Credit to DVB: http://burmese.dvb.no/news.php?id=12365

“တပ္နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးေရာရင္ ငါးပါးတင္မကဘူး ဆယ္ပါးအထိ ေမွာက္တတ္တယ္”

(ဧရာဝတီ)


အဲဒီလို အခ်ိန္မွာ တရုတ္ျဖဴက ဗမာျပည္ကို ဒီလုိ က်ဴးေက်ာ္လာတဲ့ အခါက်ေတာ့ အဲဒီအေရး အခင္းဟာ တမ်ဳိးသားလုံးရဲ႕ အေရးအခင္း ဆိုၿပီးမွ တပ္မေတာ္က တိုက္ရတယ္။ တပ္မေတာ္က အင္မတန္ လူႀကိဳက္ မ်ားေနတဲ့ အခ်ိန္လည္း ျဖစ္ေနတယ္။

က်ေနာ္ ႀကီးျပင္းလာတဲ့ အခါက်ေတာ့ ကံအားေလ်ာ္စြာ စစ္တကၠသုိလ္ ဆုိတာ ေပၚလာၿပီး လူငယ္ေတြကို စုေဆာင္းတဲ့ အခါမွာ က်ေနာ္ စစ္တကၠသုိလ္ကို ၁၉၅၉ ခုႏွစ္မွာ ေရာက္သြားခဲ့တာေပါ့။ ဝင္ခြင့္ ေျဖရတယ္၊ ေအာင္တဲ့လူ ေ႐ြးၿပီးမွ OTT (ဗိုလ္ေရြး) ကိုေခၚ၊ အဲဒီအခါက်မွ က်ေနာ္တို႔က စစ္တကၠသုိလ္ အေ႐ြးခံရတာေပါ့။ အပတ္စဥ္ ၅ ေပါ့ေလ။

အပတ္စဥ္ ၁ နဲ႔ ၂ တုန္းကေတာ့ စစ္တကၠသိုလ္က ဗထူးမွာ၊ ဗိုလ္ေလာင္းေတြက ၄ ႏွစ္သင္တန္းတက္တဲ့အခါမွာ အားတဲ့ အခ်ိန္မွာၾကည့္ၾကဖို႔ စာအုပ္ဆုိင္ေတြ၊ ႐ုပ္႐ွင္႐ုံေတြဆုိရင္ ေကာင္းေကာင္း မရွိတဲ့အတြက္ ၄ ႏွစ္သင္တန္းသားေတြ အေနနဲ႔ ျပင္ပ ေလ့လာစရာ ကိစၥေတြနည္းတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အပန္းေျဖစရာေတြ နည္းတယ္ ဆုိၿပီးေတာ့ ေမၿမိဳ႕ (ျပင္ဦးလြင္) ကုိ ေျပာင္းပစ္လုိက္တာ။

က်ေနာ္တို႔ စစ္တကၠသိုလ္တက္တုန္းက အုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္ဆိုတာ အေမရိကန္ ဝက္စ္ပြိဳင့္ စစ္တကၠသိုလ္က အုပ္ခ်ဳပ္ပုံအတုိင္း ဗိုလ္ေလာင္းအခ်င္းခ်င္း အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့စနစ္ (Senior Junior system) လုပ္ထားပါတယ္။ အဲဒီလုိ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အခါမွာ စၿပီးေတာ့ လုပ္တဲ့ အခ်ိန္မို႔လို႔လား မသိဘူး။ အခုေခတ္လိုေတာ့ အေပၚက senior ကေန junior ကိုဖိတာ အင္မတန္ နည္းတယ္။ အမိန္႔အတုိင္းပဲ လုပ္ၾကတယ္။ တိတိက်က် လုပ္ၾကတယ္။

အခုက်ေတာ့ Senior က Junior ကို ညႇင္းဆဲတာေတြ အလြန္အကၽြံေတြ ၾကားရေနတယ္။ Senior က မ်က္မုန္းက်ဳိးတဲ့ေကာင္ ဆုိရင္ ေန႔ေရာ ညေရာ အေၾကာင္းရွာၿပီး အျပစ္ေပးေတာ့တာပဲ။

လက္ေထာက္ေမွာက္ခုိင္းတယ္။ ဂၽြမ္းထုိးခုိင္းတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့မွ ထုပ္တန္းခုန္ၿပီးေတာ့ တခ်ဳိ႕ဆုိရင္ေပါ့ေလ ဆုိးဆုိးရြားရြား ဒဏ္ရာရၿပီးေတာ့ ထြက္သြားတဲ့ ဗိုလ္ေလာင္းေတြေတာင္႐ွိတယ္။ ဒါမျဖစ္သင့္ဘူူး။ ဒါမ်ဳိးေတြကို ဘယ္လုိ ကာကြယ္ သင့္သလဲဆုိရင္ သက္ဆုိင္ရာ ဗုိလ္ေလာင္းတာဝန္က်ေတြမွာ တာဝန္႐ွိတယ္။ တပ္ခြဲအရာ႐ိွေတြမွာ တာဝန္ ႐ွိတယ္။ ဒါကို တားကုိ တားျမစ္ရမယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ေခတ္တုန္းက အျပစ္ေပးတယ္ဆုိတာအလြန္အကၽြံမဟုတ္ဘူး။ ခါးပတ္မေျပာင္တာတို႔၊ ဖိနပ္မေျပာင္တာ တုိ႔ဆိုရင္ အျပစ္ေပးတယ္။ ဘယ္လိုလုပ္လဲဆိုေတာ့ ေက်ာပိုးအိတ္ထဲမွာ အုတ္ခဲေလးလုံးထည့္ ၿပီးေတာ့ ညေန နာရီဝက္ေလာက္ ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ရတယ္။ ခံရတဲ့လူကလည္း သက္သာတယ္။ အခုေနာက္ပုိင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ ရက္စက္တယ္။

အဲဒီေခတ္က တကၠသုိလ္ေပၚခါစဆုိေတာ့ ေက်ာင္းမွာေရာက္လာတဲ့ စာေပပိုင္းက ဆရာေတြေရာ၊ ေလ့က်င့္ေရးပိုင္းက ဆရာေတြေရာ အင္မတန္ေတာ္ၾကတယ္။ ဆရာေတြဆုိရင္ အေမရိကန္ စစ္တကၠသိုလ္၊ Command and General Staff ေကာလိပ္၊ အဲလိုေနရာေတြက ဆင္းလာတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြ႐ွိတယ္။ ေတာ္ေပ့ဆုိတဲ့ဆရာေတြကုိ ေခါင္းေခါက္ ေ႐ြးလာတဲ့ ဆရာေကာင္း သမားေကာင္းေတြ မီလုိက္တာေပါ့။

ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ေက်ာင္းဆင္းတဲ့ ဗိုလ္ေလာင္းေတြကို ေတာ္ေအာင္၊ ၿပိဳင္ဆိုင္ခ်င္စိတ္ရွိေအာင္ဆိုၿပီးမွ အမွတ္ေတြကို အကဲ ျဖတ္ၿပီး ဆုေတြ ဘာေတြ ေပးၾကတာေပါ့။ အမွန္ေတာ့ ဗိုလ္ေလာင္းတုိင္းက ေတာ္ခ်င္ၾကတယ္၊ ဆုရခ်င္ၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဆုရဖို႔အတြက္ ေပၚေပၚထင္ထင္ ႀကိဳးစားတဲ့လူ႐ွိသလုိ ႀကိတ္ၿပီးႀကိဳးစားတဲ့ဗိုလ္ေလာင္းေတြ ႐ွိတယ္။

က်ေနာ္ကေတာ့ ႀကိတ္ႀကိဳးစားတာလည္း မဟုတ္ဘူး၊ ေပၚေပၚထင္ထင္လည္း ႀကိဳးစားတာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခ်တဲ့ စည္းမ်ဥ္းအတိုင္းကုိေတာ့ အလုပ္လုပ္တယ္။ ေနာက္ က်ေနာ္က နည္းနည္းေတာ့ ဉာဏ္ရည္ ထက္ေနတဲ့အခ်ိန္ဆိုေတာ့ စာေတြဘာေတြ ရတယ္။

