ခင္ေမာင္တိုး (ၾကိဳးၾကာသံ)

Thursday, July 15, 2010 5:39 AM | Posted by Anonymous

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ကိုယ္ေရး အရာရွိ ျပန္လြတ္

4:39 AM | Posted by Anonymous
ဧရာဝတီ Thursday, July 15, 2010

ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္၏ ကိုယ္ေရးအရာရွိ အျဖစ္ တာ၀န္ ထမ္းခဲ့ဖူးသူ ေထာင္ဒဏ္ ၁၄ ႏွစ္ က်ခံေနရေသာ ဦး၀င္းထိန္ကုိ စစ္အစိုးရက စစ္ကုိင္းတိုင္း ကသာ အက်ဥ္းေထာင္မွ ယေန႔ ျပန္လႊတ္ေပး လိုက္ေၾကာင္း မိသားစု၀င္မ်ားႏွင့္ လူ႔ အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားေနသူမ်ားက ေျပာသည္။

[ဦး၀င္းထိန္]

ဦး၀င္းထိန္ “ကသာ ေထာင္ကေန လြတ္လာၿပီလို႔ သိရပါတယ္” ဟု ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ေရး အသင္း (AAPP) မွ အတြင္းေရးမႉး ဦးတိတ္ႏိုင္က ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ မိသားစု၀င္မ်ားက ေထာင္မွ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္ လာေသာ ဦး၀င္းထိန္သည္ ၎၏ အိမ္သို႔ ယခု အခ်ိန္အထိ ျပန္ေရာက္ မလာ ေသးေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။

ဗိုလ္ႀကီး ေဟာင္းလည္း ျဖစ္ေသာ အသက္ ၆၉ ႏွစ္အရြယ္ရွိ ဦး၀င္းထိန္သည္ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္ပ သတင္းမီဒီယာ သမားမ်ားကို သတင္း အမွားမ်ား ေပးသည္ ဟူေသာ စြဲဆုိခ်က္ျဖင့္ စစ္အစိုးရက ေထာင္ဒဏ္ ၁၄ ႏွစ္ ခ်မွတ္ ခံခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလတြင္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ အတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္ အက်ဳိးကုိ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ရန္ဟု ဆိုကာ အက်ဥ္းသား ၉၀၀၂ ဦးကုိ စစ္အစိုးရက လႊတ္ေပးရာတြင္ ဦး၀င္းထိန္ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၇ ဦး ပါ၀င္ခဲ့သည္။

ထိုစဥ္က ဦး၀င္းထိန္ လြတ္ေျမာက္လာေသာ္လည္း ကသာၿမိဳ႕ရွိ တည္းခိုခန္းတခု၌ တည္းခိုေနစဥ္ အာဏာပိုင္မ်ား၏ ထပ္မံ ဖမ္းဆီး ျခင္းကုိ ခံခဲ့ရသည္။ ဖမ္းဆီးျခင္း၏ အေၾကာင္းအရင္းကုိမူ မသိရွိရေပ။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္၌ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ လူထု အံုၾကြမႈတြင္ ဦး၀င္းထိန္သည္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) ဒု ဥကၠဌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေဟာင္း သူရဦးတင္ဦး၏ ကိုယ္ေရး အရာရွိ အျဖစ္လည္း တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ဖူးသည္။

၎သည္ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္တြင္ စစ္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းဆင္းျဖစ္ၿပီး ကာကြယ္ေရး ၀န္ႀကီးဌာန ေအာက္တြင္ ၅ ႏွစ္ၾကာ စစ္မႈထမ္း ခဲ့ၿပီးေနာက္ တပ္တြင္း၌ အစိုးရ အာဏာသိမ္းရန္ ႀကိဳးပမ္းမႈတြင္ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနသည္ဟု ဆိုကာ တပ္မွ ထြက္ခဲ့ရသူျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ကုိဇာဂနာ၏ ဖခင္ႀကီး ကဗ်ာဆရာႀကီး စာေရးဆရာႀကီး ဦးနန္းညြန္ ့ေဆြ (ခ) ဦးေအာင္သိန္း - အသက္ (၈၇) ႏွစ္သည္ ယေန ့ ညေန (၅) နာရီတြင္ ကြယ္လြန္

Wednesday, July 14, 2010 5:13 AM | Posted by Anonymous
(သတင္းရင္းျမစ္- ကိုနစ္ေနမန္း)

ကုိဇာဂနာ၏ ဖခင္ႀကီး ကဗ်ာဆရာႀကီး စာေရးဆရာႀကီး ဦးနန္းညြန္ ့ေဆြ (ခ) ဦးေအာင္သိန္း - အသက္ (၈၇) ႏွစ္သည္ ယေန ့ ညေန (၅) နာရီတြင္ ကြယ္လြန္သြားပါသျဖင့္ က်န္ရစ္သူ မိသားစုႏွင္ ့ထပ္တူထပ္မွ် ေႀကကြဲ၀မ္းနည္းရပါေႀကာင္း ေျပာႀကားအပ္ပါတယ္။
































ႀကြင္းက်န္ရစ္ေသာ ရုပ္ကလပ္အား မနက္ျဖန္ နံနက္ (၁၁း၀၀) နာရီတြင္ ေရေ၀းသုႆန္၌ သျဂိဳလ္မည္ ျဖစ္ေႀကာင္း သိရွိရပါသည္။

အေမရိကန္နဲ႔ ဆက္ဆံေရး ေကာင္းလိုရင္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ေျပာင္းလဲရမည္

Tuesday, July 13, 2010 7:26 AM | Posted by Anonymous

မူရင္း (ဗီြအိုေအ-ျမန္မာပိုင္း)


ျမန္မာစစ္အစိုးရ အေနနဲ႔ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ ဆက္ဆံေရး ျပန္လည္ေကာင္းမြန္ခ်င္ရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ ရိွဖို႔ လိုမယ္လို႔ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုက ေျပာလိုက္ပါတယ္။ လက္ရိွအားျဖင့္ ေရြးေကာက္ပဲြ လုပ္ငန္းစဥ္ အပါအ၀င္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနေတြ အေပၚမွာ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုဘက္က စိတ္ပ်က္ေနပါတယ္။ အေသးစိတ္ကို ကိုသားၫြန္႔ဦးက တင္ျပေပးထားပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ အထီးက်န္ ပိတ္ဆို႔ထားတာမ်ဳိး သက္သက္နဲ႔ေတာ့ အလုပ္မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရးဌာန ေျပာခြင့္ရသူ ပီ.ေဂ် ခေရာ္လီ (P.J Crowley) က မေန႔က သတင္းစာ ရွင္းလင္းပဲြမွာ ေျပာသြားခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့လည္း ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ဆက္ဆံ ေဆြးေႏြးသြားဖို႔ ဆိုတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အေမရိကန္ မူ၀ါဒအသစ္ဟာ အဓိက ဆိုလိုရင္းကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ေရးပဲလို႔ သူက ေျပာသြားပါတယ္။

“ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အေတြ႕အႀကံဳေတြအရ အထီးက်န္ ျဖတ္ေတာက္ထားတာကလည္း အလုပ္မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာတာ၀န္ရိွသူေတြနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ဆက္ဆံ ေဆြးေႏြးေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဆြးေႏြးပဲြေတြ ဘယ္ေတာ့ ထပ္ျဖစ္မလဲ ဆိုတာေတာ့ မခန္႔မွန္းႏိုင္ေသးပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အခုအခ်ိန္အထိ စစ္အစိုးရ တုံ႔ျပန္မႈေတြမွာေတာ့ ဒီမိုကေရစီေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စိတ္ပ်က္စရာေတြပါပဲ။ ဒါဟာ အခြင့္အလမ္းေကာင္းေတြ ဆံုး႐ႈံးသြားတာပါ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ ဆက္ၿပီး ေဆြးေႏြးသြားမွာပါ။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ ဆက္ဆံေရးမွာ အေျပာင္းအလဲ တခုခုျဖစ္ဖို႔ ေမွ်ာ္မွန္းတယ္ဆိုရင္ ျပည္တြင္းမွာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ လုပ္ရမယ္ ဆိုတာကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျဖစ္ေစဖို႔ ေဆြးေႏြးသြားမွာပါ။”

အထူးသျဖင့္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လႊတ္ေပးၿပီး ျပည္တြင္း အဓိက ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြနဲ႔ စစ္အစုိးရက ေဆြးေႏြးသြားဖို႔ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုဘက္က အၿမဲ တိုက္တြန္း နားခ်ေနတယ္လို႔လည္း ပီ.ေဂ် ခေရာ္လီက ေျပာပါတယ္။

“ျမန္မာအစိုးရနဲ႔ ထိစပ္ ဆက္ဆံမႈေတြ ဆက္လုပ္သြားမွာပါ။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္တို႔ စိတ္၀င္တစား ရိွတာေၾကာင့္ပါ။ ဒါေပမဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျပန္လႊတ္ေပးၿပီး အဓိပၸာယ္ျပည့္၀တဲ့ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ ျဖစ္လာေစဖို႔ ကိုယ့္ႏိုင္ငံတြင္းက အဓိက အုပ္စုေတြကို လမ္းဖြင့္ေပးၿပီး ပိုၿပီး ထိစပ္ ေဆြးေႏြးတာမ်ဳိး ပိုလုပ္သင့္တယ္လို႔ ျမန္မာတာ၀န္ရွိသူေတြနဲ႔ ေတြ႕တုိင္း ဒီကိစၥကို က်ေနာ္တို႔ ဆက္ၿပီး ေျပာသြားမွာပါ။”

အခုလို ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ဆက္ဆံ ေဆြးေႏြးသြားႏိုင္ဖို႔ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုက ႀကိဳးပမ္းေနခ်ိန္မွာပဲ တဘက္မွာ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈေတြကို သက္တမ္းတိုး ခ်မွတ္ေနတုန္းပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မၾကာခင္ က်င္းပမယ့္ ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း အမ်ားက လက္ခံယံုၾကည္ႏိုင္မႈ မရိွတဲ့အေပၚ စိုးရိမ္တယ္လို႔ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုက ထုတ္ေဖာ္ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖဲြ႕ခ်ဳပ္ အဖြဲ၀င္အခ်ဳိ႕ အခုေရြးေကာက္ပဲြမွာ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ဖို႔ ပါတီေထာင္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ အေပၚမွာ ေလးစား အသိအမွတ္ျပဳေပမဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ သေဘာထားကေတာ့ မေျပာင္းလဲပါဘူး။

