. I met with various stakeholders including civil society and community based organizations, experts, UN officials, and diplomats. I also met with the Foreign Minister of Thailand and Myanmar’s Ambassador to Thailand. I spoke with Daw Aung San Suu Kyi by telephone.

The UN Human Rights Council adopted a resolution shortly after I presented my last report this March that asked me: “to provide an assessment of any progress made by the Government in relation to its stated intention to transition to the democracy to the General Assembly.”

My findings from this mission are that the situation of ethnic minority groups in the border areas presents serious limitations to the Government’s intention to transition to democracy. Violence continues in many of these areas. Systematic militarization contributes to human rights abuses. These abuses include land confiscation, forced labor, internal displacement, extrajudicial killings and sexual violence. They are widespread, they continue today, and they remain essentially unaddressed by the authorities.

I am concerned that the Government is not finding a political solution to solve the ethnic conflicts. The authorities have now reached the final step of their 7-step roadmap to democracy, but democracy requires much more. The Government has said that the Parliament is the only venue for discussion on national reconciliation. Even though the establishment of national and state and regional legislatures is important, these venues alone are not sufficient. These democratic institutions are very new, and I see some positive signs in them, but it is too early for them to function effectively and to manage this important and complex issue that has a direct impact on ongoing human rights abuses and compromises stability. We also have to keep in mind that the electoral process excluded several significant ethnic and opposition groups, so their voices are not being heard in these fora.

In Mae Hong Son, I met with a number of Karenni groups. Kayah State is one of Myanmar’s smallest but most militarized states. The group told me of their concern about the new conscription laws. According to their information, which has also been echoed by other ethnic groups from other states, village men have been requested to provide lists of names of people to serve. A number of refugees have fled out of fear of being conscripted including women, Only Karenni living in towns but not in villages have birth certificates or identification cards which would pose a serious problem for verifying who is over the age of 18. This could exacerbate Myanmar’s critical problem of child soldiers.

Another issue that was raised was the problem of infrastructure projects in Kayah State. These projects have been leading to well-documented human rights abuses throughout Myanmar. Now there appear to be several more new projects in development. Myanmar requires strong rule of law in order to guarantee the rights of the people in context of these infrastructure projects. Communities need to be consulted in a meaningful way, which does not appear to have been done in most cases. Revenues from these projects should be recorded appropriately and used to benefit the people of Myanmar for the realization of their economic, social and cultural rights. The private companies that are involved in these projects also have a responsibility to not be complicit in human rights abuses.

Finally, the groups highlighted the dire situation of economic, social and cultural rights in Kayah State. Young people leave for jobs in neighbouring countries. Children are sent by parents to refugee camps in Thailand for basic education opportunities because schools are not available in much of the state and the quality of the schools is inadequate.

In respect to the recently announced release of prisoners, I must say that the release was insufficient because most of the prisoners of conscience remain in prison. It was not an amnesty but a commutation of sentences by one year only. This decision of the Government was also a disappointment because it did not provide the strong signal of commitment to national reconciliation. National reconciliation requires the full participation of all key stakeholders, including prisoners of conscience, some of whom are ethnic minority leaders. I would like to see a concrete and timebound plan announced by the Government for the systematic release of all prisoners of conscience. In previous reports, I highlighted the situation of elderly and sick prisoners to be of special attention.

Also key to national reconciliation is the issue of truth, justice and accountability. The Government and the people of Myanmar need to address this matter urgently as I have repeatedly said in my reports and statements. I have also stated that the primary responsibility lies with the Government to undertake independent, impartial, and timely investigations of serious human rights violations. The international community also has a role to play particularly if the Government fails to meet this responsibility. As I have suggested previously, a commission of inquiry might be one way to address the issue. I discussed the issue with Daw Aung San Suu Kyi. She supports a commission of inquiry absolutely. She said a commission of inquiry is a commission of inquiry, not a tribunal. I agree with her. The idea of a commission of inquiry is that it would be an instrument to bring about transition to democracy, national reconciliation and establishment of accountability. It should pursue the truth and facilitate reparations. It should also end and prevent ongoing human rights abuses.

Through this mission, I see some positive signs in the developments. In the first and only sitting of the Parliament so far, MPs despite limitations were able to raise some important questions from the human rights perspective. These questions included the possibility of a cease fire in Kayin State, the issue of citizenship status of Rohingyas, and whether amnesty would be granted to Shan political prisoners.

Some interesting discussions about economic, social and cultural rights seem to have begun, including a national seminar on poverty reduction that is taking place right now. I have started to address the important matter of economic, social and cultural rights in my last report to the Human Rights Council. At the state level, there appears to be some participation by ethnic minority parties in the legislatures. Finally, the new President’s speeches have led to some expectations for positive change. He provides some interesting ideas that could be developed into benchmarks for progress. We will have to watch closely to see how this is translated into action.