ဒါေပမယ့္ ပထမႏွစ္ မွာတုန္းက ရူပ၊ ဓာတု နဲ႔ အဂၤလိပ္ သင္ရတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္တုိ႔က ေတာေက်ာင္းကလာတာေလ။ ၅ တန္းေလာက္က်မွ အဂၤလိပ္စာ သင္ရတဲ့အခါက်ေတာ့ ဘယ္လိုမွ စာမလုိက္ႏုိင္ဘူး။ ပထမ လပတ္စာေမးပြဲတုန္းက ၈ ဘာသာမွာ ၄ ဘာသာ က်တယ္။ လူက ေတာ္ေတာ္ ေျခာက္ျခားသြားတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ေျခာက္ျခားသြားလဲဆုိေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ senior လည္းျဖစ္၊ ေက်ာင္းေနဘက္ သူငယ္ခ်င္းလည္းျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က စာေမးပြဲက်လို႔ ေျခလ်င္တပ္ကို ရဲေဘာ္အျဖစ္နဲ႔ေျပာင္းသြားရတယ္။

ဟာ ဒီမွာ စာေမးပြဲက်ၿပီ၊ ဒုကၡပဲဆိုၿပီး စြက္က်က္လိုက္တာ ဒုတိယ လပတ္စာေမးပြဲမွာေတာ့ က်ေနာ္က ရူပနဲ႔ ဓာတု ႏွစ္ဘာသာပဲ က်ေတာ့တယ္။ က်ေနာ္က ည ၇ နာရီကေန ၉ နာရီ ပုံမွန္က်က္တယ္။ အားတဲ့အခ်ိန္ဆုိရင္ စာက်က္တယ္၊ အျပင္လည္းသိပ္မထြက္ျဖစ္ဘူး။ ေအာက္တုိဘာ ႏွစ္ဝက္စာေမးပြဲ ၿပီးတဲ့အခါမွာ ေလ့လာေရး ထြက္ၾကတယ္။ ပုပၸားတုိ႔ မင္းဘူးတုိ႔ ပုဂံတုိ႔မွာ ၂ ပတ္ေနၿပီးေတာ့ ျပန္လာတယ္။ ျပန္လာၿပီးေအာင္စာရင္းထြက္ေတာ့ က်ေနာ္က ပထမ ရတယ္။ ကိုယ့္ကုိယ္ကိုယ္လည္း အံ့ဩသြားတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္က စာက်က္တာ ဘုန္းႀကီးေတြ က်က္သလို က်က္တာကိုး။

ဒုတိယႏွစ္၊ တတိယႏွစ္မွာ က်ေနာ့္ကို မီတဲ့လူ သိပ္မ႐ွိေတာ့ဘူး။ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ စာေပဆုရမယ္ဆုိတာ က်ေနာ့္ကိုယ္က်ေနာ္သိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႂကြားလဲမႂကြားဘူး။ သူမ်ားကုိလည္း ထုတ္မေျပာဘူး။ ေအာင္စစ္သည္ ဆုကိုေတာ့ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ သိပ္မထင္ဘူး။ အဲဒါက စာေပပိုင္းေရာ၊ ေလ့က်င့္ေရးပိုင္းပါ ေတာ္မွ ရမွာေလ။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္က ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ စာေပဆုရမယ္လို႔ သိေနေတာ့ ေနာက္ထပ္တဆု ရမွာမဟုတ္ဘူးလို႔ တြက္ထားတယ္။

က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းဆင္းပြဲမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး စန္းယုတက္တယ္။ စစ္ေရးျပနဲ႔ ခ်ီတက္၊ အေလးျပဳၿပီးေတာ့ ဆုေတြကို ဘယ္သူေတြရလဲ ဆိုတာကို ေၾကညာေတာ့မယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္သိခ်င္ေနၿပီ။

အဲဒီမွာ ေအာင္စစ္သည္ဆုအတြက္ က်ေနာ့္ နာမည္ ေအာ္ေခၚလုိက္တဲ့အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္အံ့အားသင့္သြားၿပီးေတာ့ တစကၠန္႔ ႏွစ္စကၠန္႔ေလာက္ ငုိင္သြားတယ္။ ငုိင္သြားၿပီးမွ သတိဆြဲ၊ အေလးျပဳ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စန္းယုဆီသြားၿပီးေတာ့မွ အဲဒီဆုကုိယူ၊ အဲဒီခ်ိန္မွာ စိတ္က လမ္းသာေလွ်ာက္ေနရတာ၊ လူက ေလထဲေရာက္ေနသလိုပဲ။ ဟာၿပီး ေျမာက္ေနတယ္။

ဒုတိယအႀကိမ္ ေၾကညာတာက ေလ့က်င့္ေရး ထူးခၽြန္ဆု၊ အဲဒါကိုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ဆီက ကိုလွၾကည္ဆိုတဲ့ ဗိုလ္ေလာင္း ရသြားတယ္။ တတိယ ေခၚတာက စာေပထူးခၽြန္ဆု၊ အဲဒီဆုအတြက္ က်ေနာ့္နာမည္ကို ထပ္ေခၚတဲ့အခ်ိန္ အဲဒီမွာ ဘာျဖစ္သြားလဲဆုိေတာ့ စိတ္က ေျမာက္သြားတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ေတာင္ ေလွ်ာက္မွန္းမသိေတာ့ဘူး။ သူငယ္ခ်င္း ေတြ ခ်ီးက်ဴးတာေတာင္မွ ေလထဲမွာ လြင့္သြားသလုိခံစားရတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဒါက စစ္တကၠသုိလ္သမုိင္းမွာ က်ေနာ္က ပထမ ဦးဆုံးရလုိက္တာပဲ။

စာေပထူးခၽြန္ဆုအတြက္ ေ႐ႊတံဆိပ္ေပးတယ္။ ေအာင္စစ္သည္ဆုအတြက္ ေပးတဲ့ ေငြဓားကေတာ့ အခုထက္ထိအိမ္မွာ ႐ွိတယ္။ အဲဒီဓားကို အဂၤလန္ႏုိင္ငံ ရွက္ဖီး ကုမၸဏီက လုပ္တာပါ။

က်ေနာ္ ေအာင္စစ္သည္ဆုရတယ္ ဆိုေပမယ့္လည္း ညစာစားပြဲမွာ အခုေခတ္လိုမ်ိဳး တပ္ခ်ဳပ္ႀကီးနဲ႔ စားပြဲတဝိုင္းတည္း ထိုင္ၿပီး စားရတာမ်ိဳးမရွိဘူး၊ စားခ်င္တဲ့ဝိုင္းမွာစား၊ လူႀကီးေတြ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စန္းယုတို႔၊ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးတို႔ ဘာတုိ႔ စားတဲ့ဝုိင္းက သပ္သပ္ ထားတာ။ က်ေနာ္တုိ႔ကို လႊတ္ထားေပးေတာ့ ေက်ာင္းဆင္းပြဲဟာ ေက်ာင္းသားတေယာက္ရဲ႕ ေက်ာင္းဆင္းပြဲ ပီပီသသ ျဖစ္သြားတာေပါ့။

ေက်ာင္းဆင္းေတာ့ က်ေနာ္ စၿပီးတာဝန္ထမ္းေဆာင္ရတဲ့ မိခင္တပ္ရင္းက သနက (၅) က်ံဳေပ်ာ္မွာ။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚမွာ သူပုန္ေတြက ျပည့္လုိ႔။ အလံနီ႐ွိတယ္၊ အလံျဖဴ႐ွိတယ္၊ ကရင္႐ွိတယ္။ ၿမိဳ႕ကေနထြက္ နာရီဝက္ အတြင္း သူတုိ႔နဲ႔ တုိက္ပြဲျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထ႐ွိတဲ့ ေဒသေပါ့။ အင္မတန္ပဲ ၾကမ္းတမ္းတယ္၊ အင္မတန္လည္း ခက္ခဲတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ သာရင္ က်ေနာ္တုိ႔ တုိက္လို႔ သူတို႔ကခံသြားရတယ္။ သူတို႔သာရင္လည္း တပ္စုလုိက္ျပဳတ္တဲ့အထိ တိုက္တဲ့ တုိက္ပြဲေတြ ႐ွိေသးတယ္။

က်ံဳေပ်ာ္မွာ တႏွစ္ေလာက္ေနၿပီးေတာ့ မအူပင္ေျပာင္းတယ္။ မအူပင္ေျပာင္းတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ အေ႐ွ႕ေျမာက္ေဒသ ကြတ္ခုိင္ အခု နမ့္ဖတ္ကာ၊ မုန္းေပၚ၊ တာမိုးညႇင္း မွာဝင္ရတယ္။ အဲတုန္းက ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (KIA) ေပါ့၊ ဗကပ မေပၚေသးဘူး။

ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚမွာ ေနရတုန္းကလည္း ေျပာက္က်ား နဲ႔ပဲ အတိုက္ခံရတာ။ အေ႐ွ႕ေျမာက္ပိုင္းကို ဝင္ရေတာ့လည္း KIA က ေျပာက္က်ားလုိ တိုက္ေနတဲ့အခါက်ေတာ့ သိပ္ၿပီးေတာ့ ထူးထူးျခားျခား ကြာျခားတာမ်ိဳးမ႐ွိဘူး။ ေရေျမ ေတာေတာင္ အေျပာင္းအလဲေတာ့ ႐ွိတာေပါ့။