“ေရြးေကာက္ပဲြ လုပ္ငန္းစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ က်ေနာ္တို႔ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြက မေျပာင္းလဲပါဘူး။ ဒီေရြးေကာက္ပဲြ လုပ္ငန္းစဥ္မွာ ခ်ဳိ႕ယြင္း အားနည္းမႈေတြ ရိွပါတယ္။ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖဲြ႕၀င္ေဟာင္းေတြ အခုလို ေရြးေကာက္ပဲြ၀င္ဖို႔ အဆံုးအျဖတ္ကိုလည္း အသိအမွတ္ ျပဳပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း အခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လုပ္မယ့္ ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ေတြဟာ နည္းနည္းေလးေတာင္ လြတ္လပ္မွ်တၿပီး လက္ခံယံုၾကည္ႏိုင္တဲ့ တရား၀င္မႈ ရလဒ္ ျဖစ္လာမယ္လို႔ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္မထားပါဘူး။”

အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု လက္ေထာက္ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ကာ့တ္ ကမ္းဘဲလ္ (Kurt Campbell) ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ႏွစ္ႀကိမ္သြားေရာက္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြ၊ အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးအရ တိုးတက္ေျပာင္းလဲတဲ့ လကၡဏာေတာ့ မေတြ႕ရဘူးလို႔ မွတ္ခ်က္ေပးခဲ့ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုဘက္က ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေနာက္ထပ္ စိုးရိမ္ပူပန္ေနတဲ့ အခ်က္က ေျမာက္ကိုရီးယားႏိုင္ငံနဲ႔ ဆက္ဆံေနတဲ့ ကိစၥပါ။ ေျမာက္ကိုရီးယားႏိုင္ငံဟာ စစ္လက္နက္ပစၥည္းေတြ၊ အထူးသျဖင့္ ႏ်ဴကလီးယားနဲ႔ ဒံုးက်ည္ဆိုင္ရာ နည္းပညာ ပစၥည္းေတြ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လွ်ဳိ႕၀ွက္ ေရာင္းခ်ေနတယ္လို႔ ႏိုင္ငံတကာမွာ သံသယ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ အကယ္၍ အဲဒီလို ဆက္ဆံမႈမ်ဳိးရိွရင္ ဒါဟာ ေျမာက္ကိုရီးယားနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကုိ ခ်ဳိးေဖာက္တာ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ဘက္ကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကို သတိေပးထားပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္လည္း ျမန္မာနဲ႔ ေျမာက္ကိုရီးယား ဆက္ဆံေရးကို အထူးဂ႐ုျပဳ အနီးကပ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္လို႔ ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးဌာန ေျပာခြင့္ရသူ ပီ.ေဂ် ခေရာ္လီက မေန႔က သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြမွာ ထပ္မံ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ အထူးကိုယ္စားလွယ္ထားေရး ကိစၥကေတာ့ အခုအခ်ိန္အထိ မေၾကညာႏိုင္ေသးဘူးလို႔လည္း ႏိုင္ငံျခားေရးဌာန ေျပာခြင့္ရသူက သတင္းေထာက္ေတြကို ေျဖဆိုခဲ့ပါတယ္။

ဆန္ဖရန္စစၥကိုေဘးဧရိယာက ျမန္မာေက်ာင္းသူ ၇ ဦး- ဗမာျပည္အတြက္ ေျပးမည္

6:02 AM | Posted by Anonymous
မူရင္း (မိုးမခ)

ဗမာျပည္အတြက္ ေျပးမည္ - ဆန္ဖရန္စစၥကိုေဘးဧရိယာက ျမန္မာေက်ာင္းသူ ၇ ဦး
မိုးမခအေထာက္ေတာ္ ၀၀၂
ဇူလိုင္ ၁၃၊ ၂၀၁၀
ႏွစ္စဥ္ ဆန္ဖရန္စစၥကိုျမိဳ႔တြင္ က်င္းပေနက်ျဖစ္သည့္ Charity Marathon (အလွဴဒါန ေျပးၾကသူငွာ) ပြဲေတာ္တြင္ အလွဴရွင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ ထည့္၀င္မႈ၊ လုပ္အားေပး ေစတနာရွင္မ်ား၏ ပါ၀င္ ရိုင္းပင္းေဆာင္ရြက္မႈတို႔ျဖင့္ အေမရိကန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာက ေစတနာ့၀န္ထမ္းလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ အလွဴေငြမ်ား ရရွိေစရန္အတြက္ မာရသြန္ေျပးပြဲမ်ားကို က်င္းပေလ့ရွိသည္။
ယခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာေက်ာင္းသူ ၇ ဦးကလည္း Charity Marathon ၏ က႑တခုျဖစ္ေသာ Run for Burma အတြက္ ရန္ပုံေငြမ်ား ရရွိေစရန္ ၃ မိုင္ခရီးတာ ၀င္ေရာက္ ေျပးၾကမည္ဟု သိရွိရသည္။ ၎တို႔အနက္ ၁ ဦးမွာ မႏွစ္ကတည္းက မာရသြန္တ၀က္ (၁၃ မိုင္) ခရီး - ျမန္မာျပည္အတြက္ ေျပးခဲ့ျပီး ျဖစ္သည္။ ယခုႏွစ္တြင္လည္း အဆိုပါ ျမန္မာေက်ာင္းသူက မာရသြန္တ၀က္ ထပ္ေျပးဦးမည္ ျဖစ္သည္။ Albany High School သို႔ တက္ေရာက္ေတာ့မည့္ ဟန္စုယဥ္က သူမသူငယ္ခ်င္း ၆ ဦးကို ယခုႏွစ္ ၃ မိုင္ ခရီးတိုျဖင့္ ဗမာျပည္အတြက္ ေျပးၾကရန္ ၾကိဳတင္ေလ့က်င့္ခန္းမ်ား ညႊန္ၾကားေပးေနသည္ဟု သိရသည္။
ဗမာျပည္အေရွ႔ျခမ္း နယ္စပ္ေဒသမ်ားတြင္ ေဆးေက်ာပိုးအိတ္မ်ားႏွင့္ ေစတနာ၀န္ထမ္း ေစာင့္ေရွာက္ကူညီမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနေသာ Burma Humanitarian Mission (BMH) အသင္းက အထက္ပါ Charity Marathon ပြဲေတာ္တြင္ Run for Burma ရန္ပုံေငြလႈပ္ရွားမႈ ျပဳလုပ္ျခင္း ျဖစ္ျပီး၊ ထိုလႈပ္ရွားမႈတြင္ ေဘးဧရိယာရွိ ျမန္မာ့အေရးလႈပ္ရွားသူအဖြဲ႔တခုျဖစ္ေသာ BADA က ၀ိုင္း၀န္းသည္ဟု သိရသည္။
ယခုႏွစ္ ၃ မိုင္ ေျပးပြဲတြင္ ပါ၀င္ၾကသည့္ ျမန္မာေက်ာင္းသူမ်ားမွာ ဆန္ဖရန္စစၥကိုေဘးဧရိယာတြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ ျမန္မာမိသားစုမ်ားမွ ျဖစ္သည္။ ၎တို႔သည္ သူငယ္ခ်င္း အစုအေ၀းျဖင့္ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ရျခင္းကို ေပ်ာ္ရႊင္ေၾကာင္း၊ ေဘးဧရိယာတ၀ိုက္ရွိ ျမန္မာဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ား၏ ပြဲေတာ္မ်ားတြင္ ေတးသီခ်င္းယိမ္းအကတို႔ျဖင့္ ပါ၀င္ ကျပေဖ်ာ္ေျဖေလ့ရွိေၾကာင္း၊ ေမတၱာနႏၵ၀ိဟာရေက်ာင္းတိုက္၏ ေႏြရာသီ ဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္းတို႔ကို ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀ကတည္း တက္ေရာက္ေလ့ရွိေၾကာင္း၊ လြန္ခဲ့သည့္လ နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) ေရအလွဴအတြက္ ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္တြင္လည္း ၎တို႔၏ မိဘမ်ားအကူအညီႏွင့္ အေအးစုံေရာင္းခ်ျပီး လုပ္အားေပးအလွဴျပဳခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရွိရသည္။
ယခုတေခါက္ ဗမာျပည္အေရး ကူညီမႈတစုံတရာျဖစ္ေစရန္အတြက္ အေျပးပြဲေတာ္တြင္ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲရသည့္အတြက္ သူတို႔အေနႏွင့္ တက္ၾကြ ေပ်ာ္ရႊင္လ်က္ ရွိသည္ဟု မိုးမခသို႔ ေျပာၾကားသည္။
“သူတို႔ေပ်ာ္တဲ့အထဲမွာ ဗမာျပည္အတြက္ ေျပးရတာလည္း ပါတယ္။ သူတို႔အုပ္စုလိုက္ လႈပ္ရွားမႈကို မိဘေတြက ၀ိုင္းျပီး အားေပးရတဲ့အတြက္ သူတို႔ စားခ်င္တာေတြကို မိဘေတြက ျငင္းလို႔ မရေတာ့တာလည္း တေၾကာင္းေပါ့” ဟု မိဘတဦးက ရယ္ရယ္ေမာေမာႏွင့္ ေျပာသည္။
(ဓာတ္ပုံစာ - ဘယ္မွ ညာ - သဇင္ေမႏိုင္ (Sunnyvale Middle School, Sunnyvale)
ဟန္စုယဥ္ (Albany High School, Albany) ။ ျမယမုံေသာ္ (Dartmouth Middle School, San Jose)
ပန္းသီရိစံ (Irvington High School, Fremont) ။Jessica ( Horner Middle School, Fremont)
Jennifer (Irvington High School, Fremont) ။ ပြင့္ျဖဴနႏၵာ (A.P. Giannini Middle School, San Francisco))

သဘာဓါတ္ေငြ႔ နဲ႔ စီးပြါးျဖစ္ေနတဲ့ စစ္အစိုးရနဲ႔ ေရနံကုမၼဏီမ်ား

5:46 AM | Posted by Anonymous

မူရင္း (ဗီြအိုေအ-ျမန္မာပိုင္း)