It is my hope to be able to visit Myanmar as soon as possible to continue discussions with the authorities and other stakeholders about progress being made towards the transition to democracy and concerns about the ongoing serious human rights situation in the country.

နာမည္ဆိုးနဲ႕ေက်ာ္ၾကားတဲ႕ အင္းစိန္ေထာင္တြင္းက အေဆာင္ ၂၊ ၃၊ ၄ ၊ ၅ မွာရွိတဲ႕ နိုင္ငံေရးအက်ဥး္သားေတြျဖစ္တဲ႕ ကိုညီညီထြန္း ၊ကိုေဇာ္ထြန္းနိုင္ ၊ ဦး၀ိသုဒၶ၊ ဦးေရ၀တ၊ ရဲျမတ္ဟိန္း၊ ဦး၀ိလာသ၊ ဇင္မင္းရွိန္ ၊မ်ိဳးမင္းသူ၊ သက္နိုင္ဦး ေသာ္ဇင္၊ေကာင္းျမတ္လိွဳင္၊ ကိုကိုေအာင္၊ ဥာဏ္ထြန္းလင္း ၊ေအာင္တင္၀င္း ၊ေစာနိုင္၊ ကိုေအာင္နုိင္ ၊သိန္နိုင္ဦး ေစာအယ္ထူး ၊ေစာနို၀ယ္ အပါအ၀င္ ၂၂ဦး တိုဟာ သူတို႕ေနရာ တိုက္ခန္းကေန မထြက္ေတာ့ပဲ အခ်က္ ၆ ခ်က္ကို ဆႏၵျပေတာင္းဆိုေနပါတယ္။

သူတို႕ေတာင္းဆိုတာေတြကေတာ့
၁။ ေထာင္ကေက်ြးတဲ႕အစားအစာေတြကို အထက္ကခ်ေပးတဲ႕သတ္မွတ္ခ်က္အတုိင္း ျပည့္ျပည့္စံုစံုေက်ြးေမြးရန္
၂။ လူဂုဏ္သိကၡာနဲ႕ ေလ်ာ္ညီစြာ ခ်ဳပ္လုပ္ထားတဲ႕အ၀တ္အစား၊ ေစာင္ အိပ္ယာခင္း ေတြအပါအ၀င္ ၆လတၾကိမ္အသစ္လဲေပးရန္
၃။ အလ်ာအနံ ၃၀ပတ္လည္ အခန္းထဲမွာ လူဦးေရအမ်ားၾကီ ျပြတ္သိတ္ေနေအာင္ထားတာကိုရပ္တန္႕၍
ေနရာထုိင္ခင္းလံုေလာက္စြာေပးျပီး ၾကြက္၊ျခင္၊ယင္၊ ဂ်ပိုးမ်ား ရွင္းလင္းေပးရန္
၄။ အျခားအက်ဥ္းသားမ်ားနည္းတူ ေလ်ာ့ရက္ခံစားခြင့္ ရရွိေရး စာေရးစာဖတ္ခြင့္ရရွိေရး
၅။ ေထာင္၀င္စာေတြ႕ဆံုတဲ႕အခါ နိုင္ငံျခာသားအက်ဥး္သားမ်ားနည္းတူ ျခိမး္ေျခာက္မွုကင္းကင္းနဲ႕ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေတြ႕ခြင့္ေပးေရး
၆။ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို အျခားအက်ဥ္းသားမ်ားနဲ႕ခြဲျပီး သီးသန္႕ထားခြင့္ေပးေရးတို႕ ျဖစ္သည္။

ဒီေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကို ေထာင္ပိုင္ဦးသက္ရွည္ကေနတဆင့္အထက္ကိုစာတင္ေတာင္းဆိုျပီး အျပင္မထြက္ဘဲဆႏၵျပတာျဖစ္တယ္လို႕သိရပါတယ္။ အကယ္၍ မလိုက္ေရာရင္ မနက္ျဖန္ကစျပီး အစာငတ္ခံတိုက္ပြဲ၀င္သြားဖို႕ ဆံုးျဖတ္ထားသည္ဟုသိရပါသည္။ ကေလးျမိဳ႕အက်ဥ္းေထာင္မွာ ေထာင္ဒဏ္က်ခံေနရတဲ႕ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကလည္း ေအာက္ပါအတိုင္း ေတာင္းဆိုထားပါတယ္။