အဲဒီတုန္းက ရဲေဘာ္ေတြ၊ အၾကပ္ေတြက ေတာ္ေတာ္႐ုိးတယ္။ ဘယ္လုိ ႐ုိးေျဖာင့္သလဲဆုိရင္ သူပုန္စစ္ေၾကာင္းက ဘိန္းေတြ မိတယ္၊ နည္းတာမွမဟုတ္ဘူးမိတာ၊ ဂုန္နီအိတ္တလုံးဆိုရင္ ၁ ပိႆာ၊ ၂ ပိႆာေလာက္ရွိတဲ့ ဘိန္း ၃၊ ၄၊ ၆ လုံး ေလာက္ပါတယ္။ အဲဒီလို ဂုန္နီအိတ္ေတြ အလုံး ၂၀၊ ၃၀ မိတယ္။ က်ေနာ္တို႔က အဲဒါေတြကို လာရႈိးမွာရွိတဲ့ တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ကို သြားၿပီးအပ္လုိက္တာပဲ။ လုံးဝ ကုိယ္ေရးကို္ယ္တာ မသုံးဘူး။

အခုက တပ္မေတာ္ကုိ အရမ္းခ်ဲ႕လုိက္ေတာ့ အေရအတြက္ မ်ားသြားၿပီး အရည္အခ်င္းရွိတဲ့သူေတြက နည္းသြားၿပီ။ ေငြေရးေၾကးေရးကိုလည္း အဓိက ထားလာၾကတယ္။ ေဒသအလိုက္ ေစာင့္ရတဲ့တပ္ေတြကို သူတို႔ရဲ႕ လမ္းေၾကာင္းထဲ ကုန္ေတြတင္ၿပီး ျဖတ္သန္းတဲ့ ေထာ္လာဂ်ီ၊ ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္၊ ကား မွန္သမွ် ဆက္ေၾကးေပးရတယ္။ အဲဒီဆက္ေၾကးကို သူတုိ႔ခြဲယူၾကသတဲ့။ အဲဒီဆက္ေၾကး ခြဲယူတဲ့စနစ္က ဟုိးတုန္းက သူပုန္ေတြလုပ္တာ။ အခုေခတ္ တပ္မေတာ္ႀကီးက အဲဒီေလာက္ေတာင္ ျဖစ္သြားၿပီလား ဆိုၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ အံ့ၾသမိတယ္၊ ဝမ္းလည္း နည္းတယ္။

ေနာက္တခုက က်ေနာ္ စစ္ရံုးမွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရတဲ့ အခ်ိန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတင္ဦး ႏုတ္ထြက္သြားတဲ့အခါမွာ အရာ႐ွိေတြ ပြစိပြစိေျပာလာၾကတယ္။ အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္လည္း ေျပာမိပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ က်ေနာ္ေျပာတာက ကိုယ့္အထက္ လူႀကီးကို ႏွေျမာလုိ႔၊ ကိုယ့္ဟာကုိ စိတ္မခ်မ္းသာလို႔ ေျပာမိတာပဲ႐ွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီမွာ ဗုိလ္ႀကီးအုန္းေက်ာ္ျမင့္တို႔ ဗိုလ္စံၾကည္တုို႔က မေက်နပ္လုိ႔ ခ်မယ္၊ ျပဳမယ္ ဘာညာဆိုတာကို သဲ့သဲ့ေတာ့ၾကားတာေပါ့။

ၾကားတဲ့အခါမွာ ဗိုလ္ႀကီးအုန္းေက်ာ္ျမင့္ ကိုေတာ့ က်ေနာ္မေျပာဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔သူနဲ႔ အလွမ္းေဝးလုိ႔ ဗုိလ္စံၾကည္ကိုေတာ့ က်ေနာ္ေျပာတယ္။ ေဟ့ မင္းတို႔ အဲဒါမ်ဳိးေတြ မေျပာနဲ႔။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ဦးထြက္လု႔ိ မေက်နပ္ရင္ ထြက္။ ဒါေပမယ့္ ငါကေတာ့ မထြက္ခ်င္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ တပ္မေတာ္ကို ျမတ္ႏုိးတယ္၊ တပ္မေတာ္ထဲမွာ ဆက္ေနမယ္။ အဲဒီခါးသီးတဲ့ ခံစားခ်က္ကိုေတာ့ ေဖ်ာက္ရမွာပဲလို႔ ေျပာတဲ့အခါက်ေတာ့ အုန္းေက်ာ္ျမင့္တုိ႔ စံၾကည္တုိ႔ ေနာက္ထပ္ က်ေနာ့္ကို အဆက္အသြယ္ မလုပ္ေတာ့ဘူး။

၁၉၇၆ ဇူလိုင္ ၂၀ ရက္ေန႔ သတင္းနားေထာင္တဲ့ အခါက်ေတာ့ အစုိးရအဖြဲ႔နဲ႔ ႏုိင္င့ံေခါင္းေဆာင္မ်ားကို လုပ္ႀကံမယ့္ အရာရွိ ေတြကို ေဖာ္ထုတ္တယ္ဆုိၿပီးေတာ့ေၾကညာတယ္။ အဲဒီမွာပါတဲ့ အုန္းေက်ာ္ျမင့္တုိ႔၊ စံၾကည္တုိ႔၊ ထြန္းေက်ာ္တုိ႔က က်ေနာ္နဲ႔ သိတဲ့ေကာင္ေတြခ်ည္းပဲ အဲဒီမွာအံ့လည္းအံ့ဩသြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္က ႐ွမ္းျပည္ေရာက္ေနၿပီ၊ မုိင္းရႉးခြင္ ေခၚတာေပါ့။

အဲဒီျပႆနာျဖစ္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို ေ႐ွ႕တန္းက ျပန္ေခၚ၊ ေရၾကည္အုိင္ ပို႔၊ အဲဒီကိစၥဘာၾကားသလဲ၊ ပတ္သက္မႈရွိလား၊ အုန္းေက်ာ္ျမင့္တို႔နဲ႔ ရင္းႏွီးလား၊ အစံုပဲ က်ေနာ့္ကို စစ္ေၾကာေရးလုပ္တယ္။

အမႈလည္းၿပီးေရာ က်ေနာ့္ကို တပ္ထဲမွာ ဆက္မေနရေတာ့ဘူးဆုိၿပီးမွ ပင္စင္ေပးလိုက္တာ။ အဲဒါ ၁၉၇၇ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ေပါ့။

က်ေနာ္ ဖတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ မိန္႔ခြန္းတခုဆိုရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဘဝနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးလုပ္လုိ႔မရဘူး၊ တပ္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ေရာရင္ ငါးပါးမကဘူး၊ ဆယ္ပါးေမွာက္တတ္တယ္လုိ႔ေျပာသြားတာ။ အခုေခတ္ ရဲေဘာ္ေတြလည္း က်ေနာ္ေျပာတာ ၾကားႏိုင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ တပ္မေတာ္နဲ႔ ႏုိင္ငံေရး ေရာလုပ္မယ္ဆုိရင္ ျပႆနာအႀကီးအက်ယ္တက္ႏုိင္တယ္ဆုိတဲ့ဟာကုိ ထပ္ၿပီး သတိမူေစခ်င္ပါတယ္။

ဦးဝင္းထိန္သည္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ထဲတြင္ ၁၅ ႏွစ္ ဝန္းက်င္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ စစ္တကၠသိုလ္ သမုိင္း တေလွ်ာက္တြင္ ေအာင္စစ္သည္ဆုႏွင့္ စာေပထူးခၽြန္ဆုကို ပထမဆံုး ရရွိခဲ့သူျဖစ္သည္။ ၁၉၇၇ တြင္ တာဝန္မွ အၿငိမ္းစား ေပးခံခဲ့ရၿပီး အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးတင္ဦးႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔၏ ကိုယ္ေရး အရာရွိ အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ဦးဝင္းထိန္ကို စစ္အစိုးရက ၁၉၈၉ မွ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္အထိ ေထာင္ဒဏ္ ၅ ႏွစ္ခြဲ၊ ၁၉၉၆ မွ ယခုႏွစ္ ဇူလိုင္လအထိ ေထာင္ဒဏ္ ၁၄ ႏွစ္ႏွင့္ ၂ လၾကာ ခ်မွတ္ခဲ့သည္။

Credit to Irrawaddy: http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/special/2010-08-04-10-30-14/4216-2010-10-05-05-55-29