ဒီမုိကေရစီေရးရာ

ျမန္မာစစ္အစိုးရဟာ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ရတဲ့ ဝင္ေငြေတြကို ႏိုင္ငံအတြင္း ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး စတဲ့ အက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းေတြမွာ အသံုးမျပဳဘဲ စစ္အစိုးရ အာဏာတည္ၿမဲေရးလုပ္ငန္းေတြမွာပဲ အသံုးျပဳေနတယ္လို႔ Earth Rights International လို႔ေခၚတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႔ႀကီးက ေျပာဆိုလိုက္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျပင္သစ္ Total ေရနံကုမၼဏီ၊ အေမရိကန္ Chevron ကုမၼဏီ နဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ ႔ PTTEP ကုမၼဏီတို႔နဲ႔ ဖက္စပ္လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ရတနာဓါတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္း လုပ္ငန္းမွာ လက္ရွိအခ်ိန္အထိ ရရွိခဲ့ၿပီးျဖစ္တဲ့ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၄.၅ ဘီလီယံ ေလာက္ဟာ ျပည္တြင္းကို မေရာက္ရွိဘဲ စကၤာပူႏိုင္ငံ ဘဏ္တိုက္ေတြကို လႊဲေျပာင္းထားရွိေၾကာင္း။ ဒီေငြေတြဟာ စစ္အစိုးရရဲ ႔ ႏ်ဴကလီးယား စီမံကိန္းကို အေထာက္အကူျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း Earth Rights International အဖြဲ႔က ေျပာဆိုပါတယ္။ ဒီအဖြဲ႔ရဲ ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ တာဝန္ခံ ဦးႏိုင္ထူး ကို ဦးသန္းလြင္ထြန္း က ဆက္သြယ္ေမးျမန္း ေဆြးေႏြးသံုးသပ္ တင္ျပထားပါတယ္။



ဦးႏိုင္ထူး ။ ။ က်ေနာ္တို႔ အတိအက် ေျပာလို႔ရတာတခုရွိတာကေတာ့ ၂၀၀၈ အတြင္းမွာ စစ္အစိုးရက (၁) ဘီလီယံနီးပါး ရခဲ့တယ္။ ရတနာ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ဂတ္စ္ နဲ႔ ရတဲ့ ပိုက္ဆံ ျဖစ္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆုိေတာ့ လြန္ခဲ့တုန္းက ဂတ္စ္ႏႈန္းနည္းၿပီး ေနာက္ပိုင္း ဂတ္စ္ေစ်းေတြ တက္သြားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူတို႔ဝင္ေငြေတြ ပိုမ်ားလာခဲ့တယ္။ စၿပီးေရာင္းတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ အခုအခ်ိန္အထိ အားလံုးေပါင္းလိုက္မယ္ဆိုရင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရရတဲ့ ဝင္ေငြက ၄.၅ ဘီလီယံေက်ာ္ ရခဲ့ပါတယ္။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒါက သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ ထုတ္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ ရတနာ နဲ႔ ရခိုင္ဘက္မွာရွိတဲ့ ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔တုိ႔က ရတယ္လို႔ ဆိုလိုတာလား။

ဦးႏိုင္ထူး ။ ။ မဟုတ္ဘူး။ အခု က်ေနာ္တို႔ ေျပာေနတဲ့တခုက ရတနာ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ ပိုက္လိုင္းတခုထဲပါ။ ေရႊ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ က မပါေသးဘူး။ ေနာက္ၿပီး ရဲတခြန္လည္း မပါေသးဘူး။ ရတနာ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔တခုတည္းကို ေျပာေနတာပါ။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔ နဲ႔ ရဲတခြန္တို႔ က မထြက္ေသးဘူးလား။

ဦးႏိုင္ထူး ။ ။ ရဲတခြန္ေတာ့ ထြက္ၿပီ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ ႔ အဓိက focus ျဖစ္တာကေတာ့ ရတနာ ျဖစ္တယ္။ ေရႊၾကေတာ့ မေရာင္းရေသးဘူး။ ေရႊၾကေတာ့ အခုမွ စတင္ ေဆာက္လုပ္ေနဆဲ အေနအထားမွာ ရွိေနတုန္းပါ။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ ရတနာတခုတည္းကုိ ေျပာတယ္ဆိုရင္ ရတနာသဘာဝဓါတ္ေငြ႔ က လုပ္ေနတာက ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ေလာက္ကတည္းက လုပ္ေနတယ္ဆိုေတာ့ သူတို႔နဲ႔တြဲၿပီး လုပ္ေနတာကလည္း ျပင္သစ္ Total ကုမၼဏီ၊ Chevron ကုမၼဏီ နဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ ႔ PTTEP ကုမၼဏီေတြက ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ႔ အေရာင္းအဝယ္ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲဆိုတာ တရားဝင္ ထုတ္ျပန္ခ်က္ေတြ မရွိဘူးလား။

ဦးႏိုင္ထူး ။ ။ သူတုိ႔အေနနဲ႔ တရားဝင္ ထုတ္ျပန္ထားတာေတာ့ မရွိပါဘူး။ အမွန္မွာၾကေတာ့ ဒီပိုက္လိုင္း စီမံကိန္းေတြက ၉၈ က စၿပီးေတာ့ ဂတ္စ္ ေတြကို ေရာင္းဖို႔ ေျပာထားတာပါ။ ဒါေပမဲ့ ၉၈ မွာၾကေတာ့ ထိုင္းဘက္မွာ လွ်ပ္စစ္စက္ရံုက မၿပီးေသးေတာ့ ႏွစ္ ၂၀၀၀ မွ စခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွ ဂတ္စ္ ေတြကို ပို႔ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ အခုေျပာေနတဲ့ revenue transparent လုပ္ဖို႔ဆိုရင္ ၉၂ တည္းက စီမံကိန္း စလုပ္ၿပီး အစိုးရနဲ႔ ၫႇိႏိႈင္းတဲ့အခ်ိန္ကတည္းကစၿပီး အဲဒီအခ်ိန္အထိ က်ေနာ္တုိ႔က ျပန္လည္ၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီလို စၿပီးၫႇိႏႈိင္းအခ်ိန္ကတည္းက ျမန္မာစစ္အစိုးရကို စာခ်ဳပ္ေတြ စာတမ္းေတြအတြက္ကုိ ေငြေတြ ႀကိဳေပးေနရတဲ့သေဘာေပါ့။

ဦးႏိုင္ထူး ။ ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ေဆာက္လုပ္ေရးအတြက္ျဖစ္ျဖစ္ သူတုိ႔ေခၚတဲ့ liability တို႔ - မွာ အမ်ားႀကီး ေပးရတယ္။ ထုတ္လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မဟုတ္ေသးေပမဲ့ စၿပီးစလုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ exploration စလုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ကေပါ့။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ရရွိတဲ့ ဝင္ေငြဟာ ဦးႏိုင္ထူး ေျပာတဲ့အတိုင္းဆိုရင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၄.၅ ဘီလီယံ ေလာက္ရွိတယ္။ ဟုတ္လား။

ဦးႏိုင္ထူး ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ ဒါကေတာ့ ဘယ္လိုေျပာမလဲ ဒီအားလံုးက အစိုးရရတာ ႏွစ္ခု ရွိပါတယ္။ တခုက ေငြသားနဲ႔ ရတာရွိတယ္။ ေနာက္တခုက cash တို႔ ျဖစ္တယ္။ ေငြသားနဲ႔ ရတာက ၄.၅ ဘီလီယံေက်ာ္ ရွိပါတယ္။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီ ၄.၅ သန္းဆိုတာက ျမန္မာအစိုးရရဲ ႔ ဘဏ္တိုက္ေတြထဲကို တိုက္ရိုက္ direct ေရာက္ရွိသြားတဲ့ ေငြေတြလို႔ ဆိုခ်င္တာလား။

ဦးႏိုင္ထူး ။ ။ က်ေနာ္တို႔ သိသေလာက္ဆုိရင္ ဒီေငြေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားက ဗမာအစိုးရရဲ ႔ ဘဏ္တိုက္ထဲကို ျပန္မဝင္သြားဘဲ စကၤာပူကို သြားေနတာကို ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ IMF ထဲမွာ ေငြေတြက ဗမာျပည္ထဲကို ျပန္မေရာက္ဘူးဆိုတာကို ေတြ႔ရတယ္။ သူတို႔ ဗမာျပည္ထဲကို ေရာက္တဲ့ေငြ ေဒၚလာေငြ (၆) က်ပ္နဲ႔ ျပန္တြက္လိုက္ေတာ့ ၄.၅ ဘီလီယံေလာက္က ေပ်ာက္ေနၿပီးေတာ့ ၃ သန္းေလာက္သာ ဒီအထဲကို ျပန္ဝင္လာတာကို ေတြ႔ရတယ္။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခားက ရတဲ့ေဒၚလာေငြေတြကို ဗမာအစိုးရအေနနဲ႔က တစ္ေဒၚလာကို ေျခာက္က်ပ္ႏႈန္းနဲ႔ စာရင္းျပၿပီးေတာ့ ဗမာျပည္ထဲကို ေရာက္တဲ့ေငြက နည္းနည္းပဲရွိမယ္။ က်န္တဲ့ ပိုလာတဲ့ေငြေတြၾကေတာ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခား စကၤာပူမွာရွိတဲ့ ဘဏ္ေတြမွာ သီးသန္႔စုေဆာင္းထားတယ္လို႔ Earth Rights International က စြပ္စြဲထားတာေပါ့။

ဦးႏိုင္ထူး ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ အဲဒါ က်ေနာ္တို႔ ရွာေဖြေတြ႔ရွိထားတဲ့ အရေပါ့။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ ဒီ အေထာက္အထားေတြက ဘယ္ေလာက္အထိ ခိုင္မာပါသလဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ ၾကားသေလာက္ကေတာ့ စကၤာပူဘဏ္ေတြကလည္း သူတို႔အေနနဲ႔ ဒီဗမာစစ္အစိုးရနဲ႔ ဘဏ္စာရင္း ဖြင့္ေပးထားတာ မရွိပါဘူးလို႔ ျငင္းဆိုထားတာေတြ ရွိေနတယ္။ အဲဒါေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာမ်ား ေနာက္ထပ္အေထာက္အထားေတြ ရွိေနေသးသလဲ။