စာေရးဆရာ နတ္ႏြယ္ (၇၈)ႏွစ္ သည္ ယေန႔ ေန႔လယ္ ၁၂ နာရီ ခန္႔က အမွတ္ ၄၈ ရပ္ကြက္ ရန္ကုန္တိုင္း ေျမာက္ဒဂုံၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေန အိမ္တြင္ ကြယ္လြန္ သြားေၾကာင္း သိရသည္။ အမည္အရင္း ဦးလွျမင့္ ေခၚ ဆရာနတ္ႏြယ္သည္ ျမစ္ႀကီးနား ဇာတိျဖစ္ၿပီး ၁၉၅၀ ခုႏွစ္ခန္႔မွ စတင္၍ စာေပေလာကသုိ႔ ၀င္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ပင္ကုိေရးႏွင့္ ဘာသာျပန္စာေပမ်ားကုိ ေရးသားခဲ့သည္။

ကေလာင္အမည္ခြဲမ်ား

ေမာင္ျမင့္ေနာင္၊ ကေလာင္သစ္၊ နီနီ၊ ေမာင္တင္ေအး၊ မုလာဒင္၊ ေအးနီ၊ ျမင့္ေကသီ၊ လွျမင့္၊ ေက်ာက္တုိင္၊ မုိးေဇာ္ဟိန္း၊ ပ်ံလႊား၊ မွန္ေျပာင္းသစ္၊ စိန္အုိးစည္၊ ဘြဲ႔ျဖဴ၊ ေကာင္းျမတ္၊ ဇင္ေသာင္း၊ ေ႐ႊစင္၊ မင္းရာေက်ာ္၊ မလိခ (မင္းေက်ာ္ႏွင့္တြဲလ်က္) ေကာလိယ။

ကုိယ္ေရးျဖစ္စဥ္

စာေရးဆရာ နတ္ႏြယ္ကို အဘ ဦးဘ၀မ္း၊ အမိ ေဒၚေစာလံုတို႔မွ ၁၉၃၃ ခု ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁) ရက္ေန႔တြင္ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕၌ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ အ မည္ရင္း လွျမင့္ ျဖစ္ၿပီး ငယ္စဥ္က ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ ေစာင္းဖန္းအထက္တန္းေက်ာင္း၊ မႏၲေလးၿမိဳ႕ ဗုဒၶသာသ နာ့ႏုဂၢဟ အထက္တန္းေက်ာင္းႏွင့္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္တုိ႔တြင္ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္။

စုံေထာက္မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာ၊ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္၊ လွ်ဳိ႕ဝွက္သည္းဖုိမဂၢဇင္းတြင္ တာဝန္ခံအယ္ဒီတာ၊ အမ်ဳိးသား သတင္းစာတြင္ ဘာသာျပန္အယ္ဒီတာ၊ မုိးေဝမဂၢဇင္းတြင္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ႏွင့္ ႏြယ္နီမဂၢဇင္း အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ အျဖစ္ လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။

၁၉၅ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ဇြန္လ (၂၈) ရက္ေန႔ထုတ္ ဟံသာဝတီသတင္းစာ မဂၢဇင္းက႑တြင္ ‘ေက်ာင္းသူမ’ ကဗ်ာျဖင့္ စာေပေလာကသုိ႔ ေရာက္ခဲ့သည္။ မဂၢဇင္း၊ ဂ်ာနယ္မ်ားတြင္ ေဆာင္းပါး၊ ဝတၳဳ၊ ေဝဖန္စာႏွင့္ ဘာသာျပန္မ်ား အေျမာက္အျမား ေရးခဲ့ၿပီး လုံးခ်င္းဝတၳဳႏွင့္ ဘာသာျပန္ လုံးခ်င္းဝတၳဳမ်ားလည္း (၁ဝဝ) ေက်ာ္ ေရးသားခဲ့ သည္။

‘မုိးေဇာ္ဟိန္း’ အမည္ျဖင့္လည္း ဘာသာျပန္ လုံးခ်င္းဝတၳဳမ်ား ေရးသားခဲ့သည္။ မင္းေက်ာ္ႏွင့္တြဲၿပီး ‘မလိခ’ ကေလာင္အမည္ျဖင့္ ျမန္မာဝတၳဳအၫႊန္းမ်ား ေရးသားခဲ့သည္။