ႀကံ့ဖြံ႔ကို ေလွာင္ေသာေၾကာင့္ ဂ်ာနယ္ ၂ ပတ္ အပိတ္ခံရ

ျပည္ေထာင္စု ႀကံ့ခုိင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖဳိးေရးပါတီ (ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီ) ကုိ ေနာက္ေျပာင္ ထားသည္ဟု ယူဆရေသာ ကာတြန္းေၾကာင့္ ျပည္တြင္း အပတ္စဥ္ထုတ္ The Favorite သတင္း ဂ်ာနယ္ကို စာေပစိစစ္ေရးက သီတင္း ၂ ပတ္ ထုတ္ေ၀ခြင့္ ရပ္ဆိုင္းလိုက္ေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။

“အရင္ တပတ္က ပါသြားတဲ့ ကာတြန္းေၾကာင့္ စာေပစိစစ္ေရးက ဂ်ာနယ္ကို ၂ ပတ္နားဖို႔ ေျပာလိုက္တာ” ဟု ရန္ကုန္ အေျခစိုက္ အယ္ဒီတာ တဦးက ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာသည္။

လူပံုစံ ၀တ္စံု အျဖဴ၊ အစိမ္းျဖင့္ ေရးဆြဲ သ႐ုပ္ေဖာ္ ထားေသာ ကာတြန္း ပံုေၾကာင့္ ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီကုိ ေနာက္ေျပာင္ ထားသည္ဟု ယူဆကာ စာေပစိစစ္ေရးက ယခုကဲ့သို႔ ပိတ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း အဆိုပါ အယ္ဒီတာက ဆိုသည္။

ဂ်ာနယ္ အပိတ္ခံရေၾကာင္း ျပည္တြင္းရွိ စာနယ္ဇင္း သမားမ်ားက အတည္ျပဳ ေျပာၾကား ေသာ္လည္း The Favorite ဂ်ာနယ္ တိုက္သို႔ ဧရာ၀တီက တယ္လီဖုန္းျဖင့္ ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းခဲ့ရာ သတင္း အယ္ဒီတာ တဦးက စက္ခ်ဳိ႕ယြင္းမႈေၾကာင့္ ရပ္နားထားျခင္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျဖၾကားသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ ၾသဂုတ္လက “The Modern Times ဂ်ာနယ္ အတြဲ ၁၊ အမွတ္ ၅ တြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ မ်က္ႏွာဖံုး သတင္း ျဖစ္သည့္ မုန္တိုင္း သတင္း၏ ပံုစာကို “စက္တင္ဘာမွာ ျပန္လာမွာလား” ဟု ေရးသားေဖာ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ဂ်ာနယ္ တလ အပိတ္ခံခဲ့ရသည္။

ယခုႏွစ္အတြင္းတြင္ The Voice ဂ်ာနယ္ႏွင့္ ေပၚျပဴလာ သတင္းဂ်ာနယ္တို႔လည္း အသီးသီး ယာယီ အပိတ္ခံခဲ့ရေသးသည္။

စာေပစိစစ္ေရးႏွင့္ မွတ္ပံုတင္ဌာနသည္ ဇူလိုင္လဆန္းပုိင္းမွ စ၍ သတင္းဂ်ာနယ္မ်ားကို ေသခ်ာစြာ ပိုမိုစိစစ္ ျဖတ္ေတာက္သြားမည္ဟု သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။

ထို႔အျပင္ ေနာက္ဆက္တြဲ စာမူမ်ား ျပန္မက်မီ ျဖန္႔ခ်ိရမည့္ရက္ထက္ ေစာ၍ ထုတ္ေ၀သည့္ ဂ်ာနယ္မ်ားကိုလည္း တင္းက်ပ္စြာ အေရးယူမည္ဟူေသာ သတင္းမ်ား ျပည္တြင္း စာနယ္ဇင္းေလာကတြင္ ထြက္ေပၚေနသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ သတင္းဂ်ာနယ္ႏွင့္ အားကစားဂ်ာနယ္ အပါအ၀င္ ဂ်ာနယ္ေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္ႏွင့္ မဂၢဇင္း ၂၅၀ ေက်ာ္ကို ထုတ္ေဝ ျဖန္႔ခ်ိခြင့္ ျပဳထားၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ စာနယ္ဇင္းလြတ္လပ္ခြင့္ အနည္းဆုံးႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ႏွစ္စဥ္ပါ၀င္ေလ့ရွိသည္။

စစ္အစုိးရေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊသည္ စာနယ္ဇင္းလြတ္လပ္ခြင့္ကုိ ဖိႏွိပ္သူအျဖစ္ နယ္စည္းမျခား သတင္းေထာက္မ်ား အဖြဲ႕ (RSF) က လြန္ခဲ့သည့္ ေမ ၃ ရက္ေန႔တြင္ က်ေရာက္ေသာ ႏုိင္ငံတကာ သတင္း လြတ္လပ္ခြင့္ေန႔တြင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။

Credit to Irrawaddy: http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/news/1-news/4213-2010-10-05-04-52-20

Credit to DVB: http://burmese.dvb.no/news.php?id=12369

Written by DVB | 04 October 2010

ဧရာ၀တီတိုင္းဆီေရာက္ေနတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီဗဟုိဦးစီးအဖြဲ့ ၀င္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးၾကည္၀င္းဦးေဆာင္တဲ့အဖြဲ့ဟာ ဒီကေန့မနက္ပိုင္းက ေလးမ်က္ႏွာျမုိ့နယ္က အဖြဲ့ခ်ုပ္၀င္ေတြနဲ့ ေတြ႕ဆံုခဲ့တယ္လို့ သိရပါတယ္။ ဒီေတြ႕ဆံုပြဲအေၾကာင္းကို အန္အယ္ဒီျပန္ၾကားေရးအဖြဲŒ၀င္ ဦးအုန္းႀကိုင္က အခုလို ေျပာျပပါတယ္။ “ေလးမ်က္ႏွာၿမို့က အဖဲြ႕ခ်ုပ္ၿမို့နယ္အတြင္းေရးမႉး ဦးလွ၀င္းေနအိမ္မွာ ၿမို့နယ္ စည္းရံုးေရး ေကာ္မတီေခါင္းေဆာင္ေတြ ပါတီ၀င္ေတြနဲ့ ေတြ႕ဆုံတယ္၊ အားလုံးေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ေလာက္ တက္ေရာက္ၾကတယ္၊ ဦးၾကည္၀င္းတုိ့အဖဲြ႕က အဖဲြ႕ခ်ုပ္ရဲ့ နုိင္ငံေရး လုပ္ ငန္းစဉ္ေတြကို ရွင္းျပတယ္၊ “

ေနာက္ၿပီး ေရြးေကာက္ပဲြသပိတ္ေမွာက္တဲ့ ကန္ပိန္းနဲ့ ပတ္သက္လုိ့ အဖဲြ႕ခ်ုပ္ ရဲ့ သေဘာထားေတြ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ရွင္းျပတယ္၊ အဖဲြ႕၀င္ေတြက စိတ္၀င္တစား ျပန္လည္ေဆြးေနြးၾကတယ္၊ ေရြးေကာက္ပဲြနဲ့ပတ္သက္တဲ့ သပိတ္ေမွာက္မႈဆုိတဲ့ ဆုံး ျဖတ္ခ်က္ကို သေဘာတူၾကတယ္၊ ျပန္ၿပီးေျပာၾကားၾကတယ္လို့ သိရပါတယ္။” မေန့ကေတာ့ အဂၤပူအဖြဲ့ခ်ုပ္ဥကၠ႒ ဦးကိုကိုျမင့္အိမ္မွာ ျမုိ့နယ္အဖြဲ့ခ်ုပ္ ၃၀ ေက်ာ္နဲ့ေတြ႕ဆံုခဲ့တယ္လို့ သိရပါတယ္။

သူတို့အဖြဲ့ဟာ ရန္ကုန္ကို ျပန္လာၾကၿပီလို့ ဦးအုန္းႀကိုင္က ေျပာပါတယ္။ မနက္ျဖန္မွာေတာ့ သူနဲ့အတူ လပြတ္ၲာလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးၾကည္၀င္း၊ ဗဟုိဥပေဒအက်ိဳးေဆာင္အဖြဲ့၀င္ ဦးခင္ေမာင္ရွိန္တို့ ဦးေဆာင္တဲ့အဖြဲ့က ရွမ္းျပည္ ေတာင္ပိုင္းရွိ ျမုိ့နယ္ေတြက အဖြဲ့ခ်ုပ္၀င္ေတြနဲ့ သြားေရာက္ေတြ႕ဆံုမယ္လို့ ဦးအုန္းႀကိုင္ က ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