ဦးႏိုင္ထူး ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာေတာ့ ဒီအျပင္ အေထာက္အထားရွိတယ္ဆိုတာကို confidential statement ျဖစ္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့လည္း က်ေနာ္တုိ႔ စကၤာပူအစိုးရ ကို ေျပာထားတာက ဒီ ဂတ္စ္ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔က ရတဲ့ေငြေတြက စကၤာပူဘဏ္ထဲကို ေရာက္သြားတယ္လို႔ ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာျပည္အစိုးရအမည္နဲ႔ ဝင္တယ္ဆိုတာေတာ့ ေျပာထားတာ မရွိပါဘူး။ ဒီေငြေတြက အစိုးရအမည္နဲ႔ ဝင္မထားဘဲ တသီးပုဂၢလိက အမည္ေတြနဲ႔ ဝင္ထားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ စကၤာပူဘဏ္ေတြ ျငင္းသလို သူတို႔က အစိုးရအမည္နဲ႔ သြားထည့္ထားတယ္လို႔ ေျပာတာ မရွိဘူး။ ေသခ်ာတာ တခု က်ေနာ္တုိ႔ဆီမွာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာလို႔မရတဲ့ အေထာက္အထားေတြက က်ေနာ္တို႔မွာ သက္ေသအခိုင္အမာနဲ႔ ေျပာထားပါတယ္။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အခု စြပ္စြဲခ်က္ထဲမွာက Earth Rights International ရဲ ႔ စြပ္စြဲခ်က္ထဲမွာက ျမန္မာစစ္အစိုးရက သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ စီမံကိန္းေတြကရတဲ့ အျမတ္အစြန္းေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္ဘတ္ဂ်က္ထဲကို မထည့္သလို တျခား ႏ်ဴကလီးယားလုပ္ငန္းေတြမွာ သံုးေနပံုရတယ္ဆိုၿပီး ေဖာ္ျပထားတာေတြ ရွိေနတယ္။ စစ္အစိုးရအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္ ဘတ္ဂ်က္ထဲကို မထည့္ဘူးဆုိရင္ ဒါကို သူတုိ႔အေနနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္အျဖစ္ အသံုးျပဳခ်င္တယ္ဆုိရင္ ဘာေၾကာင့္မို႔လုိ႔ ဒီေငြေတြကို ႏ်ဴကလီးယားတည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းေတြမွာ သံုးဖို႔ အစီအစဥ္ ရွိေနတာလဲ။

ဦးႏိုင္ထူး ။ ။ က်ေနာ္တုိ႔ ျမင္ေနတာတခု ရွိတာက အခုန ေျပာသလို ႏ်ဴကလီးယားေတြ တည္ေဆာက္တယ္၊ လုိဏ္ဂူေတြ တည္ေဆာက္တယ္ဆိုတာကလည္း စစ္အစိုးရက သူတုိ႔ အာဏာတည္တန္႔ ခိုင္ၿမဲေရး၊ အာဏာဆက္လက္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားဖို႔ အတြက္ တနည္းနည္းနဲ႔ ဒီပိုက္ဆံေတြက အက်ဳိးျဖစ္ေစတယ္။ အဲဒါ က်ေနာ္တို႔ ျမင္တာက ဒီ စီမံကိန္းေတြ လုပ္ဖို႔က ပိုက္ဆံအမ်ားႀကီး ကုန္က်ျဖစ္မယ့္အခ်ိန္မွာ အစိုးရက သူမွာ ႏိုင္ငံျခားကို တင္ျပေရာင္းခ်လို႔ရတဲ့ ဝင္ေငြက ဒီ cash ဝင္ေငြက အမ်ားဆံုးျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ ေျပာခ်င္တာက ဒီလို ႀကီးမားတဲ့ စီမံကိန္းေတြကို လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီေငြေတြက ျဖစ္ႏိုင္ေခ်မ်ားတာက ဒီ cash က လာတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ ဒီ ဂတ္စ္ လုပ္ငန္းေတြကို ဝယ္ယူေနတဲ့ ထုတ္လုပ္ေနတဲ့ ကုမၼဏီေတြအေနနဲ႔ ဒီကိစၥကို နားလည္းသေဘာေပါက္ထားတာ မရွိဘူးလား။

ဦးႏိုင္ထူး ။ ။ ကုမၼဏီေတြကေတာ့ အၿမဲတမ္း ျငင္းပယ္ထားတာ သူတို႔ဘာလုပ္လုပ္ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ပါဘူးလို႔ ေျပာထားတယ္။ တဆက္တည္းမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ေျပာဆိုခ်င္တာက သူတို႔လုပ္တာ မသက္ဆိုင္ေပမယ့္ ဒီ ကုမၼဏီေတြ ဗမာျပည္အတြင္းမွာ လာလုပ္ၾကတာ အစိုးရကို အားေပးအားေျမာက္ရ ေရာက္တယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ ေျပာတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆုိေတာ့ ဒီ စီမံကိန္းေတြ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ဒီစီမံကိန္းေၾကာင့္ စီမံကိန္းလံုၿခံဳေရးအတြက္ စစ္တပ္ေတြ ေဒသေတြမွာ ေဒသခံတိုင္းရင္းသားေတြကို အေႏွာက္အယွက္ ေပးတယ္။ ေဒသခံတိုင္းရင္းသားေတြကို သတ္ဖ်က္မႈေတြ ရွိခဲ့တယ္။ အတင္းအဓမၼ လုပ္အားေပးေတြ ရွိခဲ့တယ္။ အဲဒါမို႔ ကုမၼဏီေတြက ပတ္သက္မႈ မရွိဘူးလို႔ ေျပာလို႔မရဘူး။ သူတို႔ကလည္း ဒီစီမံကိန္း ပိုက္လိုင္းကာကြယ္ေရးဆိုၿပီး စစ္တပ္ေတြက လုပ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို႔အတြက္လည္း အက်ဳိးအျမတ္ရတယ္လို႔ က်ေနာ္ျမင္တယ္။ ကုမၼဏီေတြအေနနဲ႔ ျငင္းလို႔ရတာေတာ့ ရွိတာေပါ့။ အစိုးရက ဘာသံုးသံုး ေျပာလို႔ရေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ျမင္တာက သဘာဝ သံယဇာတက ထြက္တဲ့ပစၥည္းေတြကို ေရာင္းထုတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရရွိတဲ့အက်ဳိးအျမတ္ေတြက ျပည္သူေတြအတြက္ ျဖစ္ရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ေျပာထားတာက revenue transparency က ကုမၼဏီရဲ ႔ ဂုဏ္သိကၡာကို ထိခိုက္ေစတယ္လို႔ ေျပာထားတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ က်ေနာ္တုိ႔ကလည္း ဗမာျပည္မွာလည္း တျခားတိုင္းျပည္မွာ လုပ္ခဲ့တဲ့ transparency ကို ဘာျဖစ္လို႔ ဗမာျပည္မွာ မလုပ္တာလည္းဆိုတာကို က်ေနာ္တုိ႔ ေမးခဲ့ပါတယ္။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ ကုမၼဏီႀကီးေတြအေနနဲ႔က သူတုိ႔နဲ႔ ဆက္ဆံလို႔ ရရွိတဲ့အျမတ္ေငြေတြကို သက္ဆိုင္ရာ အစုိးရေတြက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ျမင္ျမင္သာသာရွိေအာင္ ဘယ္လိုအသံုးခ်သလဲဆိုတဲ့ အခ်က္ဟာ သူတုိ႔ကုမၼဏီရဲ ႔ ဂုဏ္သိကၡာကိုလည္း တိုးတက္ေစတယ္ဆိုေတာ့ အျခားႏိုင္ငံမ်ားမွာဆိုရင္ ဘယ္အစိုးရေတြက အသံုးျပဳသလည္းဆိုတာကို သိတယ္။ ထုတ္ျပန္ေပးတာ ရွိတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ရွိရင္ေတာ့ ဒီကိစၥေတြကို ထုတ္ေဖာ္မေျပာဘူးဆုိေတာ့ ဒါက ဘာေၾကာင့္လို႔ ထင္သလဲ။ အခု အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္မွာ အေျခစိုက္တဲ့ Chevron ကုမၼဏီတို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံ PTTEP တုိ႔ အေနနဲ႔ တျခားဘယ္လို အက်ဳိးရလဒ္ေတြကို ေမွ်ာ္ကိုးေနလို႔ အကာအကြယ္ေပးေနရတာလဲ။

ဦးႏိုင္ထူး ။ ။ သူတို႔အဲဒီလို ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုဖို႔ ေျပာတဲ့အခါ သူတုိ႔က ျငင္းဆိုခဲ့တယ္။ ျငင္းဆိုတဲ့ပံုစံက အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတယ္။ ဥပမာ Total က ေျပာတယ္။ သူတုိ႔ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုလိုက္ရင္ စစ္အစိုးရ ႀကိဳက္မွာမဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာတယ္။ ဒါေပမဲ့ Chevron က ျပန္ျငင္းထားတာက သူတုိ႔မွာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္ မရွိဘူးလို႔ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုထားတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ ရထားတဲ့ UNOCAL ကို တရားစြဲထားတုန္းက documents ထဲမွာဆိုရင္ သူတုိ႔ ထုတ္ေဖာ္လို႔ မရဘူးဆိုတာ မရွိဘူးေလ။ က်ေနာ္တို႔ ျမင္တာက သူတို႔မွာ ထုတ္ေဖာ္လို႔ရတယ္၊ ထုတ္ေဖာ္ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုျဖစ္ေနတဲ့ စီမံကိန္းက သူတို႔အတြက္လည္း အက်ဳိးႀကီးပြားျဖစ္ေနတဲ့ အေပၚမွာ အစိုးရက တားျမစ္ထားလို႔ မထုတ္ေဖာ္တာ။ တကယ္လို႔ သူတို႔ ထုတ္ေဖာ္ေျပာခဲ့မယ္ဆိုရင္ အစိုးရကို ဖိအားေပးလာႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြကို အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာကလည္း ေတြ႔လာလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ျမင္တယ္။ ပိုၿပီး targeted ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။

ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ ေဒသအတြင္းမွာ သူတို႔ ကုမၼဏီေတြရဲ ႔ လုပ္ငန္းေတြေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြ၊ ေပၚတာဆြဲမႈေတြ၊ ေရႊ ႔ေျပာင္းမႈေတြကို အခု Earth Rights International က စြပ္စြဲလာတဲ့ ပံုစံအသစ္အရဆိုရင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ႏ်ဴကလီးယား မျပန္႔ပြါးမႈကိုပါ ေဖာက္ဖ်က္ၿပီးေတာ့ လက္နက္ထုတ္ကိုင္မႈေတြ အဆင့္အထိ အသံုးျပဳဖို႔ ေျခလွမ္းက်ဲလာတယ္ဆိုေတာ့ ေဒသအတြင္းရဲ ႔ လံုၿခံဳေရးကိုပါ ထိခိုက္ေစတယ္လို႔ စြပ္စြဲလာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ ကုမၼဏီေတြအေနနဲ႔ ဖိအားေပးမႈေတြကို ပိုၿပီးရလာႏိုင္မယ့္ အလားအလာရွိသလား။