ေရးသားျပဳစု ထုတ္ေဝခဲ့ေသာ စာအုပ္မ်ား

1. ကုေဋကုဋာ သိန္းသန္း တန္ေတာ့တယ္ - ၁၉၉၇ ခုႏွစ္
2. ကုသုိလ္တပဲ ငရဲတပိသာ - ၁၉၆၉ ခုႏွစ္
3. ေကသရာဇာ - ၁၉၇၄ ခုႏွစ္
4. ကမာၻပတ္လည္ ရက္ရွစ္ဆယ္ - ၁၉၆ဝ ခုႏွစ္ (Round The World in Eighty Days)
5. ကမာၻေျမအႏွ႔ံ - ၁၉၆၁ ခုႏွစ္
6. ကမာၻရန္ - ၁၉၆၈ ခုႏွစ္
7. ကမၻာ့ဝတၳဳအၫႊန္း - ၁၉၉၆ ခုႏွစ္
8. ကၽြန္မအသက္ သေျပခက္ - ၁၉၇၄ ခုႏွစ္
9. က်ားမ်က္လုံးနဲ႔ ေၾကာင္မ်က္ႏွာ - ၁၉၇၅ ခုႏွစ္
10. ေက်ာ္ေဇယ်ႏွင့္ သံကြန္ခ်ာ ခုနစ္ထပ္ - ၁၉၇၅ ခုႏွစ္
11. ေက်ာက္ဘီလူး - ၁၉၆၄ ခုႏွစ္
12. ခ်စ္သူႏွင့္ တခဏ၊ မုန္းသူႏွင့္ တဘဝ - ၁၉၇၃ ခုႏွစ္
13. ခ်စ္သူရွိေသာၿမိဳ႕ - ၁၉၆ဝ ျပည့္ႏွစ္
14. ခ်စ္ေသာေၾကာင့္ - ၁၉၅၆ ခုႏွစ္
15. ဂါမဏိ - ၁၉၇၈ ခုႏွစ္
16. ျငမ္း - ၁၉၇၈ ခုႏွစ္
17. ေငြလကုိျမင္ ၾကယ္စင္မဟုတ္ဘူး - ၁၉၇၈ ခုႏွစ္
18. စိတ္ထဲမွာ တကမၻာ - ၁၉၇၄ ခုႏွစ္
19. စိန္ေခၚပြဲ - ၁၉၈၇ ခုႏွစ္
20. ေဇာ္မုိးဟိန္းႏွင့္ နန္းသက္မြန္ ေက်ာက္႐ုပ္ - ၁၉၈၁ ခုႏွစ္
21. ေဇာ္မုိးဟိန္းႏွင့္ သိန္းေလးဆယ္ မာယာ - ၁၉၈၂ ခုႏွစ္
22. ဇာတ္သမအလယ္ - ၁၉၆၁ ခုႏွစ္
23. ညေစ်းတန္းအစ - ၁၉၆၁ ခုႏွစ္
24. ညီအစ္မမ်ားႏွင့္ လူစိမ္းမ်ား - ၁၉၈၂ ခုႏွစ္
25. တေကြ႔ေတာ့ ေတြ႔ၾကဦးမည္ - ၁၉၆၆ ခုႏွစ္
26. တခုိင္နန္းမုိ႔ လြမ္းလဲ့ရည္ - ၁၉၇၈ ခုႏွစ္
27. တဆယ္ (၁ဝ) (နတ္ႏြယ္၊ မုိးေဝ) - ၁၉၆၄ ခုႏွစ္
28. တေန႔မဟုတ္ တေန႔ - ၁၉၆၅ ခုႏွစ္
29. တပင္ကုိ ႏွစ္ပင္ယွက္တယ္ - ၁၉၇၄ ခုႏွစ္
30. တမင္သက္သက္ - ၁၉၆၁ ခုႏွစ္
31. တဝဲလည္လည္ - ၁၉၆၁ ခုႏွစ္
32. တကၠသုိလ္ႏွင့္ ျပင္ပကမာၻ - ၁၉၆၇ ခုႏွစ္
33. တဖန္ျပန္၍ မႏုိးေသာ ေဝဒနာ (Coma) - ၁၉၈၃ ခုႏွစ္
34. တေယာက္က မာယာ - ၁၉၇၃ ခုႏွစ္
35. တိတ္တဆိတ္ - ၁၉၆၁ ခုႏွစ္
36. တိမ္စြယ္မွာ ကြယ္ေသာေန - ၁၉၈၁ ခုႏွစ္
37. ဒက္ဇယ္လာ - ၁၉၈၇ ခုႏွစ္
38. ဒ႑ာရီ - ၁၉၇၈ ခုႏွစ္
39. ေနကန္႔လန္႔ကာ လပဝါ - ၁၉၇၅ ခုႏွစ္
40. ေနာက္ဆုံးတေန႔ ေနာက္ဆုံးကမာၻ - ၁၉၇၆ ခုႏွစ္
41. နႏၵဝန္သုိ႔အျပန္ - ၁၉၇၂ ခုႏွစ္
42. နန္းစံပယ္ႏွင့္ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ - ၁၉၇၂ ခုႏွစ္