Written by bbc burmese | 04 October 2010

ရန္ကုန္ၿမို့မွာ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္မယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ ေလာင္းေတြ မဲဆြယ္ဖို့ ေကာ္မရွင္ကို ႀကိုတင္ အေၾကာင္း ၾကားရာမွာ ေလ်ွာက္လႊာ မိတၲူပိုေတာင္းၿပီး တိုင္း စစ္ဌာနခ်ုပ္ရဲ့ ခြင့္ျပုခ်က္ ရယူရမယ္လို့ ေကာ္မရွင္က ေျပာေနပါတယ္။

ဒါဟာ ေကာ္မရွင္က ခ်မွတ္ထားတဲ့ စည္းမ်ဉ္း စည္းကမ္းနဲ့ မညီညြတ္ဘူးလို့ ေက်ာက္တံတား ၿမို့နယ္ ျပည္သူ့လႊတ္ေတာ္ အတြက္ အေရြးခံမယ့္ ဝံသာနု အင္အယ္လ္ဒီ ပါတီက ဦးထြန္းေရႊက တုန့္ျပန္ေျပာဆိုပါတယ္။

ပါတီရဲ့ ေၾကညာ စာတမ္းနဲ့ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္ ေဝမယ္ ဆိုရင္ သက္ဆိုင္ရာ တိုင္းကို ႀကိုတင္ ၿပီးေတာ့ ခြင့္ျပုခ်က္ တင္ရပါတယ္။ လက္ေတြ႕ စာတင္ တဲ့ အခါမွာေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ စစ္တိုင္းကို ေပးဖို့လိုတယ္ဆိုၿပီး မိတၲူ ပိုေတာင္းပါတယ္။ စစ္တိုင္းက အေၾကာင္းျပန္ၾကားခ်က္ရမွ ေဝပါလို့ ေကာ္မရွင္က ေျပာလာတယ္လို့ ဦးထြန္းေရႊက ဘီဘီစီကို ေျပာပါတယ္။

ဒီသေဘာဟာ ေကာ္မရွင္ရဲ့ အထက္မွာ စစ္တပ္ရွိေနတဲ့ သေဘာျဖစ္ေနတယ္၊ ေကာ္မရွင္ရဲ့အထက္မွာ အခုလို စစ္တပ္ရွိေနတာကိုေတာ့ နားမလည္နိုင္ေအာင္ျဖစ္ရတယ္လို့လည္း ဦးထြန္းေရႊက ေျပာပါတယ္။

တျခားပါတီက လႊတ္ေတာ္ အမတ္ေလာင္းေတြလည္း အလားတူ ေတာင္းခံတာမ်ိဳးေတြ ရွိေနတဲ့အတြက္ စစ္တပ္က ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ေနတဲ့ အေနအထားမ်ိဳး ရွိတယ္လို့ ေျပာဆိုေနၾကပါတယ္။

Written by voa Burmese | 04 October 2010

အခုဆိုရင္ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပဖို့ အခ်ိန္တလေလာက္ပဲ လိုပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာျပည္သူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဘယ္လိုမဲေပးရမယ္ ဆိုတာကို အခုခ်ိန္ထိ ေကာင္းေကာင္း သေဘာမေပါက္ၾကေသးလို့ နိုင္ငံေရး ပါတီေတြက မဲေပးနည္းကို ရွင္းျပေနၾကရပါတယ္။ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သေဘာမေပါက္ဘဲ မဲေပးၾကရင္ ဘယ္လို အက်ုိးသက္ေရာက္မႈေတြ ျဖစ္လာမလဲဆိုတာ ကိုေက်ာ္ေအာင္လြင္က တင္ျပေပးထားပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာ ေရြးေကာက္ပြဲ မက်င္းပတာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ရွိပါၿပီ။ အခုႏွစ္ က်င္းပမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ရက္ကိုလည္း မၾကာခင္ကမွ ေၾကညာခဲ့တာျဖစ္ၿပီး နိုင္ငံေရးပါတီေတြလည္း ကမန္းကတန္းနဲ့ ဖြဲ့ခဲ့ၾကရတာပါ။ ဒီၾကားထဲမွာ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ရဲ့ စည္းမ်ဉ္းစည္းကမ္းနဲ့ ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြကလည္း နိုင္ငံေရးပါတီေတြကို အသက္ရႉ က်ပ္ေစခဲ့ပါေသးတယ္။

ေရြးေကာက္ပြဲက အခ်ိန္တလပဲ က်န္ေတာ့တယ္ ဆိုေပမဲ့ ျမန္မာျပည္သူ အမ်ားစုမွာ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ စိတ္၀င္တစားရွိတဲ့ အရိပ္လကၡဏာေတြ မေတြ႕ရေသးသလို မဲေပးတဲ့ အခါမွာလည္း ဘယ္လိုေပးၾကရမယ္ ဆိုတာကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မသိၾကတဲ့သူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိေနလို့ နိုင္ငံေရးပါတီေတြဘက္က မဲေပးနည္းေတြကို လိုက္ၿပီး ရွင္းျပေနၾကရတယ္လို့ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီရဲ့ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ုပ္ ေဒၚသန္းသန္းနုက ေျပာပါတယ္။

“အရင္တုန္းက ဆုိရင္ေတာ့ တမဲပဲ ေပးရတယ္ေလ။ အခုဆိုရင္ မဲက ၃ မဲေပးရမယ္ဆုိေတာ့ ေခါင္းထဲမွာ ရႈပ္သြားတာေပါ့။ ျပည္သူ့လႊတ္ေတာ္က တမ်ုိး၊ အမ်ုိးသားကတမ်ုိး၊ တုိင္းေဒသႀကီးက တမ်ုိးဆုိေတာ့ တႀကိမ္ထဲမွာ သြားရမွာလား၊ အခု က်မတို့ သိရတာကေတာ့ တေခါက္ မဲျပားယူလုိက္၊ အထဲ၀င္လုိက္၊ အမွတ္ျခစ္လုိက္၊ ပုံးထဲထည့္လုိက္၊ ေနာက္တခါ ျပန္ထြက္လုိက္၊ အဲေတာ့ အဲဒါေလးေတြကလည္း နည္းနည္း ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္နုိင္တယ္။

“အရင္တုန္းကဆုိရင္ မဲမေပးေတာ့ပါဘူး၊ ေပးရင္လည္း မထူးပါဘူးဆုိတဲ့ စကားေတြ ၾကားရတယ္။ အခု ဒီတႀကိမ္မွာေတာ့ က်မတုိ့ မဲေပးခ်င္တယ္၊ နည္းနည္းေလး ရွင္းျပပါ၊ ဘယ္လုိေပးရမလဲဆိုတာ ရွင္းျပသြားပါဆုိေတာ့ က်မတို့ တအိမ္မွာ ၀င္ေျပာတယ္ဆုိရင္ ေဘးကေနလည္း သူတို့ လာနားေထာင္ၾကတယ္။ လမ္းေဘးမွာ လမ္းသြားလမ္းလာေတြကလည္း လာနားေထာင္ၾကတယ္။ အဲလုိအေျခအေန ရွိပါတယ္။”

မဲေပးတဲ့ကိစၥကို ရွင္းျပတာက နုိင္ငံေရးပါတီေတြရဲ့ အလုပ္လား၊ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ရဲ့ အလုပ္လားခင္ဗ်။

“အမွန္တကယ္ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ အလုပ္ပါ။ ပညာေပးတဲ့ အေနနဲ့ လူထုပညာေပးေတြ အမ်ားႀကီးလုိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုအခ်ိန္မွာ သူ့အလုပ္၊ ကုိယ့္အလုပ္ဆုိတာ က်မတို့ မေျပာလုိေတာ့ဘူး။ ျပည္သူေတြ လမ္းမွန္ေပၚမွာ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေပးနုိင္ေအာင္ဆိုၿပီး တတ္နိုင္သမွ် အစြမ္းကုန္ ႀကိုးစားၿပီး ကုိယ့္ဘာသာကိုယ္ပဲ ရွင္းျပတယ္။”

နိုင္ငံေရးနဲ့ နီးစပ္သူေတြေတာင္မွ မဲေပးနည္းကို ေကာင္းေကာင္း မသိၾကဘူးလို့ ျပည္ေထာင္စု ဒီမိုကေရစီပါတီ (UDP) ရဲ့ တြဲဖက္အတြင္းေရးမႉး ဦးေသာင္း၀င္းက ေျပာပါတယ္။