ဦးႏိုင္ထူး ။ ။ က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ျမင္တာက ကုမၼဏီေတြရဲ ႔ လုပ္ရပ္ေတြ မမွန္ဘူးလို႔ျမင္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဗမာတခုတည္းလည္း မဟုတ္ဘူး တျခားတိုင္းျပည္၊ ေဒသေတြမွာၾကည့္ၾကည့္ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈေတြ သြားလုပ္တာရွိခဲ့ရင္ အက်ဳိးအျမတ္တခုတည္းကို မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ဒီတိုင္းျပည္နဲ႔ လုပ္သင့္မလုပ္သင့္ အဲဒီလို စဥ္းစားလာဖို႔ က်ေနာ္တုိ႔က တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ဗမာျပည္တခုတည္း မဟုတ္ပါဘူး တျခားတိုင္းျပည္၊ တျခားေဒသေတြမွာလည္း သြားၿပီးရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈ လုပ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔ လိုခ်င္တာက ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈလုပ္တဲ့ ေနရာေတြမွာ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြ အဓိက မျဖစ္ဖို႔ ျဖစ္တယ္။

ရာဇ၀တ္ေဘးက ေရွာင္ေျပးေနတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကရာဇ၀တ္ေကာင္ေတြကို အေရးယူအျပစ္ေပးၾကပါစုိ႔

5:42 AM | Posted by Anonymous
မူရင္း (ေခတ္ျပိဳင္)

ဖိုးေဇာ္ (ဘာသာျပန္) / ၁၂ ဇူလိုင္ ၂၀၁၀

ၿပီးခဲ့တဲ့လက ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢလူ႔အခြင့္အေရး အထူးကုိယ္စားလွယ္ ေသာမတ္စ္ကင္တာနာက ျမန္မာႏုိင္ငံစစ္အစိုးရဟာ စစ္ရာဇ၀တ္မႈနဲ႔ လူသားမ်ဳိးႏြယ္စုအေပၚ ဆန႔္က်င္တဲ့ရာဇ၀တ္မႈေတြ က်ဴးလြန္ဖြယ္ရာ ရွိေနတဲ့အေၾကာင္းနဲ႔ အဲဒီလုိ ႏုိင္ငံတကာဥပေဒကုိ ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္မႈေတြအေပၚ စုံစမ္းစစ္ေဆးေဖာ္ထုတ္ဖို႔ ကုလသမဂၢကုိ တိုက္တြန္းေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဒါကို က်ေနာ္သေဘာတူပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ သုံးႏွစ္အတြင္းေလာက္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ လူသားမ်ဳိးႏြယ္စုဆိုင္ရာ ခ်ဳိးေဖာက္က်ဴလြန္မႈေတြအေပၚ ကမာၻႀကီးက ယခင့္ယခင္နဲ႔ မတူေအာင္ အာ႐ုံစိုက္လာခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္ သန္းေရႊကေတာ့ ဒါေတြကုိ ကမာၻႀကီးက မၾကာခင္ ေမ့ေပ်ာက္သြားေစဖို႔႔ ရည္ရြယ္ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တရား၀င္ျဖစ္ေအာင္ အေရာင္တင္ေပးမယ့္ ဟန္ျပေရြးေကာက္ပြဲတရပ္ကုိ ဒီႏွစ္ကုန္ပုိင္းမွာ က်င္းပဖို႔ စီစဥ္ေနတယ္။

၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလမွာ ဗုဒၶဘာသာရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ ရဲစြမ္းသတိၱရွိစြာ ဦးေဆာင္ဆင္ႏႊဲခဲ့တဲ့ ဆႏၵျပပြဲေတြ ျဖစ္ေပၚခဲ့တယ္။ ဂ်ပန္ဓာတ္ပုံ သတင္းေထာက္ ကင္ဂ်ိနာဂါအိကို သတ္ျဖတ္ခဲ့မႈအပါအ၀င္ အဲဒီ ဆႏၵျပပြဲေတြအေပၚ ျမန္မာစစ္အစုိးရရဲ႕ ရက္ရက္စက္စက္ ႏွိပ္ကြပ္ၿဖိဳခြင္းမႈေတြက သူ႔ရဲ႕ ရက္စက္ယုတ္မာမႈကုိ ဘယ္အခါတုန္းကနဲ႔မွ မတူေအာင္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ပြင့္က်သြားေစခဲ့တယ္။

ေနာက္ရွစ္လအၾကာမွာေတာ့ နာဂစ္မုန္တုိင္းႀကီးက ျမန္မာျပည္ကို ျဖတ္သန္းတုိက္ခတ္ ေခ်မြပစ္ခဲ့တယ္။ ဒီမုန္တုိင္းေၾကာင့္ အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပ်က္စီးဆုံး႐ႈံးခဲ့ရတယ္။ လူေပါင္းမ်ားစြာ အတိဒုကၡေရာက္ခဲဲ့ၾကရတယ္။ အဲဒီ မုန္တုိင္းေဘးဒုကၡသည္ေတြအေပၚ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ စာနာေထာက္ထားကူညီမႈေတြကို ျမန္မာစစ္အစိုးရက ေစာေစာပုိင္းကာလမွာ လက္ခံဖို႔ ျငင္းပယ္ခဲ့တယ္။ ဒါဟာ ဒီစစ္အစိုးရရဲ႕ လူသားမဆန္မႈကို ထင္ထင္ရွားရွား သက္ေသျပခဲ့တာပဲျဖစ္တယ္။

တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုေတြ ေနထိုင္ရာ ေဒသေတြ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေရွ႕ျခမ္းေဒသမွာ ျမန္မာစစ္အစုိးရက ထိုးစစ္ေတြ ဆက္လက္ဆင္ႏႊဲေနတယ္။ ထင္ရွားအေရးပါတဲ့ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ အနည္းဆုံးတဦးေလာက္ကို လုပ္ႀကံသတ္္ျဖတ္ခဲ့ၿပီး အျခားေခါင္းေဆာင္ေတြကိုလည္း အလားတူလုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့တယ္။ ခ်င္းျပည္နယ္မွာ လူေတြအငတ္ေဘးဆိုက္ၿပီး အတိဒုကၡေရာက္ေနမႈအေပၚ အၾကင္နာတရားကင္းမဲ့စြာ ဥပကၡာျပဳထားခဲ့တယ္။ ဒါေတြအားလုံးဟာ တုိင္းရင္းသားလူနည္းစု ေတြကို ရွင္းလင္းသုတ္သင္ပစ္ဖို႔ ဒီအစိုးရမွာ အစီအစဥ္ရွိေနတယ္ဆုိတာ ေဖာ္ထုတ္ျပသေနတာပဲျဖစ္တယ္။

ဒီအစိုးရက အခုႏွစ္အတြင္း ေရြးေကာက္ပြဲျပဳလုပ္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ကမာၻႀကီးအေနနဲ႔ လြန္ခဲ့တဲ့ သုံးႏွစ္အတြင္း ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ေနာက္ခံအေျခအေနေတြကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားဖို႔ မေမ့သင့္ပါဘူး။ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က ဟားဗတ္ ဥပေဒေက်ာင္းေတာ္ႀကီးက “ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္းက ရာဇ၀တ္မႈမ်ား” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ အစီရင္ခံစာတေစာင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့တယ္။

အေမရိကန္တရားသူႀကီး ပက္ထရီရွာ၀ဲလ္ဒ္၊ မြန္ဂုိးလီးယားက ဂန္ဇိုရစ္ဂြန္ဘုိဆူရင္၊ အဂၤလန္က ဆာဂ်က္ဖရီႏုိက္စ္က်ဴစီ၊ ေတာင္အာဖရိကက တရားသူႀကီး ရစ္ခ်က္ဂိုးလ္စတုန္းနဲ႔ ဗင္နီဇဲြလားက တရားသူႀကီး ပီထ႐ုိ နစ္ကင္းန္တို႔ အပါအ၀င္ ကမာၻတလႊားက ထင္ရွားအေရးပါတဲ့ ဥပေဒပညာရွင္အခ်ဳိ႕ တာ၀န္ယူႀကီးၾကပ္ျပဳစုထုတ္ေ၀ခဲ့တဲ့ အဲဒီအစီရင္ခံစာမွာ ျမန္မာစစ္အစိုးရရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရး ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္မႈေတြဟာ စစ္ရာဇ၀တ္မႈနဲ႔ လူသားမ်ဳိးႏြယ္စုအေပၚ ဆန္႔က်င္ေဖာက္ဖ်က္ က်ဴးလြန္တဲ့ အတိုင္းအတာအထိ ရွိႏုိင္ေၾကာင္းနဲ႔ အဲဒီ က်ဴးလြန္ေဖာက္ဖ်က္မႈေတြကို ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးအေနနဲ႔ စုံစမ္းစစ္ေဆးသင့္ေၾကာင္း သုံးသပ္ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ကုလသမဂၢ အထူးကုိယ္စားလွယ္ေဟာင္း တေယာက္အေနနဲ႔ က်ေနာ္ ဒါကို သေဘာတူပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢလူ႔အခြင့္အေရး အထူးကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ က်ေနာ္ တာ၀န္ယူခဲ့စဥ္ကာလက အဓမၼအလုပ္ေစခုိင္းမႈ၊ အတင္းအဓမၼ ကေလးစစ္သားစုေဆာင္းမႈ၊ ညႇဥ္္းပန္းႏွိပ္စက္မႈနဲ႔ မုဒိန္းက်င့္မႈကို စစ္လက္နက္တခုသဖြယ္ အသုံးခ်မႈ စတာေတြကို ျမန္မာႏုိင္ငံတ၀ွမ္းမွာ စနစ္တက်နဲ႔ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ က်င့္သုံးခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ အျငင္းပြားစရာမလုိတဲ့ အေထာက္အထားေတြ က်ေနာ္ရရွိခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႔ ေနာက္ထပ္ရရွိတဲ့ အေထာက္ထားေတြက ခိုင္မာသထက္ ခိုင္မာလာေနပါၿပီ။ ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ ပူးေပါင္းလႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ေရးအဖြဲ႔ရဲ႕ အဆုိအရ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ကစလုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံအေရွ႕ဘက္ျခမ္းေဒသေတြမွာ ေက်းရြာေပါင္း (၃,၅၀၀) ေလာက္ ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရတယ္လုိ႔ ဆိုပါတယ္။ ေက်းရြာသားေတြကိုလည္း လူသားမိုင္းရွင္း ကိရိယာအျဖစ္ အသုံးခ်ခဲ့ၾကတယ္လုိ႔ ဆုိတယ္။ စစ္ေရး လုိအပ္ခ်က္အရ မိုင္းကြင္းေတြကုိ ရွင္းလင္းဖို႔အတြက္ ေျမျမႇဳပ္မိုင္းေတြ ျမႇဳပ္ႏွံထားရာ မုိင္းကြင္းေတြအတြင္း ေက်းရြာသားေတြကို ေရွ႕ကေန အတင္းအဓမၼျဖတ္ေလွ်ာက္ခိုင္းၿပီး လူသားမိုင္းရွင္း ကိရိယာအျဖစ္ အသုံးျပဳခဲ့ၾကလုိ႔ မၾကာခဏဆိုသလုိ ေက်းရြာသားေတြ အသက္ဆုံး႐ႈံးခဲ့ရတာေတြ ေျခေတြ လက္ေတြ ျပတ္ခဲ့ရတာေတြ ရွိခဲ့တယ္။

