(ေဝႏွင္းပြင့္သုန္)ကၽြန္မအေဖကုိ ကၽြန္မ ပထမဦးဆံုး ျမင္ေတြ႔ဖူးတာကေတာ့ သံတိုင္ေတြၾကားကတဆင့္ ျမင္ေတြ႔ရတဲ့ အက်ဥ္းေထာင္ထဲက အခန္းေလးထဲမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မက ၄ ႏွစ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ သူဟာ သူ႔ရဲ့ ၁၉၈၈ ခုမွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္တဲ့ အေရးေတာ္ပံုမွာ ပါ၀င္လႈပ္ရွားခဲ့မႈေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခဲ့ပါတယ္။ အခုေနာက္ထပ္တခါ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ လႈပ္ရွားခဲ့တဲ့ အေရးအခင္းမွာ ပါ၀င္ခဲ့လို႔ ေထာင္ဒဏ္ ၆၅ ႏွစ္ႏွင့္ ၆ လ အက်ခံထားရပါတယ္။ သူက က်န္းမာေရး ေတာ္ေတာ္မေကာင္း ျဖစ္ေနပါတယ္။ သူ႔မွာ ႏွလံုးေရာဂါရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူဆက္လက္ အသက္ရွင္ဖို႔အတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့ ေဆး၀ါးကုသခြင့္ကို ျငင္းပယ္ျခင္းခံေနရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မရဲ့ အေဖဟာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၂၂၀၀ ေက်ာ္ထဲကမွ တဦးသာ ျဖစ္ပါတယ္။ မ်ားစြာေသာ အက်ဥ္းသားေတြဟာ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းျခင္းကို ခံေနရပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ဆိုရြားလွတဲ့ အေျခအေနေအာက္မွာ ရွိေနၾကၿပီး သမရိုးက် ေဆး၀ါးကုသခြင့္ကိုလည္း မရၾကပါဘူး။
ၿပီးခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္ကာလအတြင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ဦးေရဟာ ႏွစ္ဆနီးပါး တိုးလာပါတယ္။ ဗို္လ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ ဒီမိုကေရစီ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေနပါတယ္လို႔ ကမာၻကိုေျပာေနပါတယ္။ ႏိုု၀င္ဘာမွာ သူတို႔က ေရြးေကာက္ပြဲျပဳလုပ္ဖို႔ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲက ျမန္မာျပည္ကို စစ္မွန္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈကို ေဆာင္က်ဥ္းေပးမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲဟာ စစ္အာရွင္စနစ္ ဆက္လက္အာဏာ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားဖို႔အတြက္ ပံုေဖၚထားတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲသာ ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္သားတခ်ိဳ႔ စစ္ယူနီေဖါင္းက ေန အရပ္၀တ္လဲလိုက္တဲ့ အေျပာင္းအလဲသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ဟာ ဘာမွမကြာျခားသြားတဲ့ အာဏာရွင္တမ်ိဳးတည္းကို အရပ္၀တ္နဲ႔ ပံုစံေျပာင္းၿပီး ထပ္ေတြ႔ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူေတြ ခံစားေနရတဲ့ ေ၀ဒနာေတြက ဆက္လက္ ရွိေနဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ကၽြန္မ ေျပာျပခ်င္တာက ကၽြန္မတို႔ရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ဆက္လက္ၿပီး အက်ဥ္းက်ေနပါတယ္။ သူမရဲ့ ပါတီဟာ ဖ်က္သိမ္းျခင္း ခံထားရပါတယ္။ စစ္အုပ္စုကို ဆန္႔က်င္ၿပီး ဘယ္သူပဲ ဘာပဲေျပာေျပာ အက်ဥ္းခ်ျခင္း ခံရပါတယ္။ ဟာသ လုပ္တာေတာင္၊ ကဗ်ာေလး စပ္တာေတာင္ အက်ဥ္းက်ခံၾကရတယ္။ မီဒီယာ ဆင္ဆာကလည္း မ်ားသထက္မ်ားလာေနပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ အေရွ႔ပိုင္းက တိုင္းရင္းသားလူအနည္းစု ဧရိယာေတြမွာ အရပ္သားေတြကို ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္မႈေတြ ဆက္လက္ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စာသင္ေက်ာင္းေတြကို ဖ်က္ဆီးခံရတာ၊ ရြာေတြမီးရႈိ႔ခံရတာနဲ႔ ကေလးေတြ၊ ကေလးငယ္ငယ္ေလးေတြပါမက်န္ ပစ္သတ္ခံရတဲ့ အစီရင္ခံစာေတြကို Burma Campaign UK က လက္ခံရရွိထားတဲ့ အစီရင္ခံစာမွာ ေဖၚျပထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁၅ တာကာလအတြင္း ေက်းရြာေပါင္း ၃၅၀၀ ကို ဖ်က္ဆီးျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေတြဟာ စစ္အာဏာရွင္ေတြက ကၽြန္မတို႔ႏိုင္ငံအတြက္ ဒီမိုကေရစီ ေဖၚေဆာင္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေတြဟာ အာဏာကို သူ႔အလိုလို ဘယ္ေတာ့မွ စြန္႔လႊတ္မွာ မဟုတ္တဲ့ လူမဆန္စြာ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္လွတဲ့ လူသတ္သမားေတြရဲ့ လုပ္ရပ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္မအေနနဲ႔ ေလဘာပါတီနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံအေရးကို ေထာက္ခံအားေပးတဲ့ ေလဘာအစိုးရကို ေက်းဇူးတင္စကား ေျပာၾကားခ်င္ပါတယ္။ ေလဘာအစိုးရ (UK) ဟာ ကမာၻေပၚမွာ စစ္အုပ္စုရဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲကို လက္မခံတဲ့ အေၾကာင္း ေၾကညာတဲ့ ပထမဦးဆံုး အစိုးရျဖစ္ပါတယ္။ သင္တို႔အေနနဲ႔ ဒီထက္ပိုမို အရွိန္ျပင္းတဲ့ တြန္းအားေတြနဲ႔ ဆက္လက္ဦးေဆာင္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ EU က စီးပြားေရး ပူေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ျဖတ္ေတာက္ရန္၊ ကမာၻလံုးဆုိင္ရာ လက္နက္ ေရာင္းေပးမႈ ျဖတ္ေတာက္ရန္ တို႔အတြက္ ဖိအားေပးလုပ္ေဆာင္ေပးပါ။ ကၽြန္မအေနနဲ႔ ေလဘာအစိုးရ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း Mr Gordon Brown, ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးေဟာင္း Mr David Miliband တို႔ကို ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ လုပ္ရွားမႈကို ဘာအက်ိဳးအျမတ္မွ မရွိဘဲ လိႈက္လွဲစြာ ေထာက္ခံအားေပးမႈအတြက္ အထူးကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ကၽြန္မ ေျပာၾကားပါတယ္(လက္ခုပ္သံမ်ား) ။ ဒီအတြက္ ကၽြန္မတို႔ တကယ္ပဲ ၀မ္းေျမာက္ရပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ကမာၻကုလသမဂၢကိုေတာ့ ကၽြန္မအေနနဲ႔ အခုေျပာတဲ့အတိုင္း မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ ကၽြန္မတို႔မွာ UN အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးဆီက ျမန္မာႏိုင္ငံအေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စိုးရိမ္မိေၾကာင္း message တြမၾကာခဏ လက္ခံရရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘာလုပ္ေဆာင္ခ်က္မွ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ျမန္မာစစ္အစိုးရဟာ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ေနပါတယ္လို႔ ထပ္ခါတလဲလဲ ဂတိေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္ေတာ့မွ ဂတိမတည္ဘူး။ UN ကလည္း အေျခအေန အေျပာင္းအလဲကို ေစာင့္ၾကည့္ရေအာင္လို႔ ထပ္ခါတလဲလဲ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ေသၾကရမည့္အေရးကုိ ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနဖို႔ လိုေသးလဲ။ အမ်ိဳးသမီးေတြ မုဒိမ္းက်င့္ခံရမည့္ အေရးကို ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနဖို႔ လိုေသးလဲ။ ေနာက္ထပ္ ရြာေတြထပ္ၿပီး မီးရႈိ႕ခံရမည့္အေရးကို ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔လိုေသးလဲ။ မ်ိဳးဆက္တခုၿပီးတခု ကေလးေတြဟာ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးကာ ေၾကာက္လန္႔တၾကားနဲ႔ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ရတယ္။ သူတို႔ရဲ့ ကေလးေတြကို ဆံုးရႈံးခဲ့ရတယ္။ UN နဲ႔ တျခားတိုင္းျပည္ရဲ့ အစိုးရေတြဟာ ဒါကို လစ္လ်ဴရႈကာ ဘာမွမလုပ္ေပးႏိုင္ဘဲ ေနျမဲတိုင္း ေနႏိုင္တယ္။ ဒီလို အျဖစ္ဆိုးေတြကို ဆက္လက္ၿပီး လက္ခံေနလို႔ မျဖစ္ဘူး။
မွန္ကန္တဲ့ ဖိအားမ်ိဳးကို ေပးႏိုင္ျခင္း မရွိခဲ့တဲ့အတြက္ ျမန္မာျပည္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ ဖိအားဆိုတာကို လံုး၀ဂရုမစိုက္ဘူး။ ႏိုင္ငံတကာ ဖိအားဆိုတာ တကယ္ပဲ မရွိမျဖစ္ ထိန္းသိမ္းဖို႔ လုိအပ္ပါတယ္။ အသံုးျပဳလို႔ ရသမွ် ဖိအားမွန္သမွ်ကို ကၽြန္မတို႔ အသံုးျပဳဖို႔ လိုပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ သံုးပြင့္ဆိုင္ ေဆြးေႏြးေရး ျဖစ္လာေအာင္ ဖိအားေပးဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ ပိုမိုျပင္းထန္ၿပီး ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈကို ျပဳလုပ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ စစ္အုပ္စုကို ဒီလို ေစ့စပ္ေရးအတြက္ ဖိအားေပးဖို႔ UN ဦးေဆာင္တဲ့ ေစ့စပ္ေဆာင္ရြက္ေရးေအာက္မွာ ကၽြန္မတို႔ ကမာၻႀကီး တခုလံုး ညီညြတ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ UN ေကာ္မရွင္ကသြားၿပီး စစ္အုပ္စုရဲ့ လူသားေတြအေပၚ က်ဴးလြန္တဲ့ ကမာၻ႔ရာဇ၀တ္မႈဆိုင္ရာ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးကို ေဆာင္ရြက္ဖို႔ လိုပါတယ္။
ဒီေရြးေကာက္ပြဲႀကီး ၿပီးသြားရင္ ကၽြန္မအေဖတို႔ကို ေထာင္ထဲ သြင္းထားတဲ့ ဥပေဒေတြ အပါအ၀င္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ေထာက္ပံ့ၿပီး မတရား ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားတဲ့ ဥပေဒေတြ အားလံုး တရား၀င္ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။ တခါတေလ က်မမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့သေလာက္နီးပါး ခံစားရမိပါတယ္။ တခါတေလ က်မအေဖကို က်မတသက္ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ေတြ႔ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ထင္မိတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မဟာ က်မအေဖရဲ႕ ရဲစြမ္းသတၱိရွိမႈကို အမွတ္ရေနပါတယ္။ သူဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေ၀ဒနာ ခံစားေနရပါေစ သူဘယ္ေတာ့မွ ယံုၾကည္ခ်က္ကို စြန္႔လႊတ္မွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ ကၽြန္မ သိေနတယ္။ ကၽြန္မတို႔ဟာ လြတ္လပ္မႈရဲ့ ေအာင္ပြဲကို ဆင္ႏိုင္မယ္ဆိုတာ သိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မတို႔ ဒီအတြက္ သင္တို႔ရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ္ပါတယ္။ သင္တို႔ဟာ ေတာင္အာဖရိကကို အကူအညီေပးဖို႔အတြက္ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ထို႔အတူ ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ့ လြတ္လပ္မႈအတြက္လည္း အကူအညီေပးၾကပါ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ေမးလ္မွရရွိသည္။ (ဘာသာျပန္သူအားမွတ္တမ္းတင္ေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။)