“အခုခ်ိန္ထိ သာမန္ျပည္သူေတြတင္ မဟုတ္ပါဘူး၊ နုိင္ငံေရးနဲ့ နည္းနည္း အဆက္အစပ္ ရွိတယ္ဆုိတဲ့ လူေတြေတာင္မွ မဲေပးတဲ့ဟာကို မဲပုံး ဘယ္ႏွစ္ပုံးေပးရမယ္ဆုိတဲ့ ကိစၥတုိ့၊ တုိင္းရင္းသားေတြအတြက္ မဲေပးရမယ့္ မဲပုံးဆုိတာ၊ အဲဒါေတြကို ၄ ပုံးအထိရွိတယ္ ဆုိတာကိုေတာင္ ေသခ်ာမသိၾကဘူး။ အဲေတာ့ သာမန္ျပည္သူေတြဆုိရင္ ပုိၿပီးေတာ့ မသိဘူးလုိ့ပဲ ဆိုရမွာေပါ့။”

ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္က ျပည္သူအမ်ား သေဘာေပါက္ေအာင္ က်ယ္က်ယ္ျပန့္ျပန့္ မေဆာင္ရြက္တဲ့ အခ်က္ကိုလည္း ဦးေသာင္း၀င္းက ေထာက္ျပပါတယ္။

“ေကာ္မရွင္က မဲေပးပုံနဲ့ဆုိင္တဲ့ နည္းစနစ္ေတြကုိ ျပည္သူအားလုံး က်ယ္က်ယ္ျပန့္ျပန့္သိေအာင္ တာ၀န္ယူၿပီး လုပ္ေပးရမွာကုိး။ မဲရုံတာ၀န္ခံေတြအျဖစ္ လုပ္မယ့္လူမ်ုိးေတြေလာက္ပဲ ပညာေပးတဲ့ ပုံစံမ်ုိး ရွိတယ္။ သာမန္ျပည္သူေတြအထိ သူတို့က လႈပ္ရွားမႈတခု အေနနဲ့ မသြားနုိင္တဲ့ အခါၾကေတာ့ သာမန္ ျပည္သူလူထုက မသိဘူး။”

စစ္အစိုးရပိုင္ သတင္းစာနဲ့ ရုပ္ျမင္သံၾကားေတြကေန မဲေပးနည္းေတြအေၾကာင္း ရွင္းျပတာရွိတယ္ ဆိုေပမဲ့ ျပည္သူေတြက အစိုးရပိုင္ သတင္းမီဒီယာေတြကို စိတ္မ၀င္စားၾကတာရယ္၊ မဲေပးတဲ့အေၾကာင္း ရွင္းျပတဲ့ ထုတ္လႊင့္မႈေတြ အႀကိမ္အေရအတြက္ နည္းတာရယ္ေတြေၾကာင့္လည္း ျပည္သူအမ်ားက သိပ္သေဘာမေပါက္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကတာလို့ ဆိုပါတယ္။

“တီဗီမွာေတာ့ မဲေပးဖုိ့ သီခ်င္းေလာက္ပဲ ပါတယ္။ မဲကို ဘယ္လိုေပးရမယ္ဆုိတဲ့ နည္းစနစ္ေတြၾကေတာ့ မပါျပန္ဘူးဗ်။ သတင္းစာမွာလည္း အဲဒီအတုိင္းပဲ၊ ေန့စဉ္မပါဘူး။ အဲေတာ့ အဲဒီဟာေတြကို ျဖည့္ဆည္းနုိင္ဖုိ့ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ့ သတင္းစာနဲ့ တယ္လီေဗးရွင္းတို့ ေရဒီယိုတုိ့အျပင္ လူထုလႈပ္ရွားမႈ အေနနဲ့ကို ေကာ္မရွင္က လုိက္ၿပီး လုပ္ေပးဖို့ လိုအပ္တယ္။ အမွန္ေတာ့ သူတို့ေတြက သက္ဆုိင္ရာ ပါတီတုိင္း၊ ပါတီတုိင္းက လူေတြကို ေခၚၿပီးေတာ့ သူတို့ မဲေပးပုံ နည္းစနစ္ေတြ ဘယ္လိုရွိတယ္၊ ဘယ္လိုေပးရမယ္ဆုိတာ သူတို့က က်ေနာ္တို့ ပါတီေတြကို ေပးရမယ္။”

မဲေပးတဲ့နည္းေတြကို ျပည္သူေတြ ေကာင္းေကာင္းမသိၾကရဘဲ ျဖစ္ေနရတဲ့ ကိစၥမွာ နိုင္ငံေရးပါတီေတြဘက္က က်ယ္က်ယ္ျပန့္ျပန့္ လိုက္ၿပီး မရွင္းျပနိုင္တာေတြေၾကာင့္လည္း ပါတယ္လို့ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ အတြင္းေရးမႉးခ်ုပ္ ေဒၚသန္းသန္းနုက ေျပာပါတယ္။

“က်မတုိ့ဘက္ကလည္း ဘယ္လိုခ်ုိ့ယြင္းခ်က္ ရွိလဲဆိုေတာ့ က်မတုိ့က လူထုၾကားထဲကုိ ထင္သေလာက္ ခရီးမေပါက္ဘူးေပါ့။ အဲဒါေတာ့လည္း ေငြေရးေၾကးေရး အေျခအေနေၾကာင့္ေပါ့။”

ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္နဲ့ နိုင္ငံေရးပါတီေတြဘက္က မဲေပးနည္းကို က်ယ္က်ယ္ျပန့္ျပန့္ ရွင္းမျပနိုင္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အစိုးရမဟုတ္တဲ့ NGOs အဖြဲ့တခ်ုိ့က မဲေပးမႈဆိုင္ရာ ပညာေပး ကိစၥေတြကို လိုက္ၿပီး ရွင္းျပေနတာေတြေတာ့ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း သူတို့က က်ယ္က်ယ္ျပန့္ျပန့္ လုပ္နိုင္ၾကတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ မဲေပးနည္းကို ျပည္သူေတြ က်က်နန နားမလည္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ မွားယြင္း မဲေပးမႈေတြ ျဖစ္လာမွာကိုလည္း နိုင္ငံေရးပါတီေတြက စိုးရိမ္ေနၾကပါတယ္။

Written by Irrawaddy.org | 04 October 2010

ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပမည့္ရက္ နီးကပ္လာေသာ္လည္း တိုင္းႏွင့္ျပည္နယ္မ်ားရွိ အေျခခံလူတန္းစားမ်ားႏွင့္ တိုင္းရင္းသားနယ္မ်ားတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပမည္ ဆိုသည္ကိုပင္ မသိသူမ်ား ရွိေနၿပီး ပါတီမ်ား စည္းရံုးေရး ဆင္းၾကသည္ကို ေၾကာက္ရြံ့လ်က္ရွိေၾကာင္း နိုင္ငံေရးပါတီမ်ားထံမွ သိရွိရသည္။

“ရခိုင္ျပည္နယ္ဘက္က လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ခက္ခဲတဲ့ ေဒသေတြမွာ ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္မယ္ဆိုတာေတာင္ မသိတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတယ္။ သိေပမယ့္လည္း ေၾကာက္တဲ့သူေတြ ရွိတယ္။ နိုင္ငံေရးပါတီ ၀င္ဖို့မေျပာနဲ့ မဲထည့္ဖို့ ဆိုတာကို ေတာ္ေတာ္ေလး စိုးရိမ္ၾကတာေတြ႕ရတယ္။ လူေတြက နိုင္ငံေရးဆိုတာကို ေတာ္ေတာ္ေလး ေၾကာက္ရြံ့သြားၾကတာပဲ” ဟု ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ား တိုးတက္ေရးပါတီမွ ဦးဦးလွေစာက ေျပာသည္။

ရခိုင္ျပည္နယ္ ေတာင္ကုတ္ၿမို့နယ္၊ ေက်ာက္ျဖဴခရိုင္တြင္ မာန္ေအာင္ကြ်န္းမွလြဲ၍ က်န္ ၃ ၿမို့နယ္မွ ေဒသခံမ်ားသည္လည္း ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး မသိၾကေၾကာင္း၊ ေဒသခံမ်ားေနျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚ မယံုၾကည္ေၾကာင္း၊ နိုင္ငံေရးပါတီမ်ားမွ စည္းရံုးေရးဆင္းရာတြင္ နယ္ခံ သတင္းတပ္ဖြဲ့မ်ားက နိုင္ငံေရးသမားမ်ာကို လိုက္လံေစာင့္ၾကည့္ေန၍ ေဒသခံမ်ားက ေၾကာက္ရြံ့မႈရွိသည္ကို ေတြ႕ရေၾကာင္း ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ (ျမန္မာ) ရခိုင္ျပည္နယ္ စည္းရံုးေရးမႉး မာန္ေအာင္ကြ်န္းသား ျပည္သူ့လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း ဦးထြန္းျမင့္က ေျပာသည္။