က်ေနာ္ ျမန္မာျပည္ကေထာင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေရာက္ခဲ့တယ္။ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းမႈပုံစံမ်ဳိးစုံကိုလည္း ၾကားနာသိရွိခဲ့ရတယ္။ ယခုအခ်ိန္မွာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား (၂,၁၀၀) ေက်ာ္ေလာက္ ျမန္မာအက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ ရွိေနတယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ရၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာလည္း ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀နဲ႔ ရွိေနဆဲပါပဲ။ သူမဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ (၂၀) အတြင္းမွာ (၁၄) ႏွစ္ေက်ာ္မွ် အထိန္းသိမ္းခံဘ၀နဲ႔ ေနေနရသူပါ။

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဘာသာေရးအရ ဖိႏွိပ္္မႈေတြဟာလည္း က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ရွိေနတာပါ။ ျမန္မာစစ္အစိုးရဟာ ျမန္မာမဟုတ္တဲ့ လူနည္းစုတုိင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာမဟုတ္တဲ့ အျခားဘာသာ၀င္ လူနည္းစုေတြအေပၚ ညႇာတာေထာက္ထားမႈ လုံး၀မရွိပါဘူး။ ခ်င္းလူမ်ဳိးနဲ႔ ကခ်င္လူမ်ဳိး တိုင္းရင္းသားအမ်ားစုပါ၀င္တဲ့ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ေတြနဲ႔ အလားတူ ကရင္နဲ႔ ကရင္နီလူမ်ဳိး ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ေတြဟာ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းနဲ႔ ဘာသာေရးအေဆာက္အအုံေတြ ဖ်က္ဆီးခံရမႈအပါအ၀င္ ဘာသာေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ၊ ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈနဲ႔ ဖိႏွိပ္မႈေတြခံေနရတယ္။ ခရစ္ယာန္္ဘာသာေရးအထိမ္းအမွတ္ လက္၀ါးကပ္တိုင္ေတြကို အတင္းၿဖိဳခ် ဖယ္ရွားခုိင္းၿပီး အဲဒီေနရာမွာ ဗုဒၶဘာသာဘုရားပုထုိး ေစတီေတြ တည္ခိုင္းတယ္။ ဒါေတြကို ေသနတ္နဲ႔ခ်ိန္ၿပီး အတင္းအဓမၼ လုပ္ခုိင္းေနတာပါ။ မြတ္စလင္ ႐ုိဟင္ဂ်ာေတြလည္း အလားတူ ဖိႏွိပ္ခံေနရၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံ ရခုိင္ျပည္ ေျမာက္ပုိင္းမွာ ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ ေနထုိင္လာခဲ့ၾကေပမယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္းမွာ ႏုိင္ငံသားျဖစ္ခြင့္မရဘဲ ျငင္းပယ္ခံေနၾကရတယ္။ ဒီလုိ ျငင္းပယ္ခံရတာေၾကာင့္ သူတို႔ဟာ သြားလာလႈပ္ရွားမႈနဲ႔ လက္ထပ္ထိမ္းျမားမႈေတြမွာ အႀကီးအက်ယ္ ကန္႔သတ္ထိန္းခ်ဳပ္ခံေနရၿပီး ပညာသင္ၾကားေရးနဲ႔ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈေတြလည္း ဆုံး႐ႈံးေနရတယ္။

ဒီရာဇ၀တ္မႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စာရြက္စာတမ္း အေထာက္အထားေတြ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက ရွိေနခဲ့ၿပီးသားပါ။ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြ ကုလသမဂၢ အထူးကိုယ္စားလွယ္ေဟာင္း ရာဇူးမားလားလားက ဒီက်ဴးလြန္ေဖာက္ဖ်က္မႈေတြဟာ “ႏိုင္ငံေရးအရေရာ ဥပေဒအရပါ တာ၀န္ရွိတဲ့ အျမင့္ဆုံး အာဏာပိုင္အဆင့္က ခ်မွတ္ထားတဲ့ မူ၀ါဒ၊ ေပၚလစီေတြေၾကာင့္သာျဖစ္တယ္” ဆိုတာကို ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ကတည္းက သုံးသပ္ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ မၾကာေသးမီက ခ်မွတ္ခဲ့တဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ထဲမွာ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ လူသားမ်ဳိးႏြယ္စုဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာဥပေဒ ခ်ဳိးေဖာက္ေနမႈေတြကို ရပ္ဆုိင္းပစ္ဖို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို တုိက္တြန္းေတာင္းဆုိထားပါတယ္။ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးက ျမန္မာႏိုင္ငံကို လူသားမ်ဳိးတုံး သုတ္သင္မႈ ရွိမရွိ ေစာင့္ၾကည့္ရမယ့္ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံအျဖစ္ စာရင္းသြင္းထားၿပီး လူသားမ်ဳိးတုံးသုတ္သင္မႈ အႏၲရာယ္ၫႊန္းကိန္းမွာေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ဆူဒန္ႏုိင္ငံနဲ႔အတူ အႏၲရာယ္အရွိဆုံး ႏုိင္ငံႏွစ္ႏုိင္ငံအျဖစ္ သတ္မွတ္ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

အစိုးရမဟုတ္တဲ့ ႏုိင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္းေတြကလည္း အလားတူပဲ သုံးသပ္အကဲျဖတ္ၾကပါတယ္။ ႏုိင္ငံတကာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔က ျမန္မာႏုိင္ငံအေရွ႕ဘက္ျခမ္းမွာ ျမန္မာစစ္အစိုးရရဲ႕ က်ဴးလြန္မႈေတြကို လူသားမ်ဳိးႏြယ္စုအေပၚ က်ဴးလြန္တဲ့ ရာဇ၀တ္မႈေတြအျဖစ္ သတ္မွတ္ေဖာ္ျပထားၿပီး လူနည္းစု အခြင့္အေရးကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔ကလည္း တုိင္းရင္းသားလူနည္းစုေတြအေပၚ အႏၲရာယ္ျပဳၿခိမ္းေျခာက္ခံေနရဆုံးႏုိင္ငံ (၅) ႏုိင္ငံထဲမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ထည့္သြင္းသတ္မွတ္ထားပါတယ္။ ဖရီးဒမ္းေဟာက္စ္အဖြဲ႔ကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကို “အဆိုးတကာ့ အဆိုးဆုံး” ႏုိင္ငံအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားပါတယ္။

လူ႔အခြင့္အေရးေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႔နဲ႔ ႏိုင္ငံတကာအသြင္ကူးေျပာင္းမႈဆုိင္ရာ တရားမွ်တမႈေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖြဲ႔တို႔ကလည္း အလားတူ သံုးသပ္ေဖာ္ျပခဲ့ၾကပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ “ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥေတြ” ေနရာယူလႊမ္းမိုးေနမႈနဲ႔အတူ သူ႔ရဲ႕စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္မႈအေပၚ တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုေတြရဲ႕ ဆန္႔က်င္တြန္းလွန္မႈမွန္သမွ်ကို လက္စတံုးေခ်မႈန္းပစ္ေရးဆိုတဲ့ သန္္းေရႊရဲ႕လုပ္ရပ္ေၾကာင့္္ လူသားမ်ဳိးႏြယ္စုအေပၚ က်ဴးလြန္တဲ့ရာဇ၀တ္မႈေတြြ ပ်ံ႕ႏွံ႔တိုးပြားလာေနတဲ့အခ်ိန္အခါပါ။ ခုလိုအခ်ိန္အခါမ်ိဳးမွာ ေနာက္ထပ္အသက္ေတြ မဆံုး႐ံႈးရခင္မွာ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းက စုစုစည္းစည္း ညီညီၫြတ္ၫြတ္ အေရးယူေဆာင္ရြက္ဖို႔လိုေနပါၿပီ။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ ရာဇ၀တ္မႈေတြအေပၚ အေရးယူအျပစ္ေပးမခံရဘဲ လြတ္ကင္းမႈေတြြ ေနရာအႏ႔ွံရွိေနပါတယ္။ ဒီရာဇ၀တ္မႈေတြကို ပေပ်ာက္သြားေစမယ့္ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈေတြလည္း ဘာတမႈမွမရွိပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးအေနနဲ႔ ကုလသမဂၢ အထူးကိုယ္စားလွယ္ရဲ႕ မၾကာေသးမီက ေထာက္ခံတင္ျပထားခ်က္အေပၚ တံု႔ျပန္ေဆာင္ရြက္ဖို႔နဲ႔ ျမန္မာစစ္အစိုးရရဲ႕ လူသားမ်ဳိးႏြယ္စုအေပၚ ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္မႈေတြ၊ စစ္ရာဇ၀တ္မႈေတြအေပၚ စံုစမ္းစစ္ေဆးေဖာ္ထုတ္ဖို႔ စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္တရပ္ ဖြဲ႔စည္းၿပီး လိုအပ္တဲ့ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈေတြြ ျပဳလုပ္ဖို႔ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးမွာ တာ၀န္ရွိတယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ ယံုၾကည္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းပါပဲ။ ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ အေနနဲ႔လည္း ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ လက္နက္တင္ပို႔ေရာင္းခ်မႈ ပိတ္ပင္ေရးကို ႏိုင္ငံအားလံုးက လိုက္နာေဆာင္ရြက္ေစမယ့္ အေရးယူပိတ္ဆို႔မႈမ်ဳိး ခ်မွတ္ေဆာင္ရြက္ဖို႔လိုပါတယ္။

ျမန္မာစစ္အစိုးရဟာ ဒီရာဇ၀တ္မႈေတြကို က်ဴးလြန္ခြင့္ရရွိေနခဲ့တာ ႏွစ္ကာလအလြန္ ၾကာေညာင္းခဲ့ပါၿပီ။ ေရွ႕ဆက္ၿပီးေတာ့ ဒီလိုမ်ဳိး ဘာတခုမွ အေရးယူ အျပစ္ေပးမခံရဘဲ ရာဇ၀တ္မႈေတြ ဆက္လက္က်ဴးလြန္ေနမယ့္ အေျခအေနမ်ဳိးကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လက္ပိုက္ၾကည့္မေနသင့္ေတာ့ပါဘူး။