43. နန္းသက္မြန္ႏွင့္ မ်က္ႏွာစိမ္းမ်ား - ၁၉၇၃ ခုႏွစ္
44. ႏြဲ႔ဝါ - ၁၉၇၆ ခုႏွစ္
45. ႏွမေထြးမယ့္ကုိ လုိလွ်င္ - ၁၉၆၁ ခုႏွစ္
46. ႏွစ္ႀကီးသမား - ၁၉၅၇ ခုႏွစ္
47. ႏြယ္နီႏုိင္ငံတကာ အဘိဓာန္ - ၁၉၉၄ ခုႏွစ္
48. ႏြယ္နီအာရွ ႏွစ္ခ်ဳပ္ (၁၉၉၄) - ၁၉၉၄ ခုႏွစ္
49. ႏြယ္နီအာရွ ႏွစ္ခ်ဳပ္ (၁၉၉၅) - ၁၉၉၅ ခုႏွစ္
50. ေပါက္ပင္ကစိမ္း ေက်းကစိမ္း - ၁၉၇၉ ခုႏွစ္
51. ပဥၥမံအသည္း ပဥၥလက္အျပံဳး - ၁၉၇၉ ခုႏွစ္
52. ပုဏၰက - ၁၉၈ဝ ျပည့္ႏွစ္
53. ျပာျပာညိဳေရာင္ မႈိင္းလဲ့လဲ့ - ၁၉၇၅ ခုႏွစ္
54. ဘဝဟူသည္ (My Life) - ၁၉၉၁ ခုႏွစ္
55. ဘယ္ယိမ္းညာႏြဲ႔ ဘယ္ျပန္ႏြဲ႔ - ၁၉၇၇ ခုႏွစ္
56. မကြယ္ေသာေန႔က ေႂကြေသာပန္း - ၁၉၈၄ ခုႏွစ္
57. မေန႔တေန႔က ႐ြာတဲ့မုိး
58. မၿပီးဆုံးေသးေသာည - ၁၉၇၅ ခုႏွစ္
59. မသႏၲာ မသိပါ - ၁၉၇၃ ခုႏွစ္
60. မီးခုိးမဆုံး မုိးမဆုံး - ၁၉၆၇ ခုႏွစ္
61. မုိးညျဖဴျဖဴ - ၁၉၆၂ ခုႏွစ္
62. မုိးထဲေလထဲ - ၁၉၅၄ ခုႏွစ္
63. မုိးျဖဴမစဲ မုိးမည္းမ႐ြာ - ၁၉၇၉ ခုႏွစ္
64. မုိးမွာစေန ေလမွာရာဟု - ၁၉၇၅ ခုႏွစ္
65. ေမာင္ႏွင့္သာအတူ - ၁၉၆၁ ခုႏွစ္
66. ေမာင္ႏွင့္သာအတူ ကမာၻေျမအႏွံ႔ - ၁၉၇၃ ခုႏွစ္
67. မ်က္ဝါးထင္ထင္ - ၁၉၅၆ ခုႏွစ္
68. မုန္းပင္ေအာက္မွာ ခ်စ္သူရွာ - ၁၉၇၆ ခုႏွစ္
69. မ်က္ေတာင္ေကာ့နဲ႔ မ်က္ထားညိဳ - ၁၉၇၂ ခုႏွစ္
70. မ်က္ႏွာမွာအျပံဳး မ်က္လုံးမွာ ေဒါသ - ၁၉၇၃ ခုႏွစ္
71. ျမသဇင္ - ၁၉၆၆ ခုႏွစ္
72. ေျမေအာက္သဇင္ - ၁၉၅၉ ခုႏွစ္
73. ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပုိင္း (အတြဲ - ၁) - ၁၉၆၆ ခုႏွစ္
74. ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပုိင္း (အတြဲ - ၂) - ၁၉၆၇ ခုႏွစ္
75. မႈခင္းစုံေထာက္ ကုိယ္ေတြ႔မွတ္တမ္း (Diary) - ၁၉၆၂ ခုႏွစ္
76. ယုဇနမာလာ - ၁၉၈ဝ ျပည့္ႏွစ္
77. ရတနာလုိဏ္ဂူ - ၁၉၆ဝ ျပည့္ႏွစ္
78. ရာမည - ၁၉၇၈ ခုႏွစ္
79. ေရာမက မိန္းမပ်က္ (Woman of Rome) - ၁၉၆၄ ခုႏွစ္
80. ရန္သူတရာ မိတ္ေဆြတေယာက္ - ၁၉၇၃ ခုႏွစ္
81. ရွက္စဖြယ္ (Shame) - ၁၉၆၁ ခုႏွစ္
82. ေ႐ႊႏွင့္ယုိးမွား ပန္းစကား - ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္