“ ေက်ာက္ျဖဴ၊ အမ္း၊ ရမ္းၿဗဲ ဒီၿမို့နယ္ေတြက ေဒသခံေတြလည္း ေတာင္ကုတ္ၿမို့နယ္က ေဒသခံေတြလိုပါပဲ။ သူတို့စိတ္ထဲမွာ နိုင္ငံေရးလုပ္တယ္ဆိုတာ အဖဖ္းခံရဖို့၊ ရာဇ၀တ္မႈနဲ့ နီးတယ္လို့ ျမင္ေနၾကတယ္။ နယ္ေျမခံ သတင္းတပ္ဖြဲ့ေတြက လံုျခံုေရး အဟန့္အတား အေႏွာက္္အယွက္ေတြေၾကာင့္ ပါတီအစည္းအေ၀းဆို မတက္ရဲတာေတြ ရွိတယ္။ ေတာင္ကုတ္ၿမို့မွာရွိတဲ့ ေဆြမ်ုိးအရင္းအခ်ာ ကိုယ္တိုင္က က်ေနာ့္ကို သူတို့အိမ္မွာ ၁ နာရီ အတည္းမခံဘူး။ လူထု ကိုယ္တိုင္ကလည္း အဲဒီလို ျမင္ေနေတာ့ စည္းရံုးလို့ မရဘူး” ဟု ဦးထြန္းျမင့္က ေျပာသည္။

ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္သာမက တျခားျပည္နယ္မ်ားတြင္လည္း အလားတူ ျဖစ္လ်က္ရွိေၾကာင္း နုိင္ငံေရးပါတီမ်ားက ေျပာဆိုၾကသည္။

ကယားျပည္နယ္တြင္ေနထိုင္ၾကသူ အမ်ားစုမွာလည္း လာမည့္ နို၀င္ဘာလ ၇ ရက္ေန့တြင္ ေရြးေကာက္ပြဲ ျပုလုပ္မည္ဆိုသည္ကို မသိၾကေၾကာင္း ကယားျပည္နယ္ ဒီေမာဆိုးၿမို့တြင္ ေနထိုင္သူတဦးက ေျပာသည္။

“အဲဒီဘက္မွာက သတင္းစာလည္း မေရာက္ဘူး၊ ယူလည္း မယူၾကဘူး။ ဂ်ာနယ္ေတြ ဘာေတြလည္း မေရာက္ေတာ့ မသိၾကဘူး။ က်ေနာ္တုိ့ေတာင္မွ ဒီဘက္ေရာက္မွ သူမ်ားေတြေျပာလို့ သိၾကတာပါ” ဟု ကယားတိုင္းရင္းသားတဦးက ေျပာသည္။

ကယားျပည္နယ္တြင္ ကယား၊ ေဂခို၊ ေဂဘား၊ ပေဒါင္ (ေခၚ) ကယန္း၊ ပရဲ့၊ မနုမေနာ၊ ယင္းေနာ္၊ ယင္းတလဲ၊ ပကူကရင္ႏွင့္ ရွမ္းတို့ ေနထိုင္ၾကၿပီး ကရင္ႏွင့္ ျမန္မာမ်ားလည္း ရွိေၾကာင္း သိရွိရသည္။

မြန္ျပည္နယ္ ၁၀ ၿမို့နယ္ ရွိသည့္အနက္ က်ုိက္မေရာၿမို့နယ္မွသာ ပါ၀င္ယွဉ္ၿပိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ (ျမန္မာ) မွ ေဒါက္တာ ျမင့္ေဆြက ေျပာသည္။

“က်ေနာ့္အေနနဲ့ ပါတီမွာ မြန္ျပည္နယ္စည္းရံုးေရမႉး တာ၀န္ယူထားေတာ့ ေဟာေျပာပြဲေလး လုပ္တယ္။ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိ တေယာက္မွ ေပၚမလာဘူး။ စည္းရံုးေရးအေနနဲ့ ေျပာရင္လည္း ျပည္သူေတြမွာ အေၾကာက္တရား ရွိေနေသးတယ္၊ နိုင္ငံေရးလုပ္တယ္ဆိုတာကို နာမလည္တဲ့သူေတြကို ေတာ္ေတာ္ရွင္းျပရပါတယ္။ ေနာက္ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ေတာ္ေတာ္ စဉ္းစားေနတဲ့သူေတြလည္း ရွိတယ္” ဟု ဆိုသည္။

ပဲခူးတိုင္း အေနာက္ျခမ္းရွိ ဇီးကုန္းၿမို့နယ္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း တဦးကလည္း “ကြ်န္ေတာ္ယွဉ္ၿပိုင္ရမွာ ဇီးကုန္း၊ နတၲလင္း၊ ႀကို့ပင္ေကာက္မွာ ယွဉ္ရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ နယ္ေျမက်ယ္၀န္းပါတယ္။ ေရာက္ေလရာမွာ လူထုရဲ့ ၈၀ ရာခိုင္နႈန္းေလာက္က စိုးရိမ္ေနတာေတြ၊ ေၾကာက္ေနတာေတြ ရွိေနတယ္။ တခ်ုိ့ကလည္း မဲမေပးရင္ မရဘူးလား ေမးတဲ့သူရွိတယ္။ အဲဒီလိုလူေတြကို မဲမေပးရင္ ဘယ္လိုျဖစ္နိုင္တယ္ဆိုတာ ျပန္ရွင္းေနရတာက အခက္အခဲတခုပါပဲ” ဟု ေျပာၾကားသည္။

Written by Irrawaddy.org | 04 October 2010

ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ျပည္ေထာင္စု ၾက့ံခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ့ၿဖိုးေရးပါတီ (ၾက့ံဖြံ့ပါတီ) မွ ပါ၀င္ ယွဉ္ၿပိုင္ရန္ ျပင္ဆင္ေနေသာ ေဇကမာ႓ ဦးခင္ေရႊသည္ ၎၏ စည္းရုံးေရး ခရီးစဉ္မ်ားတြင္ နိုင္ငံေက်ာ္ အနုပညာရွင္မ်ားကို ေခၚသြားေၾကာင္း သိရသည္။

“က်ေနာ္က အတင္းေခၚတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုလြင္မိုးက ေလ့လာေရးအေနနဲ့ လိုက္ခ်င္တယ္ေျပာလို့ ေခၚသြားျဖစ္တာပါ။ ဒီေန့ ခရီးစဉ္မွာ ဦးမိုးဒီလည္း ပါလာတယ္” ဟု ဦးခင္ေရႊက ဧရာ၀တီသို့ ေျပာသည္။

၎၏ ခရီးစဉ္တြင္ နာမည္ႀကီး အနုပညာရွင္မ်ား ပါ၀င္ျခင္းေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ား၏ အာရုံစိုက္မွႈ၊ အားေပးမွႈမ်ားကို အထူးရရွိ ေၾကာင္းလည္း ဦးခင္ေရႊက ဆက္ေျပာသည္။

ဦးခင္ေရႊသည္ ရန္ကုန္တိုင္း တြံေတးၿမို့နယ္၊ ေကာ့မႉး၊ ကြမ္းျခံကုန္း ၿမို့နယ္မ်ား ကိုယ္စားျပု၍ အမ်ုိးသားလႊတ္ေတာ္မွ ဝင္ေရာက္ ယွဉ္ၿပိုင္မည္ ျဖစ္သည္။

၎၏ စည္းရုံးေရး ခရီးစဉ္တြင္ နိုင္ငံေက်ာ္အနုပညာ ရွင္မ်ားျဖစ္ေသာ မင္းသားလြင္မိုး၊ မင္းသမီးနႏၵာလွႈိင္၊ ဟာသသရုပ္ ေဆာင္ ဦးမိုးဒီ တို့ပါ၀င္ေၾကာင္း သိရသည္။

မင္းသမီးနႏၵာလွႈိင္သည္ ဦးခင္ေရႊ၏ သားျဖစ္သူ ဦးေဇသီဟ၏ ဇနီးျဖစ္သည္။

“က်ေနာ္က ၾက့ံခိုင္ေရးပါတီ ကိုယ္စားျပုၿပီး လိုက္လာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အန္ကယ္လ္ ဦးခင္ေရႊန့ဲ ရင္ႏွီးတဲ့အတြက္ အေဖာ္လိုက္လာ ေပးတာပါ။ နိုင္ငံေတာ္က ပထမဆုံးအႀကိမ္ ျပုျပင္ေျပာင္းလဲမွႈ ေတြလုပ္ေနၿပီေလ။ ဒီေတာ့ ျပည္သူေတြက နိုင္ငံေရးအေပၚ ဘယ္လိုသေဘာထားလဲ ဆိုတာ ေလ့လာတဲ့သေဘာပါ။ လူတိုင္းက နိုင္ငံေရး လုပ္ပိုင္ခြင့္ ရွိတယ္ေလ” ဟု မင္းသား လြင္မိုးက ဧရာ၀တီကို ေျပာသည္။