မွတ္ခ်က္။ ။
၂၀၁၀ ခု ဇူလိုင္ (၆) ရက္ထုတ္ The Jakarta Post သတင္းစာပါ Yozo Yokota ၏ Challenge impunity in Myanmar ေဆာင္းပါးကို ဘာသာျပန္ဆိုထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

စာေရးသူ Yozo Yokota သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ လူ႔အခြင့္အေရးအေျခအေနကို စုံစမ္းစစ္ေဆးရသည့္ ကုလသမဂၢ အထူးကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ၁၉၉၂ ခုနွစ္မွ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္အထိ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၿပီး လူ႔အခြင့္အေရး ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရးႏွင့္ ျမႇင့္တင္ေရး ကုလသမဂၢေကာ္မရွင္အဖြဲ႔ခြဲ၏ အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္မွ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္အထိ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူျဖစ္ပါသည္။

အဘတို႕ နိဳင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမိသားစုေတြ အားေပးေန

5:36 AM | Posted by Anonymous

(





13.7.2010 ရက္ေန႔ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဥကၠဌ ဦးတင္ဦး + အတြင္းေရးမွဴး ဦး၀င္းတင္ ဦးေဆာင္ေသာ အဖြဲ႔သည္
နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းက်မိသားစုမ်ား အားသြားေရာက္ေတြ႔ဆံုခဲ့သည္။



ထိုသို႔သြားေရာက္ ရာတြင္ ပထမဦးစြာ၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေျမာက္ဥကၠလာပျမိဳ႕နယ္၊ (၁)ရပ္ကြက္၊ သုခိတာ(၄) လမ္း၊ အိမ္အမွတ္(၁၁၅)ရွိ ကိုပ႑ိတ္ထြန္း၏ ေနအိမ္တြင္ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းက်မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ၾကည္သာထြန္း၊ ေအးသီတာ၊ထြန္းထြန္းနိုင္ ၊ေမာင္ေမာင္ျမင့္၊ဦးသိန္းလြင္ဦး၊ဦးရဲျမင့္၊ဦးတင္ဦး၊တို႔၏ မိသားစု၀င္မ်ား အား မနက္(၁၀း၄၅) နာရီတြင္ေတြ႔ဆံုေသာ အားေပးစကားေျပာၾကားခဲ့ သည္။



ဆက္လက္ျပီး ရန္ကုန္တိုင္းအင္းစိန္ျမိဳ႕၊ေဖာ့ကန္ရပ္ကြက္၊ဂ်ပန္လမ္းမၾကီးေဘးရွိနိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဒါက္တာေန၀င္း၏ေနအိမ္တြင္ ေဒါက္တာေန၀င္း၏ဇနီးျဖစ္သူ ေဒၚသႏၱာ၀င္းႏွင့္အတူ၊ မျဖိဳးျဖိဳးေအာင္၊ ကိုေဇာ္ေဇာ္ေအာင္၊ ကိုဒီျငိမ္းလင္း၊ ရဲျမတ္ဟိန္း၊ ကိုထြန္းထြန္းနိုင္တို႔၏ မိသားစု၀င္မ်ားအားသြားေရာက္ေတြ႔ဆံုခဲ့သည္။ကိုေဇာ္ေဇာ္ေအာင္၏ဇနီး ၊ ကိုဒီျငိမ္းလင္း၏ မိခင္၊ ေဒၚေဌးေဌး၀င္း မိသားစု၀င္မ်ားအား သြားေရာက္ေတြ႔ဆံုအားေပးစကားေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။



ယင္းသို႔ ေတြ႔ဆံုရာတြင္၊အက်ဥ္းက်မိသားစု၀င္မ်ား ၏ မိသားစု၀င္မ်ားကလည္း အဘတို႔ယခုလို လာေရာက္ျခင္းကို လြန္စြာ ေက်နပ္မိပါေၾကာင္း ႏွင့္ အားျဖစ္ေစပါေၾကာင္း ေက်းဇူးတင္စကားျပန္လည္ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

လူထုစိန္ဝင္းက ႏိုင္ငံေရး ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးသားျခင္း ယာယီ ရပ္တန္႔၊ ဒီမိုကေရစီယိမ္းထဲ မပါလို၍ ဟုဆုိ

Sunday, June 27, 2010 10:09 PM | Posted by Anonymous

(မိုးမခ)


လူထုစိန္ဝင္းက ႏိုင္ငံေရး ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးသားျခင္း ယာယီ ရပ္တန္႔၊
ဒီမိုကေရစီယိမ္းထဲ မပါလို၍ ဟုဆုိ
ဝင္းျမတ္ ၊ ရန္ကုန္
ဇြန္ ၂၅၊ ၂ဝ၁ဝ လူထုစိန္၀င္း (ဓာတ္ပုံ-မုိးမခ)

ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒ ထြက္ရွိမလာခင္ကတည္းက ၂ဝဝ၈ အေျခခံ ဥပေဒကို ဘာေၾကာင့္ လက္ခံသင့္ေၾကာင္း၊ ေရြးေကာက္ပြဲသည္သာ တစ္ခုတည္းေသာ ျမန္မာ့ ႏုိင္ငံေရး ထြက္ေပါက္ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း စည္းရံုးသူ စည္းရံုး၊ ေရးသူက ေရးခဲ့ၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ The Voice ဂ်ာနယ္ ပိုင္ရွင္ ေဒါက္တာေနဝင္းေမာင္ နဲ႔ သူ႔ဂ်ာနယ္ကေန ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာ ေမာင္စူးစမ္း၊ စာေရးဆရာ ေက်ာ္ဝင္းတို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

သူတို႔က စစ္အစိုးရရဲ႕ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဒီအတိုင္း လက္ခံဖို႔ အျခား ေရြးစရာမရွိဘဲ တစ္ခုတည္းေသာ ေရြးစရာ ျဖစ္ေၾကာင္း အႀကိမ္ႀကိမ္၊ အကိုးအကား အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေရးသားခဲ့ၾကတာပါ။ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိတာကို လုပ္ေဆာင္ရတဲ့ အႏုပညာတရပ္ ျဖစ္တယ္လို႔ေတာင္ စာေရးဆရာ ေမာင္စူးစမ္းက ေရးသားခဲ့ပါတယ္။

သူတို႔ရဲ႕ အျမင္ေတြနဲ႔ မတူညီတဲ့ အျမင္ကို ေဖာ္ထုတ္တာ၊ ေခ်ပေရးသားတာမ်ိဳးကိုေတာ့ စာေပစိစစ္ေရးက ခြင့္မျပဳခဲ့ပါဘူး။ အေျခခံ ဥပေဒနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေထာက္ခံတာကိုပဲ ေဖာ္ျပခြင့္ ျပဳခဲ့တာပါ။ ထိုကာလေတြက အထက္ပါ အုပ္စုကို ဆရာ လူထုစိန္ဝင္းက ျပန္လည္ေခ်ပ ေရးသားတဲ့ စာေတြက အမ်ားစု ေဖာ္ျပခြင့္ မရခဲ့လို႔ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ အေနနဲ႔ တဖက္သတ္ အျမင္ေတြပဲ ဖတ္ရႈခြင့္ ရခဲ့ၾကပါတယ္။

မတ္လမွာ စစ္အစိုးရက ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒကို ေၾကညာခဲ့ၿပီးေနာက္မွာေတာ့ ပါတီေထာင္မယ့္သူေတြလည္း ဂ်ာနယ္ စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ တရားဝင္ ေျပာဆိုလာၾကပါတယ္။ စိစစ္ေရးက ျဖတ္တာျဖတ္ ျဖဳတ္တာျဖဳတ္ၿပီးေနာက္မွာ ဒီမိုကေရစီေရး၊ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းကို ေရြးဖို႔၊ တိုင္းျပည္အတြက္ ေကာင္းေအာင္ လုပ္သြားမယ္ ဆိုတာတို႔ေတြ ဖတ္ရႈလာရပါတယ္။

ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒ တရားမွ်တမႈ မရွိတာ၊ အာဏာ လက္ရွိယူထားသူေတြ အာဏာမစြန႔္ဘဲ ႀကံ႕ဖြံပါတီ မွတ္ပံုတင္ေလွ်ာက္ေတာ့လည္း ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္မယ့္ ႏိုင္ငံေရးသမား အေတာ္မ်ားမ်ားက မေဝဘန္ရဲခဲ့ၾကပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ တဘက္သတ္ ေျပာခြင့္သာ ရေနတဲ့ မဂၢဇင္း ဂ်ာနယ္ စာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚမွာ လူထုကို ႏိုင္ငံေရးပညာေပးလို ေဆာင္းပါးမ်ိဳးေတြ မေရးေတာ့ဘူးလို႔ ဆရာ လူထုစိန္ဝင္းက ေၾကညာလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေအာက္ေဖာ္ျပပါ ေဆာင္းပါးဟာ ယခုတစ္ပတ္ထုတ္ ေပၚျပဴလာ နယူးစ္ ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ လူထုစိန္ဝင္းရဲ႕ ေဆာင္းပါး ျဖစ္ပါတယ္။ ျပန္လည္ ကူးယူ ေဖာ္ျပလိုက္တာပါ။

ယိမ္းကတဲ့ထဲ မပါေတာ့ဘူး

လူထု စိန္ဝင္း

ေပၚျပဴလာ နယူးစ္ အတြဲ ၂ အမွတ္ ၂၄၊ ဇြန္ ၂၄၊ ၂ဝ၁ဝ

ဂ်ာနယ္ မဂၢဇင္းေပါင္းမ်ားစြာ အတြက္ စာေတြ အဆက္မျပတ္ေရး ေနတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တခ်ိဳ႕လူငယ္ စာနယ္ဇင္းသမားေတြက ေမးခြန္း တစ္ခုကို မၾကခဏ ေမးတတ္ၾကတယ္။ ဂ်ာနယ္နဲ႔ လိုက္တဲ့အေၾကာင္းအရာကို ေရြးတာလား၊ ေရးခ်င္တာ ေရးေပးတာလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းျဖစ္တယ္။