83. ေ႐ႊဖလားႏွင့္ မုိးခါးေရ - ၁၉၆၁ ခုႏွစ္
84. လကြယ္ေန႔ည - ၁၉၆၈ ခုႏွစ္
85. ေလကစား ႂကြားတလူလူေဝ - ၁၉၇၇ ခုႏွစ္
86. လင္းအ႐ုဏ္ဦး - ၁၉၈၅ ခုႏွစ္
87. ဝကၤပါ - ၁၉၆၃ ခုႏွစ္
88. သီတာခုနစ္တန္ ေတာင္စဥ္ခုနစ္ထပ္ - ၁၉၇၂ ခုႏွစ္
89. သစ္တုံးမွန္လွ်င္ ဆန္လိမ့္မည္ - ၁၉၈၂ ခုႏွစ္
90. သည္ေခတ္ႏွင့္ သည္ေမာင္ႏွမမ်ား - ၁၉၇၂ ခုႏွစ္
91. သည္ေတာင္တန္းမွာ ေမာင္ထမ္းေခၚပါ့မယ္ - ၁၉၈၃ ခုႏွစ္
92. သႏၲာကြ်န္း (Coral Island) - ၁၉၆ဝ ျပည့္ႏွစ္
93. သိဂႌတဝက္ ေ႐ႊတဝက္ - ၁၉၇၄ ခုႏွစ္
94. သုံးႏွစ္သုံးမုိး (Three Years) - ၁၉၉ဝ ျပည့္ႏွစ္
95. အေကြ႔တေထာင္
96. အခ်စ္ေလွေလာင္းနဲ႔ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္း ဆန္တက္မယ္ (ပ-တြဲ) - ၁၉၈၉ ခုႏွစ္
97. အခ်စ္ေလွေလာင္းနဲ႔ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္း ဆန္တက္မယ္ (ဒု-တြဲ) - ၁၉၈၉ ခုႏွစ္
98. အနီးအေဝး အနိမ့္အျမင့္ - ၁၉၆၅ ခုႏွစ္
99. အေနာက္မုိးကုပ္စက္ဝုိင္း - ၁၉၆ဝ ျပည့္ႏွစ္
100. အပ်ံသင္စ - ၁၉၆ဝ ျပည့္ႏွစ္
101. အျပာ - ၁၉၅၆ ခုႏွစ္
102. အျပာႏွင့္ အဝါ - ၁၉၇၁ ခုႏွစ္
103. အျပာ အဝါ - ၁၉၆၇ ခုႏွစ္
104. အျပင္မွာေငြလ ရင္ထဲမွာ ေနဆယ္စင္း - ၁၉၈၃ ခုႏွစ္
105. အျဖဴေရာင္ သစၥာပန္းတပြင့္ (ပထမတြဲ) - ၁၉၈၈ ခုႏွစ္
106. အျဖဴေရာင္ သစၥာပန္းတပြင့္ (ဒုတိယတြဲ) - ၁၉၈၈ ခုႏွစ္
107. အမ်ားႏွင့္တေယာက္ (Fever) - ၁၉၈၃ ခုႏွစ္
108. အဝါ - ၁၉၆ဝ ျပည့္ႏွစ္
109. အရိပ္သုံးပါး နားမလည္ -၁၉၈ဝ ျပည့္ႏွစ္
110. အ႐ုပ္နဂါး အ႐ုပ္က်ား - ၁၉၇၄ ခုႏွစ္
111. အေရွ႕စူးစူး အေနာက္ယြန္းယြန္း - ၁၉၆၉ ခုႏွစ္
112. အေရွ႕မုိးေကာင္းကင္ အမွတ္ (၁) - ၁၉၆၅ ခုႏွစ္ (Baltic Skies)
113. အေရွ႕မုိးေကာင္းကင္ အမွတ္ (၂) - ၁၉၆၅ ခုႏွစ္ (Baltic Skies)
114. အလည္လာတဲ့ မိန္းကေလးရယ္ - ၁၉၇၄ ခုႏွစ္
115. အလြမ္း၏ အလြမ္း - ၁၉၈၁ ခုႏွစ္
116. အဏၰဝါျပင္မွာ ထင္ေသာလ - ၁၉၈၁ ခုႏွစ္
117. ဣႏၵာနီလာ သႏၲာပုလဲ - ၁၉၇၇ ခုႏွစ္
118. အုံးအုံးကၽြက္ကၽြက္ - ၁၉၆၅ ခုႏွစ္
119. တံခြန္တုိင္ ေမာင္ႏွမမ်ား - ၁၉၇၂ ခုႏွစ္