“ဒီခရီးစဉ္ေတြကို လိုက္ပါတဲ့အတြက္ က်ေနာ့္အနုပညာအေပၚမွာ စိုးရိမ္တာ မရွိပါဘူး။ ကိုယ့္ဘာသာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္။

အခုအခ်ိန္မွာ လြင္မိုး ဆိုၿပီးလည္း နိုင္ငံေရးပါတီ ေထာင္ခြင့္ရွိတယ္။ ေနာင္ ၅ ႏွစ္ၾကာရင္ လြင္မိုးလည္း အမတ္ျဖစ္ရင္ ျဖစ္လာနိုင္တာေပါ့ေလ” ဟုလည္း မင္းသား လြင္မိုးက ဆက္ေျပာသည္။

ဦးခင္ေရႊ၏ စည္းရုံးေရး ခရီးတြင္ လိုက္ပါလာသည့္ အနုပညာရွင္မ်ားက နိုင္ငံေရးစည္းရုံးရန္ မဟုတ္ဟုဆိုေသာ္လည္း ေဒသခံမ်ားကမူ အနုပညာရွင္မ်ားကို နိုင္ငံေရးအတြက္ အသုံးခ်ေနျခင္းသာ ျဖစ္သည္ဟု ေျပာဆိုၾကသည္။

“က်မတို့ ခ်စ္တဲ့အနုပညာရွင္ေတြနဲ့ ေတြ႕ရလို့ေတာ့ ၀မ္းသားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၾကံ့ဖြံ့ပါတီ အတြက္စည္းရုံးေရးမွာ ပါလာေတာ့စိတ္ထဲက မေကာင္းဘူး။ ျပည္သူေတြနဲ့ ေတြ႕တာ ၾက့ံဖြံ့မပါလည္း ေတြ႕လို့ရတာပဲ” ဟု ေကာ့မႉး ေဒသခံ တဦးက ေျပာသည္။

ဦးခင္ေရႊသည္ ၎အားမဲေပးပါက ေကာ့မႉးၿမို့ေပၚမွ ငွက္ေအာ္စမ္း ေက်းရြာအထိ ၁၆ မိုင္၀န္းက်င္ရွည္ေသာ လမ္းကို ခင္းေပးမည့္ အျပင္ လမ္းတေလွ်ာက္ရွိ လွ်ပ္စစ္မီးတိုင္မ်ားကို ျပုျပင္၍ မီးလင္းေစရန္ ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ဟု ငွက္ေအာ္စမ္း
ေက်းရြာ ေဒသခံမ်ားကို ေျပာဆိုသြားေၾကာင္း သိရသည္။

“ဒီေန့လည္း ေကာ့မႉးၿမို့ေပၚမွာ လာစည္းရုံးမယ္ဆိုၿပီး ေဒသခံေတြကို ေခၚတယ္။ လာတဲ့လူကို ပိုက္ဆံ ၅၀၀၀ စီေပးတယ္။ ေနာက္လည္း ဘာေပးဦးမယ္၊ ညာေပးဦးမယ္ ေျပာတယ္” ဟု ေကာ့မႉး ေဒသခံ တဦးကဆိုသည္။

ဦးခင္ေရႊ ႏွင့္အတူ နိုင္ငံေက်ာ္ ဟာသသရုပ္ေဆာင္ ဦးမိုးဒီလည္း ပါလာ၍ ေဒသခံမ်ားက သြားေရာက္ နားေထာင္ၾကသည္ဟု လည္း၎က ေျပာသည္။

နိုင္ငံေရးပါတီမ်ားသည္ မိမိတို့စည္းရုံးေဟာေျပာလိုေသာ အေၾကာင္းအရာ၊ ေဟာေျပာမည့္ သူမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ သက္ဆိုင္ရာသို့ တပတ္ခန့္ ႀကိုတင္ အေၾကာင္းၾကားရမည္ဟု ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒတြင္ ျပဌာန္းထားေသာ္ လည္း ၾကံ့ဖြံ့ပါတီ ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အရာမ်ားကိုမူ အေၾကာင္းၾကားရန္ မလုိေၾကာင္း သိရသည္။

သရုပ္ေဆာင္ဦးမိုးဒီက ယခုလိုက္ပါသည့္ ခရီးစဉ္အတြက္ ရုပ္ရွင္အစည္းအရုံး အပါအ၀င္ မည္သည့္ အဖြ႕ဲကိုမွ အေၾကာင္း မၾကားခဲ့ရေၾကာင္းေျပာသည္။ ၎သည္ ၾကံ့ခိုင္ေရးပါတီ အတြက္စည္းရုံးေပးရန္အတြက္ လိုက္ပါလာျခင္း မဟုတ္ေသာ္လည္း
ျပည္သူမ်ားက နိုင္ငံေရးႏွင့္ ေရာေထြးျမင္မည္ကို စိုးရိမ္ေၾကာင္း ဧရာ၀တီကိုေျပာသည္။

“က်ေနာ္က နိုင္ငံသား တေယာက္ အေနနဲ့ လိုက္လာၿပီးေတာ့ လူေတြက နိုင္ငံေရးအေပၚမွာ စိတ္၀င္စားဖို့၊ မဲေပးတဲ့အခါ မဲေရြး မမွားၾကဖို့၊ ကိုယ့္လက္ထဲက အခြင့္အေရးကို မွန္မွန္ကန္ကန္ အသုံးခ်ဖို့၊ ကိုယ္မွားရင္ ကိုယ္ပဲခံရမွာျဖစ္လို့ ေသခ်ာစဉ္းစားၿပီး
မွ မဲေပးၾကဖို့၊ နိုင္ငံေရးကို ေပါ့ေပါ့တန္တန္ မလုပ္ၾကဖို့ ဆိုတာေတြကို အနုပညာရွင္ တေယာက္အေနနဲ့ လိုက္ၿပီးရွင္းျပတာ ပါ” ဟု ဦးမိုးဒီက ဆိုသည္။

ဦးခင္ေရႊသည္ ၎အေရြးခံမည့္ ေဒသရွိ ျပည္သူမ်ားအား စည္းရုံးေျပာဆိုရာတြင္ ၎၏ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀မွႈကို ေရွ့တန္းတင္ ေျပာဆိုၿပီး ၎တို့ၾကံ့ဖြံ့ပါတီကသာ ေဒသဖြံ့ၿဖိုးေရးကို လုပ္ေဆာင္ေပးနိုင္မည္ျဖစ္၍ ၾက့ံဖြံ့ကိုသာ မဲေပးၾကရန္ စည္းရုံး ေနေၾကာင္း သိရသည္။

“သူတို့လုပ္ေပးခ်င္ရင္ ႏွစ္ ၂၀ လုံးလံုး ဘာလုပ္ေနၾကလဲ။ အခု မဲလိုခ်င္တဲ့ အခါမွ ေစတနာေတြပိုျပေနတယ္။ တစည ကေတာ့ေျပာတယ္၊ ၾက့ံဖြံ့ ေျပာတာကို ယုံရင္ အလိမ္ခံရမယ္ ဆိုၿပီး ရြာေတြမွာ လုိက္စည္းရုံးေနတယ္” ဟု ေကာ့မႉး ၿမို့နယ္ ထန္းမနိုင္ ရြာသား တဦးက ေျပာသည္။

“က်ေနာ္တို့ေဒသခံေတြ ကေတာ့ ေပးတာယူမယ္၊ ေက်ြးတာစားမယ္၊ မဲထည့္ရင္ စဉ္းစားမယ္လို့ ခံယူထားၾကတယ္” ဟု လည္း အဆိုပါ ထန္းမနိုင္ရြာသားက ဆိုသည္။

နို၀င္ဘာလ ၇ ရက္ေန့တြင္ စစ္အစုိးရ ဦးေဆာင္က်င္းပမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ၌ ၾကံ့ဖြံ့ပါတီကသာ အနိုင္ရၿပီး အစိုးရဖြ႕ဲနိုင္မည္ ျဖစ္၍ တျခားေသာ နိုင္ငံေရးပါတီမ်ား အေနျဖင့္ ေနာင္ ၅ ႏွစ္အတြက္သာ ႀကိုးစားသင့္ေၾကာင္း ဦးခင္ေရႊက ေျပာသည္။