ေျပာခ်င္လို႔ေရးတာ

ကိုယ္ႀကိဳက္တာ ကိုယ္ေရးပါတယ္လို႔ပဲ ခပ္သြက္သြက္ ျပန္ေျဖ လိုက္တာခ်ည္းပါပဲ။ စဥ္းစားမေနရပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ စာေရးတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္တဲ့ အေၾကာင္းရင္းကိုက ကိုယ့္ထင္ျမင္ ယူဆခ်က္နဲ႔ ကိုယ့္သေဘာထားေတြကို ေျပာခ်င္လို႔ပဲျဖစ္တယ္။ စာေစာင္ေတြနဲ႔ လိုက္ေအာင္ တမင္ရွာႀကံၿပီးေရးတာမ်ိဳး မရွိသလို စာေစာင္ေတြက ေရးခိုင္းတဲ့ `အပ္ထည္´ဆိုတာမ်ိဳးလည္း ဘယ္တုန္းကမွ မေရးခဲ့ဖူးပါဘူး။ တခ်ိဳ႕အေၾကာင္းမသိတဲ့ စာေစာင္ေတြက သူတို႔လုပ္ေနက်ပံုစံ အတုိင္း ႏိုင္ငံျခားသတင္းစာနဲ႔ စာေစာင္ေတြထဲက ဒါမွမဟုတ္ အင္တာနက္ထဲက သူတို႔ႀကိဳက္တဲ့ စာေတြကို ေကာ္ပီကူးၿပီး လာေပးတတ္တယ္။ သူမ်ားႀကိဳက္တိုင္း ကိုယ္လိုက္မႀကိဳက္ဘူး၊ ကိုယ္ႀကိဳက္တာေရြးၿပီး ေရးတယ္လို႔ ေျပာၿပီး ျပန္ေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္ဆို အဲဒီလိုလာေပးတာမ်ိဳး မလုပ္ေတာ့ဘူး။

မက္ေဆ့ခ်္ မပါတာမရွိ

ေန႔စဥ္ တစ္ေန႔ ႏွစ္ပုဒ္ႏႈန္း ေရးတဲ့ စာေတြထဲမွာ အဓိက အေနနဲ႔ စာနယ္ဇင္း အတတ္ပညာနဲ႔ စာနယ္ဇင္းက်င့္ဝတ္ အေၾကာင္းရယ္ လူငယ္နဲ႔ အမ်ိဳးသမီး အေၾကာင္းရယ္ တို႔ကအမ်ားဆံုးျဖစ္တယ္။ လိုအပ္ရင္ လိုအပ္သလို ႏိုင္ငံတကာေရးရာ ေဆာင္းပါး ေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ေဆာင္းပါးေတြ ေရးျဖစ္သလို၊ စာေပေရးရာ ေဆာင္းပါးေတြလည္း ေရးျဖစ္ပါတယ္။ ေရးသမွ်ကေတာ့ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ ကိစၥေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကိုယ့္ထင္ျမင္ ယူဆခ်က္၊ ကိုယ့္အာေဘာ္ကို ေျပာခ်င္တဲ့အတြက္ ေရးခဲ့တာခ်ည္းပါပဲ။ စာေကာင္းျဖစ္ မျဖစ္သာရွိမယ္။ ေျပာခ်င္တဲ့ စကား (မက္ေဆ့ခ်္)မပါတဲ့ စာရယ္လို႔ေတာ့ တစ္ခုမွ မရွိပါဘူး။

စာေစာင္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္တာေတြ

စာေစာင္ေတြက စာမူေတာင္းတယ္ ဆိုကတည္းက ဘယ္လို ေဆာင္းပါးမ်ိဳး ရမယ္ ဆိုတာ သိၿပီးသားျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ေရးေနက် ေဆာင္းပါးမ်ိဳးေတြ ေရးေပးလိုက္တာပါပဲ။ စာေစာင္နဲ႔ လိုက္ေအာင္ စဥ္းစားၿပီးေရးရတာမ်ိဳး မရွိပါဘူး။ ကိုယ္ေရးလ္ိုက္တဲ့စာက စာေစာင္သြားေနတဲ့ လမ္းေၾကာင္းနဲ႔ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ႀကီး ဆန္႔က်င္ေနတာမ်ိဳးေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ သည္းေျခခိုက္ (sensational) ျဖစ္ေအာင္ လႈပ္လႈပ္ခတ္ခတ္ လုပ္တတ္တဲ့ စာေစာင္မ်ိဳးမွာ သည္းေျခခိုက္လုပ္တာ စာနယ္ဇင္းသမားေကာင္းတို႔ရဲ႕ လုပ္ရပ္မဟုတ္ေၾကာင္း ေရးတာမ်ိဳးျဖစ္တယ္။

ဖားေအာ္သံေတြ ၾကားရသလို

အသက္ ၇ဝ တန္း ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္ေတာ့ ေငြေၾကးခ်မ္းသာဖို႔တို႔ ၊ နာမည္ႀကီးဖို႔တို႔လည္း မလိုေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ လူႀကိဳက္ေအာင္ အထင္ႀကီးေအာင္၊ ပိုက္ဆံရေအာင္ မေရးအပ္ေတာ့ဘူး။ မွန္တာေျပာၿပီး မွန္တာပဲ ေရးသင့္ေတာ့တယ္။ ငါးပြက္ရာ ငါးစာခ်တာမ်ိဳးလည္း နကိုကတည္းက ဝါသနာမပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရးစကား၊ ဒီမိုကေရစီစကားမ်ားကို ဂ်ာနယ္စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ တရားဝင္တင္ခြင့္ရလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ မိုးသံၾကားရင္ ဖားေအာ္သံေတြ ဆူညံလာသလို၊ ဒီမိုကေရစီသံေတြ က်ယ္ေလာင္စြာ ၾကားလာရတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္မယ္လို႔ တရားဝင္ေၾကညာ လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ နိုင္ငံေရးသမားေတြလည္း ေခါင္းေထာင္လာၾကတယ္။

ဒီမိုယိမ္းကေနၾက

အဲဒီအခါ ဂ်ာနယ္ေတြအားလံုး ဒီမိုကေရစီယိမ္းကသလို အားလံုး ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္ကုန္ၾကတာ ေတြ႕ရတယ္။ တခ်ိဳ႕က ဒီမိုကေရစီကို ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ယံုၾကည္လို႔ ဝင္ပါတာ။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ မိုးရြာတုန္းေရဝင္ခံၾကတာ။ ဘာယံုၾကည္ခ်က္၊ ခံယူခ်က္မွ ရွိၾကတာမဟုတ္ဘူး။ ႏိုင္ငံေရး သမားေတြ ေခါင္းေထာင္ထလာတယ္ ဆိုရာမွာလည္း တိုင္းျပည္အတြက္၊ ဒီမိုကေရစီအတြက္ တကယ္ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ အနစ္နာခံခဲ့သူေတြပါသလို ပြဲလန္႔တုန္း ဖ်ာဝင္ခင္းသူေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါၾကတယ္။ ေခတ္တစ္ေခတ္ ေျပာင္းရင္ အေရာင္တစ္ခါ ေျပာင္းေလ့ရွိတဲ့ ပုတ္သင္ညိဳ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြလည္း ပါတယ္။ တစ္သက္လံုး ကိုင္မၾကည့္ဘူးတဲ့ ႏိုင္ငံေရး စာအုပ္ေတြကို အခုမွ အေမာတေကာ လိုက္ရွာၿပီး ႏိုင္ငံေရး ဂုရုလုပ္ေနသူေတြလည္း မ်က္ေစ့ေနာက္ေလာက္ေအာင္ ေတြ႕ရတယ္။

စကားထဲက ဇာတိျပ

အဲဒါေၾကာင့္ ဘယ္သူေတြဟာ ေလးစားထိုက္သူေတြျဖစ္ၿပီး ဘယ္သူေတြကေတာ့ ပုတ္သင္ညိဳေတြနဲ႔ စားဖားေတြ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာေတြကို ကြဲျပားျခားနား သိရွိေစဖို႔အတြက္ ၂ဝဝ၈ နဲ႔ ၂ဝဝ၉ နွစ္ႏွစ္လံုးလံုး ႏုိင္ငံေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စာေတြ အမ်ားႀကီးေရးျဖစ္ခဲ့တယ္။ လံုးခ်င္းစာအုပ္တစ္အုပ္ အျဖစ္စုေပါင္းထုတ္ႏိုင္တဲ့ အထိ မ်ားခဲ့တယ္။ အခုေတာ့ ရပ္လိုက္ၿပီ။ ဆက္မေရးေတာ့ဘူး။ ဘယ္သူေတြဟာ ဘာေတြလဲ ဆိုတာကို စာဖတ္ပရိသတ္က ေကာင္းေကာင္းႀကီးသိသြားၿပီ လို႔ယူဆတာေၾကာင့္ မေရးေတာ့တာပါ။ `စကားထဲက ဇာတိျပ´ ဆိုတဲ့စကားအတိုင္း သူတို႔ေျပာတာ ေရးတာေတြမ်ားလာတာနဲ႔ အမွ် သူတို႔ဇာတိရုပ္ေတြကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းႀကီး ျမင္ေတြ႕သြားၾကၿပီေလ။

ျမန္မာေတြ သိပ္အကင္းပါးတယ္

ျမန္မာစာဖတ္ ပရိသတ္က သိပ္အကင္းပါးတယ္။ ပါးစပ္ဟလိုက္တာနဲ႔ အူမအထိ ေဖာက္ထြင္း ျမင္ႏိုင္တဲ့ လူမ်ိဳးျဖစ္တယ္။ သူတို႔ေျပာတာေတြ နားေထာင္ ၊ သူတို႔ေရးတာေတြဖတ္ လုပ္လိုက္တာနဲ႔ သူတို႔ဘာကို ရည္ရြယ္ၿပီး ဘာကိုေမွ်ာ္ကိုးၿပီး လုပ္ေနၾကတယ္ ဆိုတာ ေကာင္းေကာင္းသိၾကတယ္။

ယိမ္းသမား အထင္ခံရႏိုင္

အဲဒါေၾကာင့္ ဆက္မေရးေတာ့ဘဲ ရပ္လိုက္တာ။ ဒီမိုကေရစီယိမ္းထဲ ၾကာၾကာ ဆက္ပါေနရင္ ကိုယ္ပါ ယိမ္းသမား ျဖစ္သြားၿပီလားလို႔ စာဖတ္ပရိသတ္က ထင္သြားႏိုင္တယ္ေလ။ စာဖတ္ပရိသတ္ဆိုတာ စာေရးသူမ်ားအတြက္ အသက္ဝိညာဥ္ျဖစ္တယ္။ စာဖတ္ပရိသတ္က စြန္႔ပစ္လုိက္ျခင္းဟာ စာေရးသူ အတြက္အသက္ဝိညာဥ္ ႏႈတ္ယူခံလိုက္ရတာနဲ႔ အတူတူျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီယိမ္းထဲ ဆက္ၿပီးမပါေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

(မိုးမခ)