(ျမန္မာအြန္လိုင္းစြယ္စံုက်မ္းမွ ...)

U-Shwe-Ohm

Source: အညာေႏြတမာေျမ anyarnwaytamarmyay

ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ မူဝါဒ ညိွႏိႈင္းေဆာင္႐ြက္ေရး အထူး ကိုယ္စားလွယ္တဦး ခန္႔ထားဖို႔ အေမရိကန္ သမတက အဆိုျပဳ ေ႐ြးခ်ယ္လိုက္တာဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံအေရး အေမရိကန္အစိုးရရဲ့ ေဆာင္႐ြက္ခ်က္ေတြကို ေနာက္ထပ္ အဆင့္တဆင့္ ျမႇင့္တင္လိုက္တာ ျဖစ္တယ္လို႔ ႏုိင္ငံျခားေရးဌာန ေျပာခြင့္ရသူ Mark Toner က ဧၿပီ ၁၉ ရက္ မေန႔က ေျပာလိုက္ပါတယ္။


ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုင္ရာ မူဝါဒ ညိႇႏႈိင္းေဆာင္႐ြက္ေရး အထူးကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ အေမရိကန္ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီးဌာန ဒုလက္ေထာက္ ဝန္ႀကီး Derek Mitchell ကို ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္က ခန္႔အပ္ဖို႔ သမတက ေ႐ြးခ်ယ္လိုက္တာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အေမရိကန္-ျမန္မာဆက္ဆံေရး အေျပာင္းအလဲ ရွိမရွိ ေမးျမန္းရာမွာ Mr. Toner က အခုလို ေျဖလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

(Derek Michell က လက္ရွိ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနမွာ ဒုလက္ေထာက္ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး ဒီတာဝန္ မထမ္းေဆာင္ခင္က အေမရိကန္မွာ ထင္ရွားတဲ့ Think Tank အဖဲြ႔ျဖစ္တဲ့ Center for International Study and Strategy မွာ အာရွတုိက္ေရးရာ တာဝန္ခံတေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ဘူးပါတယ္)


ေသခ်ာတာကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံအေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေခါင္းေဆာင္ဖို႔ ဒီလုိ အဆင့္ျမင့္ အစိုးရ အရာရွိတဦးကို ေ႐ြးခ်ယ္လိုက္တာဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံအေရး အေမရိကန္အစိုးရက ေဆာင္႐ြက္ခ်က္ ေနာက္တဆင့္ တိုးလိုက္တာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ တိုက္႐ိုက္ဆက္ဆံေရးနဲ႔ ပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈ လမ္း ႏွစ္သြယ္ မူဝါဒကေတာ့ ေျပာင္းလဲမွာ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ မစၥတာတိုနာက ေျပာသြားတာပါ။

သူကဆက္ၿပီး တိုက္႐ိုက္ ဆက္ဆံေရး မူဝါဒဟာ အက်ိဳးရလဒ္ ထုူးျခားမႈ မရွိတာကို ဝန္ခံရမွာ ျဖစ္ေပမဲ့ ဒီမူဝါဒကို ဆက္လက္ တံခါးဖြင့္ထားမွာ ျဖစ္တယ္လို႔လည္း ေျပာခြင့္ရသူက ေျပာပါတယ္။

ဒီရာထူးအသစ္ေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဆက္ဆံေရးမွာ အခြင့္အလမ္းသစ္ေတြ ထပ္တိုးလာမယ္လို႔လည္း ေမွ်ာ္လင့္သလို အခ်ဳပ္အားျဖင့္ေျပာရရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက အာဏာရွင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယႏၲရားအေပၚ အေမရိကန္ အစိုးရက အထူး စိုးရိမ္ပူပန္တယ္ဆိုတာလည္း ျပသေနပါတယ္လို႔ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရးဌာန ေျပာခြင့္ရသူက ေျပာၾကားပါတယ္။

အေမရိကန္ေရာက္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြက ေပးအပ္ ခ်ီးျမွင့္ေနတဲ့ ဒုတိယေျမာက္ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆုအတြက္ နာမည္စာရင္း အဆုိျပဳခံရသူ ရဟန္းရွင္လူ ပုဂၢိဳလ္နဲ႔ အဖြဲ႕အစည္း စုစုေပါင္း၂၀ ထဲက ဆန္ခါတင္ ၅ ဦး သတ္မွတ္ ေ႐ြးခ်ယ္ေရး အစီအစဥ္ကုိ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု တဝန္းက ျမန္မာမိသားစုေတြအၾကား စတင္ ေဆာင္႐ြက္ေနၿပီလုိ႔ ဆုေပးပြဲ က်င္းပေရး ေကာ္မတီဝင္ စာေရးဆရာ ဦးထိန္လင္းက RFA ကုိ ဧၿပီ ၁၈ ရက္ မေန႔က ေျပာပါတယ္။


“စာရင္းပိတ္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ စုစုေပါင္း ၃၄ ဦးေပါ့ေနာ္၊ ၃၄ ဦးဆိုတာ အဖြဲ႕အစည္းလည္း အဲဒီထဲမွာပဲ ေပါင္းထည့္ထားတာေပါ့ေနာ္။ အဲဒီကေနၿပီးေတာ့ ၂၀ ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေ႐ြးထုတ္ၿပီးေတာ့ ဒီမွာ ရွိတဲ့ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ ေဒသဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းေတြကေနၿပီးေတာ့ ဆန္ခါတင္ ၅ ဦး ျပန္ေ႐ြးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။”

“အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၅ ဦး ေ႐ြးတဲ့ အစီအစဥ္ကေတာ့ အခုကေန စေနၿပီေပါ့ေနာ္။ စၿပီဆိုတဲ့အခါက် ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီမွာ အေမရိကားမွာ ရွိတဲ့ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ မိသားစုေတြ ရွိတဲ့ ၿမိဳ႕ေတြမွာေပါ့၊ ဝိုင္းလုပ္ၾကတဲ့ ေစတနာရွင္ေတြေရာ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႕ခံ၊ ေဒသခံေတြ ဆီကပါ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ဆႏၵေတြ ေကာက္ၿပီးေတာ့ ၅ ဦးေပါ့။ အခုဆိုရင္ စၿပီး ေ႐ြးၿပီေပါ့ေနာ္။”

“ေ႐ြးၿပီဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လကုန္ေလာက္မွာ အဲဒီ အားလံုးကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ စာရင္းျပန္ေပါင္းတဲ့အခါမွာ အမ်ားဆံုးက ေ႐ြးခ်ယ္ထားတဲ့ ဆန္ခါတင္ ၅ ဦးကို အြန္လိုင္းမွာတင္ပဲ မဲေပးတဲ့ စနစ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေ႐ြးခ်ယ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။”



ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆုဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္းမွာ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြ အားႀကိဳးမာန္တက္ ေဆာင္႐ြက္ေနသူေတြကုိ ႏုိင္ငံတကာမွာ ရွိတဲ့ ျမန္မာမိသားစုေတြက အင္တာနက္ အြန္းလုိင္းကေန မဲစနစ္နဲ႔ ေ႐ြးခ်ယ္ ခ်ီးျမွင့္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေလာေလာဆယ္ နာမည္စာရင္း အဆုိျပဳခံထားရတဲ့ လူပုဂၢိဳလ္နဲ႔ အဖြဲ႕အစည္း ၂၀ ထဲမွာ သီတဂူဆရာေတာ္ အရွင္ ဉာဏိႆရ၊ ေတာင္ဒဂံု အိတ္အုိင္ဗီစင္တာ တာဝန္ခံ မျဖဴျဖဴသင္း၊ လူ႔အခြင့္အေရး ကာကြယ္ျမွင့္တင္သူမ်ား ကြန္ရက္အဖြဲ႕က ဦးျမင့္ေအး၊ ကုိဇာဂနာ၊ ရခုိင္သဟာရအသင္းႀကီးနဲ႔ မူဆလင္ ကုသုိလ္ျဖစ္ ေဆး႐ံုတုိ႔လည္း ပါဝင္ပါတယ္။

ဒီဆုကုိ မႏွစ္က စတင္ေပးအပ္ခဲ့တာ ျဖစ္ၿပီး ပထမဆံုးအႀကိမ္ ျပည္သူဂုဏ္ရည္ဆုရွင္အျဖစ္ နာေရးကူညီမႈ အသင္းေခါင္းေဆာင္ ဦးေက်ာ္သူကုိ ေ႐ြးခ်ယ္ၿပီး ဆုေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၇ ေထာင္ ခ်ီးျမွင့္ခဲ့ပါတယ္။ အခုႏွစ္အတြက္ ေ႐ြးခ်ယ္ခံရတဲ့ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ ဆုရွင္ကုိ ေဒၚလာ ၁ ေသာင္းအထိ တုိးျမွင့္ဂုဏ္ျပဳဖုိ႔ စီစဥ္ထားၿပီး ဆုေပးပြဲကုိ ကာလီဖုိးနီးယားျပည္နယ္ ဆန္ဖရန္စစၥကုိၿမိဳ႕မွာ လာမဲ့ ေမလ ၁၅ ရက္ေန႔ က်င္းပမယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

ပထမဆံုး ျမန္မာအမ်ိဳးသမီး ပါဝင္ေသာ အဂၤလိပ္ ရုပ္ရွင္ဇတ္ကားသီရိလကၤာတြင္ရိုက္ကူးၿပီး ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ ဗိုလ္စႀကၤာ၏ ဇနီးေဒၚဝင္းမင္းသန္းပါ၀င္ သရုပ္ေဆာင္ထားသည္ ။အမွတ္အရအျဖစ္မွ်ေ၀လိုက္သည္ ။